2018 was het jaar waarin Anne afstudeerde binnen de modeopleiding aan de avondschool SYNTRA Limburg, maar ook het jaar waarin ze haar vader verloor aan kanker. Door deze samenloop begon ze de kleding van haar vader te herwerken om die zelf verder te dragen. Van daaruit groeide het idee om kleding te maken uit tweedehandskledij en deadstock stoffen. 'Dat hoeft niet enkel kledingtextiel te zijn. Zo maak ik voor mijn volgende voorjaarscollectie kleding uit fout gedrukte gordijnen, maar ook knopen of ritsen van tweedehandskledij kan ik gebruiken', legt Anne uit. Haar inspiratie voor een nieuwe collectie haalt ze dan ook uit de stoffen die ze ter beschikking heeft.
...

2018 was het jaar waarin Anne afstudeerde binnen de modeopleiding aan de avondschool SYNTRA Limburg, maar ook het jaar waarin ze haar vader verloor aan kanker. Door deze samenloop begon ze de kleding van haar vader te herwerken om die zelf verder te dragen. Van daaruit groeide het idee om kleding te maken uit tweedehandskledij en deadstock stoffen. 'Dat hoeft niet enkel kledingtextiel te zijn. Zo maak ik voor mijn volgende voorjaarscollectie kleding uit fout gedrukte gordijnen, maar ook knopen of ritsen van tweedehandskledij kan ik gebruiken', legt Anne uit. Haar inspiratie voor een nieuwe collectie haalt ze dan ook uit de stoffen die ze ter beschikking heeft. Via haar nieuwsbrief zoekt de ontwerpster zo de juiste kledingstukken die ze nodig heeft om een collectie te starten. 'Ik zeg daarin heel specifiek wat ik nodig heb. Als ik zomaar alles aanneem, zit ik zelf met teveel kleding', aldus Anne. De Kringwinkel Hageland bezorgt haar de kledingstuks die niet meer verkoopbaar zijn. Verder werkt ze ook samen met de stoffenwinkel The Fabric Sales in Rotselaar, die deadstock-textiel over heel Europa inkopen. Zelf zoekt ze naar winkels of merken die met overschotten zitten. 'Naast ontwerper noem ik mezelf ook fabric hunter; het is een beetje een schattentocht naar de juiste stoffen', lacht ze. Op de website vind je de collecties, geordend per seizoen. Toch voelt Anne dat die grenzen aan het vervagen zijn. Zo overweegt ze om in de toekomst niet meer met seizoensgebonden collecties te werken, maar de collecties af te stemmen op het materiaal dat ze gebruikt. 'Waar ik naartoe wil is het opbouwen van een garderobe die je het hele jaar door draagt en die aangevuld kan worden met unieke stuks. Zo kan je zomerstuks zonder mouwen ook perfect in de winter dragen met een long sleeve onder', zegt de ontwerpster.Tijdens soldenperiodes wordt de kleding van RE°INVENTED by ANNEN,niet aan verlaagde prijzen verkocht. 'Solden vind ik echt absurd. Daardoor verwaarloos je de waarde van een handgemaakt kledingstuk door er het jaar nadien nog maar de helft voor te vragen', meent Anne. Op de website is ze dan ook erg transparant in haar prijsvoering. Zo wil ze met haar label het proces dat achter een kledingstuk zit terug zichtbaar maken. Verder werkt ze ook op bestelling. Elk model uit de huidige of vroegere collecties kan op vraag gemaakt worden, in een stof naar keuze. Klanten laten wel eens een kledingstuk samenstellen uit een stof die voor hen emotionele waarde heeft, op basis van modellen in haar collecties. 'In mijn vorige wintercollectie zat een oversized hemdjurk. Ik kreeg al de vraag om op basis van dat model een jurk te maken uit het hemd van een overleden vader of echtgenoot.' Wanneer de wensen van de klant niet overeenkomen met de modellen in de collecties, zoekt Anne naar andere oplossingen. 'Zo was er onlangs een meisje dat een blouse wilde laten maken uit de trouwjurk van haar oma en de knopen van het legerkostuum van haar vader, maar niets uit mijn collectie kwam overeen met haar idee,' vertelt Anne. 'Dan teken ik drie modellen op basis van de voorkeuren van de klant. Het gekozen model wordt in een proefversie gemaakt uit een restje stof waarna de klant dit past en er nog eventuele aanpassingen gedaan worden.'Niet enkel haar liefde voor de planeet was en drijfveer om een duurzaam label te starten, maar ook haar zorgen rond het menselijk kapitaal in de mode-industrie. Daarom werkt ze samen met het naaiatelier van het sociaal diensverleningscentrum De Welvaartkapoen in Molenbeek, waar een grote gemeenschap is van mensen uit Noord-Afrika. Om die mensen klaar te stomen voor de arbeidsmarkt, krijgen ze een job in het atelier. Ook oudere mensen die moeilijk nog een job vinden, kunnen daar terecht. 'Het is fijn dat het atelier zo dichtbij is, want ik vind het belangrijk om de mensen achter de kledij te ontmoeten. Ik vermeld dan ook bij elk kledingstuk door wie het gemaakt is om duidelijk te maken dat er een persoon achter zit.' Bovendien kan Anne haar overstock beperkt houden door de kleine oplages van het atelier. Anderzijds is werken met resten niet altijd makkelijk door de verschillende hoeveelheden stof. Zo worden de verschillende modellen uit een collectie in diverse kleuren en prints uitgebracht. Als klein label is het financieel ook niet mogelijk om elke versie van elk model in alle maten te voorzien. Dit zou ook betekenen dat er al heel wat stuks op voorhand gemaakt worden en dus het risico bestaat dat er heel wat stock niet verkocht raakt. Het is dan ook niet eenvoudig om inclusief te zijn in de maatvoering. 'Dat vind ik spijtig, want ik wil dat iedereen mijn kleding kan dragen, ongeacht leeftijd, geslacht of gewicht. Ik zoek nog steeds oplossingen hiervoor', vertelt Anne. In eerste instantie lijkt het Belgische merk een vrouwenlabel te zijn, maar Anne benadrukt dat dat niet zo gedefinieerd hoeft te worden. Zo deed ze eerder al een fotoshoot met mannen in haar vorige wintercollectie. 'Mijn kleding is voor mensen die gewaagde combinaties durven maken en zichzelf zijn. Ik vind dat alles moet kunnen: ruiten, strepen en daar nog bloemen bij. Mix and play is één van mijn motto's.' Hiermee wil ze de boodschap geven dat duurzame mode ook hip en stijlvol kan zijn en niet enkel basic, zoals sommigen wel eens denken. 'Als je vandaag een label opstart, kan duurzaamheid niet meer je branding zijn', zegt Anne. 'Je moet je net onderscheiden door je eigen stijl en het verhaal dat achter je merk zit.'Zelf draagt Anne de kleding die ze ontwerpt ook om les te geven. 'Ik durf zelfs in een glitter- of paillettenbroek voor de klas te staan!' lacht ze. Anne omschrijft de kledingstijl van haar merk met de woorden: 'for the conscious, for the daring'. Niet bepaald het soort kledij dat je tijdens een lockdown draagt om in je zetel te zitten dus. 'Nu dat er meer mag, merk ik wel dat mensen terug zin hebben om specialere stuks te kopen.'