De opleiding kadert in een reeks maatregelen die Prada moet nemen om het racistische of aanstootgevende ontwerpen te voorkomen. Het modemerk wordt ook verplicht om een Chef Diversiteit aan boord te halen. Die moet alle producten controleren op stereotype elementen voor ze verkocht of gepromoot worden. Dat oordeelde de mensenrechtencommissie in New York na een klachtenonderzoek.

De bal ging aan het rollen in 2018, na een post van burgerrechtenadvocaat Chinyere Ezie. Daarin maakte ze zich boos over de Pradamalia-figuurtjes die Prada in z'n etalage had gezet. Het probleem? De poppetjes vertoonden grote gelijkenissen met blackface. De post van Ezie werd gretig opgepikt door onder andere Diet Prada, de eerste klachten volgden.

Prada is zeker niet het eerste grote modemerk dat serieus blundert met een ontwerp. Eerder al ging Gucci de mist in met een blackface-sweater, Dolce & Gabbana stootte de Chinezen voor de borst door een model pizza te laten eten met stokjes in een promofilmpje.

Geen genoegen met beloftes

De modemerken sloegen telkens mea culpa, haalden de controversiële ontwerpen uit de rekken en kwamen over de brug met grote beloftes om te werken aan een inclusieve en diverse bedrijf. Voor de mensenrechtencommissie in New York was dat niet genoeg. Het wetgevend orgaan van New York oordeelde dat er concrete maatregelen opgelegd moeten worden aan een aantal modemerken. Prada is de eerste in het rijtje.

Naast de zogenaamde sensitivity training en de nieuwe Chef Diversiteit moet ook het personeelsbestand van Prada volledig worden doorgelicht en, waar mogelijk, aangevuld worden met mensen uit minderheidsgroepen. Prada is overigens niet het enige merk dat doorgelicht wordt. Ook Gucci en Dior mogen zich aan een onderzoek verwachten.

'Het lijkt erop dat de wetgevers eindelijk begrepen hebben dat de verspreiding van dit soort stereotype producten racisme sterk in de hand werkt', reageert sociologe Ellen Berrey in The New York Times. Critici wijzen er in dezelfde krant dan weer op dat het niet aan lokale overheden is om internationale bedrijven regels op te leggen.

Lees ook: Britse mode: exit na de brexit?

De opleiding kadert in een reeks maatregelen die Prada moet nemen om het racistische of aanstootgevende ontwerpen te voorkomen. Het modemerk wordt ook verplicht om een Chef Diversiteit aan boord te halen. Die moet alle producten controleren op stereotype elementen voor ze verkocht of gepromoot worden. Dat oordeelde de mensenrechtencommissie in New York na een klachtenonderzoek. De bal ging aan het rollen in 2018, na een post van burgerrechtenadvocaat Chinyere Ezie. Daarin maakte ze zich boos over de Pradamalia-figuurtjes die Prada in z'n etalage had gezet. Het probleem? De poppetjes vertoonden grote gelijkenissen met blackface. De post van Ezie werd gretig opgepikt door onder andere Diet Prada, de eerste klachten volgden. Prada is zeker niet het eerste grote modemerk dat serieus blundert met een ontwerp. Eerder al ging Gucci de mist in met een blackface-sweater, Dolce & Gabbana stootte de Chinezen voor de borst door een model pizza te laten eten met stokjes in een promofilmpje.Geen genoegen met beloftesDe modemerken sloegen telkens mea culpa, haalden de controversiële ontwerpen uit de rekken en kwamen over de brug met grote beloftes om te werken aan een inclusieve en diverse bedrijf. Voor de mensenrechtencommissie in New York was dat niet genoeg. Het wetgevend orgaan van New York oordeelde dat er concrete maatregelen opgelegd moeten worden aan een aantal modemerken. Prada is de eerste in het rijtje. Naast de zogenaamde sensitivity training en de nieuwe Chef Diversiteit moet ook het personeelsbestand van Prada volledig worden doorgelicht en, waar mogelijk, aangevuld worden met mensen uit minderheidsgroepen. Prada is overigens niet het enige merk dat doorgelicht wordt. Ook Gucci en Dior mogen zich aan een onderzoek verwachten. 'Het lijkt erop dat de wetgevers eindelijk begrepen hebben dat de verspreiding van dit soort stereotype producten racisme sterk in de hand werkt', reageert sociologe Ellen Berrey in The New York Times. Critici wijzen er in dezelfde krant dan weer op dat het niet aan lokale overheden is om internationale bedrijven regels op te leggen. Lees ook: Britse mode: exit na de brexit?