Twee weken geleden, op donderdag 6 augustus, showde luxemerk Louis Vuitton zijn mannencollectie voor zomer 2021 in Shanghai. Het was het eerste groots opgezette modespektakel mét publiek sinds maart, en de eerste keer dat Vuitton zijn mannenshow niet in Parijs organiseerde. Alleen al op de Chinese sociale media werd de show meer dan acht miljoen keer bekeken.
...

Twee weken geleden, op donderdag 6 augustus, showde luxemerk Louis Vuitton zijn mannencollectie voor zomer 2021 in Shanghai. Het was het eerste groots opgezette modespektakel mét publiek sinds maart, en de eerste keer dat Vuitton zijn mannenshow niet in Parijs organiseerde. Alleen al op de Chinese sociale media werd de show meer dan acht miljoen keer bekeken. Artistiek directeur Virgil Abloh keek naar de wereld 'door de ogen van een kind', aldus het bijhorende perscommuniqué van Vuitton. Probleem: een aantal outfits - jassen waarin cartooneske poppen waren verwerkt, schots en scheve zonnebrillen - leek wel heel erg geïnspireerd door werk van Walter Van Beirendonck. Dat kon zelfs een kind zien.I HATE COPYCATS, postte Van Beirendonck op Instagram.Knack Weekend bracht op 7 augustus als eerste het verhaal naar buiten. 'Ik heb al die jaren met veel geduld een signatuur opgebouwd', zei Walter Van Beirendonck, 'iets van mij. Dat ben ik. En dat neemt hij, daar maakt hij een kopie van. Je kunt dingen herinterpreteren, ze op een andere manier brengen. Maar dat het zò letterlijk is, maakt het gênant en flauw.'En toen gingen de poppen aan het dansen, aanvankelijk vooral op de sociale media. Mijn eigen post op Instagram, met de Engelse vertaling van de belangrijkste quotes uit het artikel, werd sinds 7 augustus bijna tienduizend keer gezien, en de bijhorende Stories werden veelvuldig gedeeld. De traditionele pers zweeg intussen in alle talen. Met uitzondering van vakblad Women's Wear Daily, waarin een anonieme woordvoerder van Louis Vuitton de aantijgingen formeel ontkende. Abloh, verzekerde de woordvoerder, zag twee beren broodjes smeren in een Parijse speelgoedwinkel en, oh, dat was een wonder: inspiratie voor een nieuwe collectie.Op de website van het Amerikaanse mannenblad GQ werd in een artikel over de show kort verwezen naar de beschuldigingen van Van Beirendonck. (Misschien omdat de livestream en backstagebeelden van de show aan concurrent Esquire waren toevertrouwd: zoete wraak?)Twee andere rivaliserende media - 's werelds belangrijkste websites voor streetwear en mannenmode - publiceerden specifieke verhalen over de rel: Highsnobiety gebruikte de quotes uit Knack Weekend, Hypebeast sprak Van Beirendonck per mail.Diet Prada, het Instagram-account met meer dan twee miljoen volgers dat er doorgaans als eerste bij is om copycats aan de schandpaal te nagelen, bleef tegelijk opvallend stil. Wat al snel tot een nieuw debat op de sociale media leidde: wat hield Diet Prada tegen? Hadden de stichters een verborgen agenda? Daarmee was, zo leek het even, de kous af.Maar dat was buiten Kanye West gerekend. De rechtse presidentskandidaat, entrepreneur en rapper trok naar Twitter en sprak de volgende gevleugelde zinnen: 'Virgil can do whatever he wants. Do you know how hard it's been for us to be recognized? Coming from Chicago?'Dat was een beetje een raar argument, zeker komende van een miljardair die het eigenlijk nooit moeilijk heeft gehad. De Tweet was bovendien aan de verkeerde Walter Van Beirendonck gericht: een Zuid-Koreaanse tienerjongen die echt niet wist wat hem overkwam ('I like Kanye. If I did something wrong, forgive me.')'s Anderendaags, op 12 augustus, kwam Virgil Abloh met een nieuwe verdediging. Hij had zich laten inspireren, zei hij, door een show van Vuitton uit 2005 waarin een model met een teddybeer over de catwalk liep. Van de speelgoedwinkel was geen sprake meer. En Van Beirendonck was een hater. 'De claims van Walter Van Beirendonck zijn volledig vals', sprak Abloh. 'Ze zijn een van haat vervulde poging om mijn werk te discrediteren.'Misschien had Abloh het vooral moeilijk met de uitspraak van Van Beirendonck in Knack Weekend 'dat Virgil Abloh geen ontwerper is. Hij heeft geen taal, geen visie. Hij kan dat niet en dat is pijnlijk.' Abloh heeft inderdaad niet voor modeontwerper gestudeerd, en voor Van Beirendonck, die aan het hoofd staat van de Academie van Antwerpen, zal dat allicht huiveringwekkend zijn. Maar iemand als Raf Simons heeft ook geen mode gestudeerd. Je hoeft geen ontwerper te zijn om een succesvol modemerk te leiden.Maar waarom zou Van Beirendonck Abloh zonder enige aanleiding willen discrediteren? Daar bestaat een complottheorie over: om de status quo te verdedigen van een geprivilegieerde modesector waar een groepje witte, zelfverklaarde genieën alles voor het zeggen heeft en dat zo hoopt te houden. Al is er in die sector letterlijk niemand machtiger, of geprivilegieerder, dan Louis Vuitton.Deels dankzij Kanye haalde de zaak uiteindelijk toch nog de kranten. De Standaard en De Tijd berichtten over het plagiaat van Abloh - een week na de feiten - en ongeveer op hetzelfde moment schoot ook The New York Times wakker. De krant met zes miljoen abonnees citeerde uitvoerig uit het artikel in Knack Weekend, en bleef relatief mals voor Abloh. Opvallend: het artikel stond even op de homepage van de krant, maar werd nadien vakkundig weggestopt. Er is bijvoorbeeld geen spoor van in de modesectie van de website. Afgelopen vrijdag kreeg de affaire nog een bizarre staart. Daar was Diet Prada dan plotseling toch met een post: een cartoon waarop Abloh en Van Beirendonck tot verzoening werden gemaand, met als enige commentaar: ¯\_(?)_/¯Highsnobiety plaatste ongeveer tegelijkertijd een prominent opiniestuk met als titel If You Thought Virgil Abloh Was "Original," Then You Really Don't Get It. Het artikel was - heel uitzonderlijk - geschreven door de hoofdredacteur van de site. De teneur was even schokkend als hilarisch. Thom Bettridge bleek een aanhanger van hogervermelde complottheorie: 'old school modemensen' hebben altijd een hekel gehad aan Abloh omdat ze nostalgisch zijn naar een tijdperk waarin enkele geprivilegieerde witte genieën het voor het zeggen hadden. 'Die haat is allicht raciaal', schreef hij. En hij voegde er aan toe: 'Mensen die een beschuldigende vinger uitsteken naar Abloh omdat hij referenties gebruikt, hebben hun huiswerk niet gedaan. (...) Uiteindelijk doet het er niet toe of Virgil Abloh Walter Van Beirendonck heeft gekopieerd. Of dat hij, zoals hij zelf zegt, naar een oudere collectie van Louis Vuitton verwijst.'En zo evolueerde een simpel geval van vermoedelijk plagiaat tot een gigantische virtuele vechtpartij over mode en racisme. Plotseling werd Van Beirendonck als overjaarse racist afgeschilderd - een schurk - en was die arme Virgil Abloh het echte slachtoffer in de zaak.Dat deze zaak echt niets met racisme te maken heeft, blijkt uit de 1.323 comments bij een post op de Instagram-account van Highsnobiety waarin collectief brandhout werd gemaakt met de ideeën van Bettridge.Natuurlijk heeft de modesector een probleem met racisme, en natuurlijk moet dat worden aangekaart, maar daar ging het hier niet over - het ging hier over een ontwerper die, zo leek het, een andere ontwerper had gekopieerd, en niet voor het eerst.Mag dat? Abloh citeert zelf vaak zijn 3 procent aanpak: als je 3 procent van een bestaand ontwerp verandert, creëer je iets nieuws. 'Streetwear is in mijn hoofd gelinkt aan kunstenaar Marcel Duchamp', zei hij ooit in The New Yorker. Hij verwees naar het idee van de readymade, zoals het urinoir waarvan Duchamp een kunstwerk maakte, simpelweg door het in een galerie te plaatsen. 'Ik heb het over de Lower East Side, New York. Het is hiphop. Het is sampling. I take James Brown, I chop it up, I make a new song.'Er is niets mis met dat idee - Martin Margiela deed dertig jaar geleden al iets gelijkaardigs in de mode. Maar Abloh vergeet wel te vermelden dat wie een sample van James Brown gebruikt, daar eerst toestemming voor vraagt, en vervolgens copyrightrechten betaalt.Bovendien werkt Abloh dus voor Louis Vuitton: het belangrijkste merk van 's werelds grootste luxeconcern, LVMH - 53,7 miljard omzet in 2019, CEO Bernard Arnault is de op twee na rijkste man op aarde. Wie is er hier geprivilegieerd?Zoals Van Beirendonck al zei: 'Kopiëren is van alle tijden. Dat is zelfs normaal. Maar niet op deze manier. Dat je op dat niveau, met die teams, die budgetten, die mogelijkheden, zoiets durft doen, vind ik choquerend.' Zolang Abloh wordt gesteund door LVMH, doet hij allicht wat ie wil. En er is geen enkele reden om aan te nemen dat de luxegroep hem wilt verliezen. Zijn passage bij Vuitton wordt als succesvol beschouwd. Het merk trekt dankzij Abloh een jonger publiek aan, maar tegelijk zijn de collecties klassiek genoeg om ook oudere, traditionele klanten te blijven plezieren. De shows krijgen veel aandacht. En het leven gaat verder. Kanye West presenteerde enkele dagen geleden de merchandising voor zijn presidentiële campagne: het bijhorende logo bleek een regelrechte kopie van het mythische streetwearmerk Vision Street Wear.