Ik wilde nooit zomaar 'de dochter van' zijn. Iemand voor wie het bedje gespreid was. Dat was het ook niet, want ik ben in 1987 in het bedrijf gekomen als leermeisje en was pas na vier jaar een volleerd goudsmid. Goed worden in mijn vak was de enige manier om erkenning te krijgen. Ook van mijn vader, want hij vond wat ik deed niet automatisch geweldig. 'Ik denk dat je beter kunt', zei hij. Al maakte ik er bij mijn eerste collecties wel een punt van om mijn eigen ding te doen en juwelen te creëren die hij nooit ontworpen zou hebben.
...