"Als publiek figuur is het logisch dat ik rekening hou met de mening en verwachtingen van andere mensen. Dus toen ik dit Vogue artikel las nam ik dat ook meteen ter harte", schrijft Sofie Valkiers. Ze legt uit dat ze ontzettend veel respect heeft voor Vogue als één van de pioniers binnen de modeverslaggeving en beschrijft haar ontzag voor hoofdredactrice Anna Wintour. "Ik zag haar nooit als een ontoegankelijke ijskoningin. Ze is een monument, en de manier waarop ze op elegante wijze haar verantwoordelijkheden afhandelt is ontzettend inspirerend."

Sofie geeft toe dat ze ergens snapt waarom Vogue-journalisten het niet eens zijn met de manier waarop bloggers en influencers de modewereld benaderen. "De street style scene, waarbij je meerdere malen per dag van outfit wisselt om vervolgens 'terloops' te poseren voor een massa fotografen, lijkt inderdaad te grenzen aan waanzin."

"Maar", schrijft de modeblogster met 260 000 volgers op Instagram. "Wat me stoort aan dat Vogue artikel is hoe ze lijken te negeren hoeveel liefde en creativiteit bloggers in hun werk steken. Het is door dit soort artikels dat ik het haat om mezelf als blogger of influencer voor te stellen - niet om de job zelf, maar om wat mensen ermee zijn gaan associëren."

Laat ons gewoon tot de kern van de zaak komen: er zijn heel wat slechte bloggers, net zoals er heel wat slechte modemagazines zijn

"Laat ons gewoon tot de kern van de zaak komen: er zijn heel wat slechte bloggers, net zoals er heel wat slechte modemagazines zijn. Net zoals in ieder segment in de media heb je de goede content (gemaakt door creatievelingen en mensen met een passie) en de slechte content (gemaakt door mensen die enkel eurotekens zien). Maar om te concluderen dat alle bloggers op geld beluste marionetten zijn die opstaan, een druif eten en vervolgens aan hun dag beginnen waarbij ze constant gefotografeerd worden en front row zitten bij shows waar ze ongeïnteresseerd door hun fotoroll met selfies scrollen: dat is niet juist", aldus Valkiers.

Sofie gelooft in 'keeping things real' dus besloot ze om ook eens te beschrijven hoe zij de modeweken beleeft. "Mijn team en ik zijn al maanden op voorhand bezig met de voorbereidingen: we contacteren de verschillende merken, brainstormen over interessante concepten, regelen de hotels, researchen toffe locaties, proberen in te spelen op aankomende trends, stellen outfits samen,... de lijst is eindeloos. Fashion Month zelf is één vage reeks activiteiten: van fittings tot modeshows bijwonen, foto's nemen en laten nemen, contact leggen met nieuwe en bestaande klanten en dat terwijl je aan een recordtempo van New York naar Londen, Milaan en Parijs vliegt terwijl je hoopt dat je jetlag niet doorschemert in je blogposts en je niet over je jurk struikelt."

"Ironisch genoeg zijn net mijn liefde voor mode en de creativiteit van de designers wiens creaties ik mag zien en dragen de dingen die me overeind houden in deze mallemolen", schrijft de blogster die zegt dat haar hart nog steeds een sprongetje maakt bij het aanschouwen van al dat moois. Valkiers wil ook nog even duidelijk stellen dat ze niet steeds betaald wordt voor de kleding die ze om haar lijf knoopt of ritst.

Diezelfde liefde voor mode die me voortstuwt tijdens de hectische Fashion Month is eveneens de liefde die ervoor zorgde dat ik tijdens die moeilijke eerste jaren nooit heb opgegeven

"Als ik heel veel geluk heb mag ik de kleding die ik heb geleend houden, zoniet stuur ik de stuks netjes terug naar de designers - dankbaar dat ik hun harde werk heb mogen dragen en hopend dat ik hun creativiteit eer heb aangedaan."

"Je snapt dus wel dat ik behoorlijk overstuur ben wanneer ik lees hoe bloggers zogezegd de dood van stijlgevoel belichamen", gaat ze verder. "Ik heb hard moeten vechten om te staan waar ik nu sta. Het is zeven jaar sinds ik me heb voorgenomen om mezelf full-time toe te leggen op Fashionata, en ik kan je vertellen dat het héél zwaar is geweest. Diezelfde liefde voor mode die me voortstuwt tijdens de hectische Fashion Month is eveneens de liefde die ervoor zorgde dat ik tijdens die moeilijke eerste jaren nooit heb opgegeven, de jaren waarin haast niemand mijn blog las en ik geen cent verdiende aan mijn werk ervoor. Ik ben trots op mijn bedrijf dat ik zelf uit de grond heb gestampt, op mijn team, op de samenwerkingen die we oh zo zorgvuldig selecteren en op alles wat ik tot nu toe verwezenlijkt heb - net zoals Anna Wintour me geleerd heeft", besluit Valkiers.

"Is het niet beter om ons te verenigen via onze gedeelde liefde voor de creativiteit van de mode-industrie dan om de evolutie van sociale media en de onvermijdelijke invloed daarvan op de sector te bekampen?"