Volgens een oud Engels rijmpje over de huwelijksdag moet de bruid iets oud, iets nieuws, iets geleend en iets blauw dragen. Abigail Kingston kon twee dingen tegelijkertijd van de lijst schrappen toen ze de trouwjurk in handen kreeg die al honderdtwintig jaar in het bezit is van haar familie.

Door de ouderdom was de jurk vergeeld en de tien vorige bruiden hadden waarschijnlijk wat wild gedanst in de jurk, want er waren gaten en scheuren in de stof. Dat weerhield Abigail er niet van de traditie voort te zetten. Maar liefst tweehonderd uur verstelwerk kroop in het kleed, maar de stralende bruid vond het eindresultaat de inspanningen meer dan waard. Toch droeg ze hem enkel tijdens de receptie, om de jurk niet verder te beschadigen en ooit aan haar dochter door te geven.

(LP)

.
© .
Volgens een oud Engels rijmpje over de huwelijksdag moet de bruid iets oud, iets nieuws, iets geleend en iets blauw dragen. Abigail Kingston kon twee dingen tegelijkertijd van de lijst schrappen toen ze de trouwjurk in handen kreeg die al honderdtwintig jaar in het bezit is van haar familie. Door de ouderdom was de jurk vergeeld en de tien vorige bruiden hadden waarschijnlijk wat wild gedanst in de jurk, want er waren gaten en scheuren in de stof. Dat weerhield Abigail er niet van de traditie voort te zetten. Maar liefst tweehonderd uur verstelwerk kroop in het kleed, maar de stralende bruid vond het eindresultaat de inspanningen meer dan waard. Toch droeg ze hem enkel tijdens de receptie, om de jurk niet verder te beschadigen en ooit aan haar dochter door te geven.(LP)