De modewereld staat in rep en roer: het ooit zo trotse Lanvin is een zinkend schip. Het oudste nog bestaande Franse modehuis nam afgelopen zomer afscheid van zijn artistiek directeur. Bouchra Jarrar bleef amper twee seizoenen op post. Ze volgde Alber Elbaz op. Dat was een vergiftigd geschenk. Elbaz werd door de textielindustrie op handen gedragen, en Lanvin was grotendeels zijn creatie. Hij bewees dat je een historisch merk in de markt kunt zetten zonder voortdurend terug te kijken.
...

De modewereld staat in rep en roer: het ooit zo trotse Lanvin is een zinkend schip. Het oudste nog bestaande Franse modehuis nam afgelopen zomer afscheid van zijn artistiek directeur. Bouchra Jarrar bleef amper twee seizoenen op post. Ze volgde Alber Elbaz op. Dat was een vergiftigd geschenk. Elbaz werd door de textielindustrie op handen gedragen, en Lanvin was grotendeels zijn creatie. Hij bewees dat je een historisch merk in de markt kunt zetten zonder voortdurend terug te kijken. Elbaz opvolgen was een uitdaging, zoals dat dan heet. En Bouchra Jarrars visie op Lanvin viel niet in de smaak: de verkoopcijfers van het merk zijn in vrije val (dat waren ze al voor haar komst, maar de situatie is er niet op verbeterd). Haar opvolger is Olivier Lapidus, 59, actief in de mode sinds de jaren tachtig, zonder veel succes. Het is een verbijsterende keuze. Lapidus stuurde twaalf jaar het merk van zijn legendarische vader Ted Lapidus, ontwierp enkele seizoenen de mannenlijn van Balmain, was consultant in China en lanceerde tijdens de coutureweek deze zomer 's werelds eerste virtuele couturemerk. Hij is de verpersoonlijking van niet-hip. En dat heeft niets met zijn leeftijd te maken: Raf Simons is intussen ook al bijna vijftig. In de vakkrant WWD zei Lapidus dat hij de reikwijdte van Lanvin wilt vergroten: woonaccessoires, hotelinterieurs, textiel en dies meer. Ook zou Lanvin getransformeerd worden tot een soort Michael Kors, met goedkope handtassen en outletwinkels. Terwijl ook Kors momenteel tot ver over de knieën in het water staat, een vinger in het gat in zijn bakboord. Lapidus presenteert al tijdens de modeweek in september. De verwachtingen zijn hooggespannen. Maar niemand is enthousiast. Zelfs niet bij Lanvin: verscheidene leden van de raad van bestuur hebben hun ontslag ingediend. Het kan verkeren. Gisteren vond ik op straat een mapje met gedateerde parfumadvertenties, van de jaren veertig tot 1999. Waaronder reclame voor een geur van Burberrys (met s) uit 1992. De advertentie voor het Britse merk viel op omdat ze zo banaal was: de Burberrys van 25 jaar geleden had geen stijl, geen identiteit, geen logo. Een kwarteeuw later heeft de fabrikant van regenmantels zichzelf heruitgevonden als Engelands enige grote luxehuis. Intussen heeft ook dat bedrijf het alweer moeilijk. Hoe kijken we in 2042 naar Burberry? Dobbert Lanvin tegen dan opnieuw op de zeven wereldzeeën? Mode is cyclisch. So long!