Paul Deneve (60) was van 2006 tot 2009 CEO van Lanvin en bleef ook nadien een boezemvriend van Elbaz.
...

'Zijn partner Alex (Koo, voormalig directeur merchandising van Lanvin, red.) stuurde me omstreeks twee uur die zaterdagnacht een tekstbericht: 'Alber is gone.'Ik kon het amper geloven, want na zijn hospitalisatie drie weken eerder leek de situatie stabiel. Bovendien kende ik Alber als een vechter, iemand die elk mogelijk obstakel kon overwinnen. Een maand eerder hadden we nog geluncht op het dakterras van de Fondation Cartier. Omdat hij net als ik een hypochonder was, zaten we meters ver van elkaar en droegen we bijna de hele tijd een mondmasker, maar hij was gelukkig. Hij had het concept voor AZ Factory uitgebouwd en een team samengesteld, de eerste collectie in januari was goed onthaald - het leven lachte hem toe. Over zijn ontslag bij Lanvin in 2015 sprak hij zelden, de toekomst was het enige dat hem interesseerde. Toch had de breuk hem zwaar getekend. Een totaal irrelevant modehuis weer op de kaart zetten terwijl de toenmalige eigenaar geen enkele investering wilde doen: Alber had bij Lanvin het onmogelijke klaargespeeld. Bovendien wist ik met welke moodswings zijn werk gepaard ging. Hij leefde voor het ontwerpen en ging telkens op in de creatie van een nieuwe collectie, maar achteraf lukte het hem amper om tevreden te zijn. Het idee was altijd dat hij helemaal opnieuw moest beginnen. Na onze samenwerking bij Lanvin zochten we elkaar op tijdens onze vakanties en groeiden we nog meer naar elkaar toe. In het voorjaar van 2016 bezocht hij me ook in San Francisco, waar ik toen woonde als vicepresident van Apple en waar ik voor Alber enkele diners organiseerde met ondernemers uit Silicon Valley. Achteraf vertelde hij me dat die etentjes met mensen als Kevin Systrom, de medeoprichter van Instagram, mee de kiemen voor AZ Factory legden. Door middel van technologie oplossingen aanreiken voor concrete problemen: die manier van denken wilde hij ook toepassen in de mode, een wereld die in zijn ogen stilstond in de tijd. Wat me het meest bijblijft, is zijn enorme liefde voor mensen. Alber was veeleisend en had ook bij ergernissen het hart op de tong, maar zich boos maken viel hem zwaar. Hij wilde mensen altijd een goed gevoel geven. Dat zie je ook in zijn collecties, die hij los van schoonheidsidealen en leeftijdsopvattingen voor alle mogelijke vrouwen bedacht. Aandacht of controverse zoeken was hem vreemd: hij werkte voor een klant met specifieke behoeften voor specifieke momenten, en dat was zijn missie. Hij wilde vrouwen van zichzelf laten houden en daar draaide alles rond - alleen al daarom reken ik hem tot de allergrootsten naast ontwerpsters als Coco Chanel, Yves Saint Laurent en Christian Dior.'