Nog voor we in het centrum van Maastricht bij Logies Bonhomme eenhoog de kamer Vergezicht hadden bereikt, wisten we het al. Onderweg waren we een oude kinderslee gepasseerd op de gang, een al even oud kinderkoetsje, een aardige oude kast en dito lamp, drie bioscoopstoelen. Op de overloop een kast teddyberen, sleetse poppen en hondjes. En in de gang hing zowaar een ouderwets geurtje. Op de kamer ging het feest nog even door met twee oude eenpersoonsledikanten, een driemaster in een fles, een felgekleurde matroos-seingever, een ronde tafel met marmeren blad, een Amerikaans...

Nog voor we in het centrum van Maastricht bij Logies Bonhomme eenhoog de kamer Vergezicht hadden bereikt, wisten we het al. Onderweg waren we een oude kinderslee gepasseerd op de gang, een al even oud kinderkoetsje, een aardige oude kast en dito lamp, drie bioscoopstoelen. Op de overloop een kast teddyberen, sleetse poppen en hondjes. En in de gang hing zowaar een ouderwets geurtje. Op de kamer ging het feest nog even door met twee oude eenpersoonsledikanten, een driemaster in een fles, een felgekleurde matroos-seingever, een ronde tafel met marmeren blad, een Amerikaans bureau met daarop een bakelieten telmachine en een liggend hoofd, een werk van Hans Lemmen. Daarboven een groot schilderij van de cabaretier die zich Malfait noemt. En niet te vergeten, een heel bijzondere art-decoluchter, en een al even fraai exemplaar op het nachtkastje. Zijn we bij de familie Niets-Weggooien op bezoek ? De gastheer is van het ongeruste type, wil alles weten over dit weekblad en vraagt tot onze verrassing naar de identiteitskaart van de bezoeker. Bij het lezen ervan kijkt hij verrast op en zegt : "U bent een zondagskind. We zijn dezelfde dag van hetzelfde jaar geboren. En dat was een zondag." Zijn vrouw Mique (actief en met piekhaar) is een kunsthistorica, met een passie voor hedendaagse kunst. Drie jaar geleden, toen de immense zolder werd ingericht, besloot ze om met haar familie hogerop te gaan leven, en op de eerste etage een b&b te runnen. De kamer Vergezicht kijkt uit op de verkeersvrije Cortenstraat, de sfeer bevalt prima. Al zouden we het kamerbreed tapijt achterwege hebben gelaten om de houten vloer tot zijn recht te laten komen. De badkamer met douche is klein en functioneel. Boven de plee steekt een rood plastic mannetje zegevierend de hand in de hoogte. Het huis werd in 1750 opgetrokken door de familie Bonhomme, waarvan de nazaten er tot zeventien jaar geleden woonden, toen de gastfamilie het overnam. Veel van het meubilair werd achtergelaten, maar Mique en haar man zijn ook grote amateurs van rommelmarkten en veilingen. Zeven kabouters houden ons in het oog als we 's morgens een glas vers sinaasappelsap, een gekookt eitje en diverse broodsoorten met kaas en vlees krijgen voorgezet. Ligging : in het stadscentrum Sfeer : als bij oma Reistijd : een uur rijden van Brussel Prijsklasse : niet goedkoop Een bezoek aan het Natuurhistorisch Museum, De Bosquetplein 6, aan de moderne kunstcentra Hedah (Brusselsestraat 114 en Paralleleweg 101) en Marres (Capucijnenstraat 198), of een staptocht over de Hoge Fronten Wandeling, langs stukken ongerepte natuur in de binnenstad. Logies Bonhomme telt drie kamers, die tussen 75 en 95 euro kosten voor twee, en tussen 60 en 80 euro voor één bezoeker, altijd inclusief ontbijt. Logies Bonhomme, Cortenstraat 3, NL-HT Maastricht, Nederland, +31 43 35 00 431, www.logiesbonhomme.nl Door Pierre Darge / Foto's PPI