Regelmatig een luchtje scheppen, blijven bewegen: aan goede raad van mijn collega's ontbrak het de voorbije vijftien maanden niet. Toch drong het belang van zelfzorg in deze tijden maar traag tot me door. Lunchen aan de computer, vroeger starten en later doorwerken, permanen...

Regelmatig een luchtje scheppen, blijven bewegen: aan goede raad van mijn collega's ontbrak het de voorbije vijftien maanden niet. Toch drong het belang van zelfzorg in deze tijden maar traag tot me door. Lunchen aan de computer, vroeger starten en later doorwerken, permanent bereikbaar zijn, nauwelijks het huis verlaten: geen beginnersfout van thuiswerkers of ik maakte ze. Vooruitziende bedrijven als LinkedIn en softwareontwikkelaar Protime in Aartselaar begrepen dat de versmelting van onze werk- en privétijd zijn tol begint te eisen en schonken hun personeel de jongste weken al extra vakantiedagen. Globaal gesproken zit het werkgeluk van de Belgen echter op een dieptepunt, terwijl de uitvalcijfers pieken. Voor de coronacrisis leed anderhalf op de tien mensen aan ziekmakende stressniveaus, nu is dat een op de vier, vertelde klinisch psycholoog Elke Van Hoof (VUB) vorige maand op Radio 1. Dat wordt nog wat als we de komende weken op vakantie gaan. Plotsklaps loskomen van je werk als je net dat al maanden verwaarloost, zo werkt het niet. Bovendien zullen het papierwerk en opnieuw leren omgaan met mensenmassa's deze zomer sowieso al voor zenuwachtigheid zorgen. Met de excuses om mijn tweedagelijkse zwembeurt over te slaan, heb ik alvast komaf gemaakt: als er ooit een moment is om je hoofd vrij te maken en al wat in het juiste ritme te komen, dan is het nu.