Paul Michiels droomt van Nieuw-Zeeland, verzamelt liedjes in zijn hoofd en is niet te evenaren in het bereiden van spinazie met worst.
...

Paul Michiels droomt van Nieuw-Zeeland, verzamelt liedjes in zijn hoofd en is niet te evenaren in het bereiden van spinazie met worst. Ben je een gebruiker van het openbaar vervoer?Ik spoor. Ik heb een groene kaart van de Bond (5 kinderen). Vroeger, toen ik ging schrijven bij Jan ( Leyers, nvdr.), nam ik zelfs de trein van Heist-op-den-Berg naar Boechout. Piano of gitaar?Beide. Hoewel. Nu speel ik tijdens optredens meestal gitaar. Maar als ik componeer dan gebeurt dat op het klavier.Kook je soms zelf?Jazeker. Maar dan gewone kost. Mijn lievelingskeuken is de Italiaanse. Zelf ben ik niet te evenaren in spinazie met worst, of in varianten van bloemkool. De Kempense keuken van bij ons.Vakantie ver van huis of in je straat?Onze Belgische kust. Bij mooi weer kan je toch nergens beter zitten. Maar als ik mag dromen: Nieuw-Zeeland lijkt me wel wat. Of nog beter: in elk continent een huis.Vergeet je soms wel wat?Als ik vetrek, moet ik minstens twee keer opnieuw naar binnen gaan: gsm vergeten, tas met materiaal niet bij...Wat kan jou de tijd doen vergeten?Musiceren, daar staat voor mij geen tijd op. En lezen. Ik heb de nieuwe Tom Wolfe gekocht. Ik was in de boekhandel aan het twijfelen, en toen zei Peter Van Den Begin die naast me stond: "Die moet je zeker lezen!" En Peter geloof ik. Ben je met je uiterlijk bezig?Ja. Ik ben een heel ijdel mens. Ik heb nog een volle kop haar, mijn lijf zakt niet uit. Ik doe elke dag mijn gym-oefeningen. Ja, ik wil er goed uitzien.Koop je zelf je kleren?Ja. Ik koop degelijke kleren en ik weet, voor ik een winkel binnenstap, wat ik wil. Meestal zijn het basics, geen trendy dingetjes. Ik kan mijn kleren ook dragen tot ze, bij wijze van spreken, van mijn gat vallen.Heb jij instrumenten met een geschiedenis?Die elektronische vleugel daar. Ik leende hem ooit uit aan iemand die op Dranouter moest spelen. 's Nachts werd de piano gestolen. Maar de dief nam slechts één kist mee: het deel waarin de snaren zitten. Niet de kist met het klavier. Hij kon er dus niks mee aanvangen, maar ik kon mijn piano ook niet meer gebruiken. Maanden later werd de kist met snaren in Dranouter tegen een weipaal gedropt. Zo is mijn instrument weer compleet.Verzamel je dingen?Nee. Of toch: de frankskes die ik bij de krantenboer terugkrijg, steek ik in een potje tot ik opnieuw 32 frank heb om een nieuwe De Morgen te kopen. En in mijn hoofd verzamel ik alle liedjes die ik instudeer, net een jukebox. Bier of wijn ?Er gaat niks boven een 33'er van Stella of boven een Duvel. Wat vind je een vervelende situatie?Vijftien Chiro-meisjes op de Oude Markt van Leuven, die komen vragen om gefotografeerd te worden met mij, elk afzonderlijk. Dat heb ik nie gère!De ultieme ontspanning...Eeen terrasje, zon, een frisse pint en mijn kruiswoordraadsels binnen handbereik.Waaraan gaf je ooit te veel geld uit?Aan kleding. In de tijd bij Soulsisters kochten we afschuwelijk dure kleren. Dat was een luxeprobleem. Ik kocht toen jasjes van 16.000 frank en meer, en ik deed ze één keer aan. Ze liggen hier nog wel ergens tussen andere rommel. Welk geschenk past het best bij jou?Een moeneke, een mondharmonica die ik gekregen heb van een vriend-antiquair. Hou je van orde?Eigenlijk wel. Ik kan bijvoorbeeld niet aan een eettafel blijven zitten. Na de maaltijd was ik onmiddellijk af. Ook de gootsteen, die moet altijd proper zijn.Gie Cortens / Foto's Kristien Buyse