Ik zit in een restaurant met vrienden. Naast mij zit Peter, de gast van een van hen. Ik heb hem nooit eerder ontmoet. "Wat een mooi meisje", zeg ik over de kelnerin die ons net het menu heeft gebracht. Peter kijkt haar even na. "Jáa", zegt hij, en op wat geringschattende toon laat hij erop volgen: "Maar ze is zwart." Zwart? "Mijn huid is veel donkerder dan de hare", zeg ik terwijl ik naar mijn zomerbruine arm wijs. Mijn tafelgenoot haalt zijn schouders op. " That has nothing to do with it", zegt hij. Het is een van die absurde ingewikkelde Amerikaanse momenten.
...