Wat heeft Bernhard Willhelm te maken met Dolce & Gabbana ? Op het eerste gezicht niets : de Duitser studeerde in '98 af in Antwerpen en toont nu zijn mannencollectie apart in Parijs, laatstgenoemden veroverden de voorbije zeventien jaar zowat de hele wereld met vijf kledingcollecties en een dozijn accessoires. Via flagship stores in Europa, Amerika en Azië en banden met beursgenoteerde bedrijven als kledingproducent IT Holding en brillenfabrikant Marconi, wedijveren de Sicilianen met Italiaanse powerhouses als Gucci, Prada, Versace en Giorgio Armani. De twee houden dan ook niet van toeval. Voor de jongerenlijn D&G sleepten ze graffiti, traliewerk en scratchende dj's aan om een getto te creëren. Meteen verschenen XL-sweaters met capuchons, baggy broeken, gescheurde jeans, felgekleurde gewatteerde jassen en telkens dat subtiele opschrift : L'Hip Hop c'est chic. Creatief, origineel ? Ach kom, zelfs kledinglabels van hiphoplui als Busta Rhymes of Snoop Dogg zijn authentieker. "Die twee eindigen nog als sinaasappelplukkers", mokte een Italiaanse fotograaf. De mode mag dan straatkloffies recycleren, er zijn grenzen.
...

Wat heeft Bernhard Willhelm te maken met Dolce & Gabbana ? Op het eerste gezicht niets : de Duitser studeerde in '98 af in Antwerpen en toont nu zijn mannencollectie apart in Parijs, laatstgenoemden veroverden de voorbije zeventien jaar zowat de hele wereld met vijf kledingcollecties en een dozijn accessoires. Via flagship stores in Europa, Amerika en Azië en banden met beursgenoteerde bedrijven als kledingproducent IT Holding en brillenfabrikant Marconi, wedijveren de Sicilianen met Italiaanse powerhouses als Gucci, Prada, Versace en Giorgio Armani. De twee houden dan ook niet van toeval. Voor de jongerenlijn D&G sleepten ze graffiti, traliewerk en scratchende dj's aan om een getto te creëren. Meteen verschenen XL-sweaters met capuchons, baggy broeken, gescheurde jeans, felgekleurde gewatteerde jassen en telkens dat subtiele opschrift : L'Hip Hop c'est chic. Creatief, origineel ? Ach kom, zelfs kledinglabels van hiphoplui als Busta Rhymes of Snoop Dogg zijn authentieker. "Die twee eindigen nog als sinaasappelplukkers", mokte een Italiaanse fotograaf. De mode mag dan straatkloffies recycleren, er zijn grenzen. Dan liever Bernhard Willhelm, een jonge Turk die al langer vertrouwd is met de banlieue. Bij hem geen chic gedoe, maar Arabische jongens van de straat. Ze zijn uitgedost in volumineuze sweaters, joggingbroeken en kleurrijke clubkleding, bedrukt met doodshoofden, yo-tekens en koalabeertjes of versierd met glanzende biezen. Je wou wensen dat ze hun Adidas-uniform meteen inruilen. Ook Tom Ford lijdt aan apathie. Bij Yves Saint Laurent duikt hij in de jaren zeventig en hebben zijn glanspakken met smalle tailles en brede revers, fluwelen colberts, ingesnoerde safari-jasjes en puntige hemden met foulards en lederen handschoenen nog een dromerig effect. Très French allemaal. Bij Gucci bestaat de retrotruc echter uit valse snorren, pilotenbrillen en coke dealer-looks. Mooi hoor, die strakke koltruien en geritste cardigans, hoge broeken met wijde onderbenen of colberts op dijlengte. Ook die korte jassen en gracieuze mantels met militaire trekken zijn chic 'n slick, maar een computer had het kunnen bedenken. Nuchtere zakelijkheid typeert het winterseizoen bij de Italiaanse modehuizen. Neem bijvoorbeeld de grunge-outfits in zwart, marineblauw en mosgroen van Versace. Ingepakt in extra grote parka's, mantels in gewassen leder of duffels, gaan ontspannen blazers in wol en kasjmier er over afgewassen corduroy, lederen jeansbroeken en sportswear met metalen details. Versus neemt helemaal de sportieve wijk, met blauwe of rode college-sweaters met capuchons, verweerde blazers, nylon sportbroeken, lederen jekkers en gewatteerde vesten. Vlot in de verkoop, gemakkelijk in de kledingkast, maar voor Donatella Versace wel erg ingetogen. Roberto Cavalli mag dan gekke eskimo's aankleden met patchworkbont, glans- en glitterpakken en borduurwerk, de kleurrijkste collectie in Milaan kwam eigenlijk van een Engelsman : Christopher Bailey bij Burberry. Zijn glanzende parka's en kleurrijke montycoats en windjacks, gedragen over slanke colberts en potloodbroeken, illustreren de terugkeer van technomaterialen uit de jaren tachtig. Trainingsbroeken en sneakers onderstrepen dan weer de opkomst van sportswear, ook bij Valentino en Gianfranco Ferré. Zij mengen elegante pakken en mantels met losse (jogging)broeken, sweaters of lederen parka's. De boodschap is duidelijk : voor elk wat wils. Geen toeval dat Ralph Lauren zijn Polo-collectie en Purple Label samen presenteerde. Zo benadrukt hij de klassiekers van de preppy vrijetijdslijn (tennissweaters, houtje-touwtjejassen, tweedcolberts), maar ook de jongere items van zijn geklede collectie (slanke kostuums, paars corduroy, motorjekkers in suède of leder). Al evenzeer bij wijze van statement toonde Giorgio Armani afwisselend zijn Giorgio- en Emporio-lijn. Hij experimenteert met krijtstreepoveralls, ruime cargo pants en geklede elastiekbroeken, maar het sterkst zijn de fluwelen hemden, jacquardweefsels en jassen van schapenvacht en verweerd leder. Nee, stijlvermengingen zijn veeleer de specialiteit van mensen als Jean Paul Gaultier, die patchworkbombers, vliegeniersjassen en enorme sweaters van mohair over de Britse kleermakerstraditie gooit. Martin Margiela verknipt sweatshirtstoffen tot joggingbroeken, plaatst mouwen van legertruien op suède vesten met schapenvoering en steekt lederen perfectomouwen en opstaande wollen kragen op ribfluwelen vesten. Ook Dries Van Noten kent weinig concurrentie als het op mengen aankomt. Zelfs al gaat hij volgende winter wel erg breed, van college-uniformen en sportkleding tot historische items als pandjesjassen, trenchcoats en duffels. Felle kleuren als rood en kobaltblauw en vreemde combinaties van oliejassen, wollen cardigans, cricketjasjes en double-breasted blazers met gestreepte rugbyshirts, wielrennerstenues en kuitbroeken bewijzen dat de Belg niet de gemakkelijkste weg kiest. Zitten de Italiaanse modehuizen gewoon in een strakker keurslijf ? Feit is dat ze zich het komende winterseizoen weinig frivoliteiten permitteren. Ze toveren vooral herkenbare types tevoorschijn, waarbij militaire invloeden en vooral neopunk- en glamrockaccenten, stijlinvloeden uit andere grimmige tijden, de onzekere toekomst kenmerken. Smalle kostuumjasjes, potloodbroeken, punkhemden en jassen of koltruien in mohair bij Costume National en Fendi, dandy's met rocksterallures bij Romeo Gigli, motorrijders in bomberjasjes, strakke hemden en nylonbroeken bij Jil Sander : de mannenmode zet zich schrap. Een strak ingesnoerde trenchcoat of ruige lederen jekker met ritsen zijn haast verplichte nummers. Het dominante wintersilhouet is dan ook pijnlijk smal, zeker op het onderlijf, en de op mods geïnspireerde collectie van Prada is geen uitzondering : te korte broeken onder ooit armzalige car coats, tweed colberts, overhemden en smalle dassen met originele bloemenprints uit de jaren zestig en sullige hoeden met een platte rand. Bij Miu Miu zit de retrotoets vooral in kraagloze lurexpakken en nauwe (grafische) sweaters met elleboogstukken. U mag retro gerust een trend noemen, want ook bij Cerrutti en Trussardi verschijnen klassiekers als krijtstreeppakken, car coats en blousons in nabuk. Het laatstgenoemde huis verloor bij een auto-ongeval, slechts enkele dagen na het defilé, trouwens zijn 28-jarige CEO Francesco Trussardi, die samen met zus en ontwerpster Beatrice het modehuis leidde. Jaren-'70-dandy's, rocksterren, mods : ze defileerden de jongste jaren vaker over de catwalk, net als de futuristische vliegeniers van Vivienne Westwood en vooral Dolce & Gabbana. Hun legerbroeken, bomberjasjes en parka's in glanzend grijze technomaterialen zijn gehuld in riemen en combatlaarzen. Dan liever de uitgesproken agressieve collectie van Hedi Slimane voor Dior. Zijn schooljongens van weleer dragen nog steeds mooie glanzende hemden, nauwe kostuums, jasjes met weggesneden voorpanden en statige mantels, maar hun handschoenen en riemen vol metaal en oliezwarte topjes van gevlochten leder jagen elke winkeljuffrouw op de vlucht. Slimane is een designer die zijn visie consequent doordrijft, net als Marc Jacobs bij Louis Vuitton. Zijn warmgrijze mod-silhouetten met regenpijpbroeken, wollen car coats, werkmansjassen met kalfslederen schouderpanden, wind- en motorjekkers in mat vinyl en over de heupen vallende sweaters en cardigans in wol en kasjmier ruiken naar jaren-'60-nostalgie, tot en met de klassieke suède schoenen toe. In de strakke silhouetten van Hermès wordt trouwens eveneens (fel)roze gebruikt om een donker kleurenpalet op te frissen. Benieuwd hoeveel mannen vallen voor roze ribfluwelen broeken en opzichtige patchworkhemden van Hermès-carrés in zijden keperstof. De sterkste collecties deze winter komen dus van eigenzinnige lui. Een Helmut Lang bijvoorbeeld. Hij steekt broeken en sweaters in hulzen, koordsluitingen of metalen wikkels, voorziet pakken van buidelachtige vesten van tanktops en sprayt met sjablonen woorden als FAITH of CHARITY op overhemden. Een vest van rechthoekige plaatjes in aluminium ziet eruit als een moderne maliënkolder : futuristisch maar scherp, zoals de hele collectie. Noem het maar chauvinisme, ook de Belgen vertonen geen slijtage de komende winter. Zo doorzocht Raf Simons, na enkele conceptueel geladen collecties, het archief van grafisch ontwerper Peter Saville. Wie zijn elpees van New Order of Joy Division heeft verloren in een kraakpand, schaft zich na de zomer een parka, lederen blouson of sweatshirt met een van zijn prints aan. Simons bespeelt trouwens een breed register : van double-breasted wollen mantels, cabans, geklede pakken en jassen van omgekeerd schaap met rugnaden in Union Jack-vorm (een Franse collega toonde zich verrast door zoveel 'echte' kleren), tot gewatteerde anoraks met een Millet-achtig R-logo. Wedden dat die dingen de deur uit zullen vliegen ? Terwijl de bijwijlen eentonige en neerslachtige collecties in Milaan depressieve buien stimuleerden, genoten 'kleine zelfstandigen' als Dirk Schönberger en Xavier Delcour opvallend veel bijval. Schönberger bewerkt sweaters en hemden met riemen, snijdt scherpe lederen blousons en broeken en ontwerpt volumineuze mantels, Delcour verzint lederen plisséhemden, sweatshirts met transparante openingen op borsthoogte en korte lederen jasjes met borstzakken en veel lange franjes. Draagbaar zonder saai of voorgeprogrammeerd te zijn, dat slaat ook op Own. Hun jongensachtige look, met sportieve accenten als debardeurs in lederachtige technomaterialen, gevulde bombervesten en cardigans met kimonosluiting en speelse sweaters, is alvast gebleven. Nu verschijnen er echter ook fluwelen jasjes over zwartlederen hemden, kostuums met zachte krijtstrepen of in joggingstof en moderne vesten. Spelen met elegante en sportieve items, zoals ook Stephan Schneider doet, lijkt dan op een beproefde formule, hier is het resultaat sterk persoonlijk getint. Die verdienste kenmerkt ook die andere twee Belgen, Les Hommes. In hun Matrix meets Mad Max-collectie is niets wat het lijkt : duffels in wol en kasjmier worden bomberjassen met een capuchon, trenchcoats zijn gewaxt en gelaagd, hemden verknipt en herstikt. Verder zijn er pantalons en overjassen met uitwendige zakken, klassieke blazers met smokingkragen en pantalons met lederen lendenstukken. Tot slot een nieuwkomer in de mannenmode : Veronique Branquinho, wier discrete basisstukken, net als die van Christophe Charon, erg rechttoe rechtaan zijn. Trenchcoats en parka's, al dan niet in dik ribfluweel, cabans, cardigans met ultralange mouwen, eenvoudige kabeltruien en diverse hemden, colberts en pantalons zijn veeleer tijdloos en mooi afgewerkt op de naden en knoopsgaten. Het meest modieuze item in haar collectie ? Een wollen perfecto met ritsen, een origineel alternatief voor de talloze lederen jekkers die eind dit jaar naar uw gunst zullen dingen. Wim Denolf / Foto's Etienne Tordoir