MENSEN Appellation Porno

Het was een van dé wijntrends van 2005 : het voorbije jaar hebben we in deze kolommen immers tal van politieke of artistieke celebrity's gezien, die zich plots bekeerden tot het wijndom. Ofwel maakten ze (zogezegd) zelf wijn, ofwel verleenden ze het copyright op hun naam aan een specifieke cuvée van een bepaald domein. Maradona, Sting, Bob Dylan, Berlusconi, Le Pen, Santana, Cliff Richard... Je kan het zo gek niet bedenken of er kwamen plots - meestal peperdure - cru's op de wereldmarkt die zich vastzogen aan hun naamsbekendheid. Toch lijkt er weer een grens verlegd, want in februari 2006 wordt een ongetwijfeld voluptueuze Italiaanse rosso ( Sogno Uno, wat zoveel betekent als 'Een Droom') op de markt gelanceerd. Een cuvée waaraan de legendarische pornoactrice Savanna Samson haar medewerking verleent. Op zich zou zo'n bericht moeiteloos in de vuilbak van de faits divers belanden, ware het niet dat langs de wijnzijde een enorm talent meewerkt : de Italiaanse oenoloog en rijzende ster Roberto Cipresso, het brein achter onder meer de Brunello Fattoria La Fiorita en alom gewaardeerd wijnmaker voor het Argentijnse Achával-Ferrer. Vreemd dat zo'n gereputeerde en vooral verfrissende oenoloog zich laat inpakken door Amerikaanse pornodollars. Toch mogen we deze Samson- cuvée niet zomaar weglachen, want de flesseninhoud bevat eveneens een ongewone ménage à trois : naast de haast vanzelfsprekende sangiovese en montepulciano werd voor deze mix immers gekozen voor de relatief onbekende cesanesedruif uit Lazio. "Ah, ik was meteen dol op de ce...

Het was een van dé wijntrends van 2005 : het voorbije jaar hebben we in deze kolommen immers tal van politieke of artistieke celebrity's gezien, die zich plots bekeerden tot het wijndom. Ofwel maakten ze (zogezegd) zelf wijn, ofwel verleenden ze het copyright op hun naam aan een specifieke cuvée van een bepaald domein. Maradona, Sting, Bob Dylan, Berlusconi, Le Pen, Santana, Cliff Richard... Je kan het zo gek niet bedenken of er kwamen plots - meestal peperdure - cru's op de wereldmarkt die zich vastzogen aan hun naamsbekendheid. Toch lijkt er weer een grens verlegd, want in februari 2006 wordt een ongetwijfeld voluptueuze Italiaanse rosso ( Sogno Uno, wat zoveel betekent als 'Een Droom') op de markt gelanceerd. Een cuvée waaraan de legendarische pornoactrice Savanna Samson haar medewerking verleent. Op zich zou zo'n bericht moeiteloos in de vuilbak van de faits divers belanden, ware het niet dat langs de wijnzijde een enorm talent meewerkt : de Italiaanse oenoloog en rijzende ster Roberto Cipresso, het brein achter onder meer de Brunello Fattoria La Fiorita en alom gewaardeerd wijnmaker voor het Argentijnse Achával-Ferrer. Vreemd dat zo'n gereputeerde en vooral verfrissende oenoloog zich laat inpakken door Amerikaanse pornodollars. Toch mogen we deze Samson- cuvée niet zomaar weglachen, want de flesseninhoud bevat eveneens een ongewone ménage à trois : naast de haast vanzelfsprekende sangiovese en montepulciano werd voor deze mix immers gekozen voor de relatief onbekende cesanesedruif uit Lazio. "Ah, ik was meteen dol op de cevanese", kirt Samson in een interview met Wine Spectator. "Het is zeker geen wijn voor de massa, maar eerder een wijn die mensen aan het denken zet." Een meditatiewijn, met een label waar de schaarsgeklede Samson weinig aan de verbeelding overlaat ? Half-Frankrijk - althans de helft die met de wijnbusiness te maken heeft - wordt er kotsmisselijk van. Het Franse ministerie van Gezondheid heeft namelijk op de valreep van het nieuwe jaar aanbevolen om ook op Franse wijnetiketten voortaan waarschu-wingen af te drukken. Vergelijkbaar met de alarmerende gezondheidsrisico's die momenteel ook op sigarettenpakjes worden vermeld en helemaal in de lijn van wat er al jaren op Amerikaanse ruglabels staat. De bedoelingen van dit hangende overheidsvoorstel zijn ongetwijfeld nobel, want ook Frankrijk wil het groeiende alcoholprobleem - waarmee, volgens statistieken, één op tien Fransen worstelen - efficiënt aanpakken. Maar vanuit wijnkringen is er weinig sympathie. Marie-Christine Tarby, een vertegenwoordigster van de industriële lobbygroep Vin & Société , klinkt hard : "Het is ronduit belachelijk. Door dit voorstel wordt alcohol immers gereduceerd tot het niveau van sigaretten, terwijl ze nochtans dag en nacht verschillen. Als alcohol matig wordt geconsumeerd, bestaat er geen risico voor de gezondheid. Integendeel : er blijken zelfs voordelen verbonden aan een matige wijnconsumptie." Ook Roland Feredj van de officiële belangenorganisatie in Bordeaux veegt het voorstel als inefficiënt van tafel : "Er wordt momenteel een sfeertje van angst rond alcohol gecreëerd. Maar het is algemeen geweten dat zo'n beleid van stemmingmakerij en verboden helemaal niet werkt tegen alcoholisme." In en rond Champagne was er rond het jaareinde weinig van devote kerstsfeer te merken. De prefectuur van de Marne installeerde in december zelfs een heuse cel om de diefstal van champagne te voorkomen. Richting wijnbouwers en transporteurs werd wekenlang een informatiecampagne gevoerd om hen eraan te herinneren hoe ze zich konden wapenen tegen inbrekers. Geen loze campagne, want in 2004 werden er alleen al in de Marne zo'n 66.000 flessen 'bubbels' gepikt uit kelders en vrachtwagens. Hoe komt het dat zoveel landgenoten hypernieuwsgierig zijn naar wat BW's (Bekende Wereldburgers) drinken tijdens hun feestjes ? Voor één keertje geven we toe aan deze celebrityspeurneuzerij : tijdens het begin december gehouden huwelijksfeest van Athina Roussel, de 20-jarige erfgename van het Onassisfortuin en haar Braziliaanse verloofde/olympisch atleet Alvaro Affonso de Miranda, waren de veiligheidsvoorzieningen bizar streng. De zevenhonderd gasten konden slechts via een met barcode uitgeruste invitatie het huwelijk bijwonen in Sao Paolo, moesten diverse metaaldetectors passeren en hun GSM's achterlaten bij de security, zodat ze geen ongewenste kiekjes van de dure tortelduifjes konden nemen. Maar toch lekte uit dat er tijdens de receptie zo'n duizend flessen Veuve Clicquot soldaat werden gemaakt. Geen slecht gemiddelde en nog maar eens een vloeibaar bewijs van het oersterke imago dat (merk)champagne bezit. Nog ergens geld verstopt in een spaarsokje ? Dan had u moeten meebieden eind december in Sotheby's, waar een imperial 1982 van Château Pétrus werd afgehamerd voor het boterzachte prijsje van 19.550 pond (28.448 euro). Een imperial is het equivalent van acht normale flessen van 75 cl. De hele Londense verkoopsessie van 'grote' bordeauxs en bourgognes hing trouwens met records aan elkaar. In totaal werd tijdens de grootste veiling in het Verenigd Koninkrijk in 2005 voor 1,2 miljoen pond (±1,8 miljoen euro) oude wijn verkocht. Kisten Latour 1945 en Pétrus 1990 wisselden er van eigenaar voor respectievelijk 14.950 pond (21.754 euro) en 14.375 pond (20.918 euro), terwijl een jeroboam Richebourg van het Domaine de la Romanée Conti 1962 (equivalent van zes normale flessen) 'maar' 8500 pond (12.370 euro) opbracht. We besparen u verdere details, maar één trend was ook duidelijk : de meest waanzinnige biedingen kwamen vanuit de VS en Azië. Volgens de veilingspecialisten zijn er vooral in oude bourgognes tegenwoordig nog 'koopjes' te doen. Alles hangt natuurlijk af van de definitie van 'koopje'. De Beaujolais Primeur (en Nouveau) lijkt, althans in het Vlaamse landsgedeelte, commercieel stilaan op een ineengezakte soufflé. Waar tien jaar terug nog de helft van de Vlaamse cafés, tavernes, bistro's en zelfs middenklasserestaurants enthousiast het beruchte plakkaatje Le Beaujolais Nouveau Est Arrivé ! afficheerde, is deze boodschap in de lanceerperiode medio november - vaak terecht - uit ons culinair straatbeeld verdwenen. Zelfs nu de beaujolais, oogst 2005, kon rekenen op extra fruitcharme én extra miljoenen euro's marketingbudget, spreken de cijfers boekdelen. Want ook in de Beaujolais is het 'vette' crisis. De gemiddelde koers bedraagt volgens het interprofes- sioneel comité 146 euro/hl, tegen 160 à 170 euro/hl in 2004. Een lichtpuntje is alleen de toenemende export richting Japan en nieuwkomer China. Maar het is niet alleen de beaujolais, symboolmarkt voor de vins primeurs, die in vrije val verkeert. Eén voorbeeldje maar : de vins de pays primeurs vertegenwoordigen voor de oogst 2005 slechts 247.000 hl, tegen 282.000 hl in 2004. Ook daar duikelt de gemiddelde prijs per hectoliter naar beneden. De moderne consument heeft blijkbaar voldoende alternatieven in dezelfde prijsvork, zowel binnen als buiten Frankrijk, zodat hij steeds vaker de primeur- en nouveau-wijnen links laat liggen. Dat het écht diepe crisis is in de Franse wijnindustrie, met Bordeaux op kop, wordt geïllustreerd door de almaar krimpende immobiliënprijzen voor eigendommen in Bordeaux. Volgens experts bevinden deze zich namelijk op het laagste niveau sedert de domeinprijzen effectief worden bijgehouden. In bepaalde appellations wordt voor een wijngoed nu zeker 30 procent minder gevraagd dan in 2003, terwijl algemeen verwacht wordt dat de marktomstandigheden voor Bordeauxse wijnmakers in 2006 nog verder verslechteren, zodat de - vooral kleinschalig werkende, familiegerunde - eigendommen nog verder de dieperik inzakken. Als u op vinkenslag zit om straks een Château Janssens of Domaine VandenAbeele op te starten, besef dan dat het hier niet gaat om de sterdomeinen in de grote appellations die vrij ongeschonden uit deze recessie komen, maar wel om kleinere domeinen in Saint-Estèphe, Noord-Médoc, Entre-Deux-Mers, Fronsac, Montagne-Saint-Emilion en andere satelliet- appellations van onder meer Saint-Emilion. Zelfs 'beter gesitueerde' domeinen op de rechteroever liggen in de vuurlinie. In een interview met het vakblad Decanter stelt Jean-Christophe Mau (van het bekende handelshuis Yvon Mau) dat een degelijke Saint-Emilion Grand Cru Classé momenteel kan gekocht worden voor 'amper' 450.000 euro per hectare. Lijkt enorm veel, maar in 2001 bedroeg de prijs per hectare wingerds nog 750.000 euro. Geen wonder dat momenteel immobiliënagentenschappen en investeringsconsortia de deur platlopen in en rond Bordeaux - vaak in opdracht van grote wijnholdings - om hun slag te slaan en appellatiedomeinen op te kopen. Frank Van der Auwera