Bordeaux is niet stoffig

Wie bordeaux zegt - en dan vooral denkt aan de klassieke appellations - heeft het meestal over conservatieve, zelfs eeuwen 'gemarineerde' imago's. Maar volgens het vakblad Decanter, dat een verslag brengt van de recente opendeurmanifestatie Le Weekend des Grands Amateurs, heeft de oubollige beeldvorming stilaan afgedaan. Meer dan duizend gasten kwamen op dit event - alvast het dubbele van de eerste editie vorig jaar - waar de Bordeauxse topkastelen hun oogst 2004 kwamen presenteren aan een publiek uit 21 verschillende landen. Opvallend was het aandeel niet-traditionele kopers. Naast de vertrouwde bourdeauxafzetmarkten (België, VK, VS) zaten er opvallend veel deelnemers uit Australië, Korea, Mexico, Singapore en zelfs Litouwen r...

Wie bordeaux zegt - en dan vooral denkt aan de klassieke appellations - heeft het meestal over conservatieve, zelfs eeuwen 'gemarineerde' imago's. Maar volgens het vakblad Decanter, dat een verslag brengt van de recente opendeurmanifestatie Le Weekend des Grands Amateurs, heeft de oubollige beeldvorming stilaan afgedaan. Meer dan duizend gasten kwamen op dit event - alvast het dubbele van de eerste editie vorig jaar - waar de Bordeauxse topkastelen hun oogst 2004 kwamen presenteren aan een publiek uit 21 verschillende landen. Opvallend was het aandeel niet-traditionele kopers. Naast de vertrouwde bourdeauxafzetmarkten (België, VK, VS) zaten er opvallend veel deelnemers uit Australië, Korea, Mexico, Singapore en zelfs Litouwen rond de tafels. Dit internationale gezelschap kon, voor 53 euro/kop, wijnen proeven en kasteeleigenaars ontmoeten van onder meer Lynch-Bages of Léoville Barton. Of een massale opkomst en nieuwe kopers nu het bewijs vormen dat bordeaux plots trendy is, durven we betwijfelen. Volgens ons wordt het bewijs pas in de fles geleverd. In deze rubriek hebben we het al gehad over het CRAV, het clandestiene actiecomité van 'wijnmakers' dat regelmatig aanslagen pleegt tegen domeinen. De actiegroep verzet zich tegen de Europese herstructureringsplannen waardoor onder meer 200.000 hectare wingerd moet worden gerooid. Het comité is tegen invoer van niet-Franse wijn en wil dat de prijs van de 'modale' Franse wijn serieus wordt opgetrokken. De actievoerders argumenteren dat ze de voorbije jaren gemiddeld 40 à 50 procent van hun inkomen kwijtspeelden door de almaar krimpende prijzen én de percentages die tussenhandelaars nemen. Veel CRAV-sympathisanten beweren dat ze zelfs uitsluitend overleven via de socialezekerheidskassen, terwijl anderen met zelfmoord dreigen omdat ze hun gezin niet meer kunnen onderhouden. Onlangs explodeerden opnieuw bommen aan het hoofdkwartier van een paar coöperatieven in de Languedoc-Roussillon, waarbij tientallen wijnopslagtanks werden vernietigd. Gemaskerde oproerkraaiers, gewapend met ijzeren staven, vernielden ook kantoren van de Sociale Zekerheid, een agentschap van het Crédit Agricole en spoorwegsignalisaties. De nieuwe trend in de wijnbusiness is duidelijk : nicheproducten leveren en specifieke consumentengroepen inpakken. Dat gaat soms ver. Zo lanceert de vroegere CEO van Motown Records, Kedar Massenburg, een eigen wijnmerk op de Amerikaanse markt : K'orus. Het gaat om een joint venture met de Franse wijngroep EuroWineGate. Doelpubliek : de trendsetters - lees : goed bij kas zittende leden - van de Afro-Amerikaanse gemeenschap. Niet dat Kedar zich bezighoudt met de vinificatie, maar hij gooit zich wel met overtuiging op de marketing. Er werd bijvoorbeeld een pr-bureau ingehuurd dat K'orus moet positioneren als "een Franse wijn zonder de intimiderende factor waarmee wijn en wijndrinken zo vaak geassocieerd wordt". Uiteraard greep de lancering plaats in Beverly Hills, op een fuif waar onder anderen Stevie Wonder opdraafde. Hoe een Franse Afro-Amerikaanse cru moet smaken is ons echter een raadsel. Is goede/slechte wijn niet gewoon goede/slechte wijn, ongeacht de kleur van de consument ?Nog verrassend nieuws uit de VS : daar tekende de Disneygroep een samenwerkingsakkoord met Costco om een van haar gloednieuwe cartoonfiguurtjes op een wijnlabel te krijgen. Inspiratie vonden ze namelijk in de laatste Pixarfilm Ratatouille, het verhaal rond de slimme rat Remy, die in de coulissen van een Parijs toprestaurant actief is en eigenlijk het onprofessionele keukenteam dagelijks uit de penarie redt. Met die gedachte in het achterhoofd werd deze maand de Ratatouillewijn geïntroduceerd, voorlopig nog alleen in de VS, tegen een basisprijs van 13 dollar per fles. Achter dit marketingetiket schuilt uiteraard een Frans product, in casu de witte Mâcon Château de Messey 2004.