Het namaken van bordeauxwijn is heel wat moeilijker dan het namaken van bourgogne. Bourgogne, witte en rode, zijn monocépage-wijnen (gemaakt van één enkele druivensoort: chardonnay voor wit en pinot noir voor rood) maar bordeaux is 'samengesteld' uit wel drie verschillende soorten : cabernet sauvignon, merlot en petit verdot. En daar is een goede reden voor. De wijngaarden van Bordeaux liggen zuidelijker dan deze van Bourgogne en de kans op nachtelijke afkoeling gedurende de zomermaanden is er veel minder uitgesproken. Het is de koelte van de Bourgondische zomernachten die het rijpingsproces doet vertragen. Zo kunnen er talrijke nevenproducten worden gevormd waardoor een zekere smaakcomplexiteit kan ontstaan. Om een dergelijke smaakcomplexiteit te bereiken in zuidelijker gelegen wijngaarden zoals Bordeaux, waar de nachten gemiddeld langer warm blijven, zal men de wijn samenstellen uit verschillende d...

Het namaken van bordeauxwijn is heel wat moeilijker dan het namaken van bourgogne. Bourgogne, witte en rode, zijn monocépage-wijnen (gemaakt van één enkele druivensoort: chardonnay voor wit en pinot noir voor rood) maar bordeaux is 'samengesteld' uit wel drie verschillende soorten : cabernet sauvignon, merlot en petit verdot. En daar is een goede reden voor. De wijngaarden van Bordeaux liggen zuidelijker dan deze van Bourgogne en de kans op nachtelijke afkoeling gedurende de zomermaanden is er veel minder uitgesproken. Het is de koelte van de Bourgondische zomernachten die het rijpingsproces doet vertragen. Zo kunnen er talrijke nevenproducten worden gevormd waardoor een zekere smaakcomplexiteit kan ontstaan. Om een dergelijke smaakcomplexiteit te bereiken in zuidelijker gelegen wijngaarden zoals Bordeaux, waar de nachten gemiddeld langer warm blijven, zal men de wijn samenstellen uit verschillende druivensoorten en deze basiswijnen achteraf oordeelkundig mengen. Die druivensoorten zijn zo gekozen dat ze op verschillende tijdstippen hun optimale rijpheid bereiken. Zo wordt het rijpingsproces van de samenstelling uitgerekt in de tijd : een gedwongen soort vertraging die ook complexiteit genereert. Om dit argument te begrijpen moet men weten dat de 'gevorderde' wijndrinker de confrontatie met (smaak)complexiteit aangenaam vindt en zelfs nastreeft : hij wordt dan geconfronteerd met een mensgebonden 'onnatuurlijkheid' waarin de persoonlijkheid van de maker beslissend meespeelt. De wijnmaker in Bordeaux die met veel wikken en wegen 'zijn' wijn samenstelt, doet in wezen aan communicatie : hij maakt zijn opties kenbaar zoals schrijvers of dichters dat doen doorheen hun geschriften en gedichten. Het samenstellen van bordeauxwijn uit de verschillende 'onderwijnen' is dan ook een van de meest kritische en definitieve ingrepen van de wijnmaker. (Het product kan naderhand nooit meer 'ontmengd' worden.) Daarom ook zijn de onderliggende druivensoorten niet alleen gekozen omwille van hun opeenvolgend rijpingsproces maar ook omwille van hun smaakcomplementariteit. Het is vlug gezegd : cabernet geeft door zijn bitterheid structuur aan het product en merlot brengt vulling door zijn zachtaardig fruit. Vandaar de beeldspraak : cabernet geeft de takken van de boom en merlot de bladeren. Het duo structuur-vulling komt hoodzakelijk van het opeenvolgend rijpingsproces en het duo bitterheid-fruit komt van de smaakcomplementariteit. (We laten petit verdot even buiten beschouwing : deze druif wordt heel weinig gebruikt en geeft vooral in de warmere jaren wat frisheid, verdeur.) De bordeauxmix is dus helemaal niet toevallig en is mee bepaald door het typisch Atlantische klimaat en door het streven naar 'beschaafde' complexiteit. Twee eeuwen ervaring en grotre enologen zoals Emile Peynaud staan aan de wieg ervan. Het is dus a priori bijna zinloos om dat in andere klimaatgebieden te willen nabootsen : het ineenpassen van de smaken wordt zelden bereikt en de opbouw van een structuur bijna nooit. Toch eens proeven wat in het glas komt. Cabernet Merlot 2003, Cowra Estate AustraliaStevige kleur met sombere diepte. In de neus komt een achtergrond van hout en wat fruit (druiven) na wild opschudden. De smaak is die van ongedefinieerd fruit met typische Australische munt en stugge tannines op het einde. (Delhaize : 4,19 euro). Cabernet Merlot 2003, Hardys AustraliaRedelijk open en zachtaardige kleur ; de neus wordt gedomineerd door een muntachtige kruidigheid met wat diepte en ver op de achtergrond iets cabernetprésence. Smaak met scherp fruit en rookachtig zoet. Een type. (Colruyt : 4,95 euro). Cabernet Sauvignon 2003, Tierra de Fuego, ChileDe kleur is somber en gespannen van concentratie ; de neus is van typische rijpe cabernet met zelfs wat zachte groene peper. De smaak is bitter en wat streng maar wel gezond. Goede wijn die wat zachtaardig fruit mist. Geschikt voor bij geroosterd vlees. (Delhaize : 3,49 euro). Merlot 2003, Tarapaca ChileGoede verse kleur en een wat massieve neus van donker fruit met merlotprésence. De smaak is zacht en fruitig met vlezige vulling. Structuurloos maar wel onmiddellijk smakelijk. (Colruyt : 4,99 euro). Cabernet Sauvignon 2003, Las Casas del Toqui, ChileKleur met somberheid en spanning en een neus van volop rijpe cabernet. De smaak is getekend door deze rijpe cabernet en vertoont een mooie geknoopte lengte. Goede, wat eenzijdige wijn van het Franse, evenwichtige type. (Colruyt : 4,99 euro). Cinsaut/Cabernet Sauvignon 2003, Groot Genoegen Zuid-AfrikaGoede kleurconcentratie met zachtaardige evolutie ; de neus is er een van wee fruit zonder spoor van enige diepte. In de mond komt een smakelijke, lichte fruitwijn met wat naijlend zuur en zonder enige structuur. (Colruyt : 3,99 euro). Besluit : de wijnen hebben met bordeaux alleen de druivennaam gemeen. Ze hebben zeker geen structuur om te verouderen. Het is zeer boeiend om met de Tarapaca en de Las Casas del Toqui wat mengproeven te doen. Herwig Van Hove I Foto's Gerald Dauphin