Eenvoudige, lekkere wijnen, die geen pijn doen in de portemonnee. Daar willen we het om de veertien dagen over hebben in deze rubriek. Château Simple, wijn voor beginners, die ook de kenners wel bevalt. Deze week : Castell' in Villa.
...

Eenvoudige, lekkere wijnen, die geen pijn doen in de portemonnee. Daar willen we het om de veertien dagen over hebben in deze rubriek. Château Simple, wijn voor beginners, die ook de kenners wel bevalt. Deze week : Castell' in Villa.Piero Antinori uit Toscane heeft er nooit een geheim van gemaakt : ?Hadden we in Toscane, zeg maar, cabernet voor de rode, en chardonnay voor de witte wijn, dan stonden we heel wat verder dan met onze sangiovese en trebbiano alleen.? Dat verkondigde de grote markies al in 1980. Hij en zijn visionaire oenoloog Giacomo Tachis zijn sindsdien onvermoeibaar beziggeweest met het verbeteren van de sangiovese-wijnstok, en met het aanplanten van cabernet en chardonnay, overal waar dat gunstig was. Tachis koos voor deze ?uitheemse? druivensoorten de beste percelen uit op ?bevriende? wijndomeinen in het Chianti Classico-gebied ; als tegenprestatie konden de wijnbouwers gebruikmaken van zijn fabelachtige kennis en ervaring. Zo ontstond er een vriendschappelijke ?Antinori-groep? (Antinori-gang volgens sommigen) van wijnbouwers die aan de top stonden van de oenologische vooruitgang, en die in hun wijngaarden beschikten over het geheime cabernet-wapen ter verfijning van de wat rustieke sangiovese. Een van de bestgekende leden is Castell'in Villa, eigendom van de sluwe maar fijnbesnaarde en vlot viertalige prinses Coralia Ghertsos Pignatelli della Leonessa. ?Ik geloof dat vrouwen veel betere wijn maken dan mannen. Wij zijn gevoeliger voor finesse en proeven beter?, zegt ze met overtuiging. Castell'in Villa is gelegen in de landelijke gemeente Castelnuovo Berardenga, ten noorden van Siena vanop het kasteelterras ziet men trouwens, overheen het hele gebied dat prinselijke eigendom is, de torens van de stad. Deze heuvelrijke streek met de aangrenzende gemeenten Gaiolo en Radda, vormt het beste van het Chianti Classico-gebied. Hier wordt naar verhouding het meest Chianti Riserva geproduceerd, de betere wijn die minstens twee jaar vat moet hebben alvorens op de markt te mogen komem. De principessa heeft 55 hectaren wijngaard in de DOCG-zone (Denominazione di Origine Controllata e Garantita). De omstreken zijn echter zo bergachtig en wild, dat het everzwijnenbestand jaarlijks moet worden uitgedund. Want everzwijnen zijn zo verzot op rijpe druiven dat ze de gehele oogst voor hun rekening durven te nemen. Op het domein wordt wel van de beste droge everzwijnworst gemaakt, die, gepresenteerd in salami-achtige sneden, de wijn een extra dimensie geeft. Onnodig te zeggen dat de principessa ook van de beste en fijnste olijfolie maakt van heel Toscane. Onlangs heeft ze in de bijgebouwen van het castello ook een nederig geprijsd restaurant geopend, waar men (alleen 's avonds) met alle zaligheden van het domein kan kennismaken. In 1992 is de Italiaanse wijnwetgeving aangepast aan de Europese. Omdat de sinds 1960 bestaande 240 DOC's (Denominazione di Origine Controllata) en de 9 verschillende DOCG's samen niet meer dan 15 procent van de totale Italiaanse wijnproductie uitmaken, werd toen een derde categorie ingevoerd : de IGT ( Indicazione Geografica Tipica, te vergelijken met Duitse Landwein of Franse Vin de Pays). Daardoor kunnen de sinds 1970 florissante en peperdure, excellente wijnen (de ?supertuscans?), die veelal omwille van hun cabernet-basis buiten de DOC-regels vielen en dus in de klasse van de Vini da Tavola terechtkwamen, nu als IGT op de markt komen, met vermelding van oogstjaar, druivensoort en wijngaard. Sinds 1992 mag er ook nog slechts 5 procent witte druiven bij chianti worden gevoegd, en tot maximum 10 procent van de nieuwe variëteiten zoals merlot en cabernet. En hier belanden we weer bij de Antinori-groep : de besten onder hen hebben niet tot '92 gewacht om de sangiovese discreet met hun godgeschonken geheim wapen te verbeteren. Castell' in Villa 1990, Chianti Classico, DOCG De kleur is redelijk gevuld en met een nuance van evolutie die men gewoonlijk ?diep rijp granaatrood? noemt. De neus is fijn en delicaat, met een toets van discreet hout en wat lijnolie, en is ontwikkeld. Bij het walsen verruimt hij zonder te verdiepen : de wijn ?is? er dus, en moet niet langer worden bewaard. De smaak is fris en met flinke lengte maar niet overdadig geconcentreerd : het type van fijne oude wijn die mooi evenwichtig afgerond is zonder sleet, die smakelijk en sappig is, met toch een zekere puntige presence in de mond. Daardoor past hij uitstekend bij flinkgekorst vlees. Eerder een meditatiewijn dan een geweldenaar, met een kwaliteitsniveau ver boven zijn prijs. 1990 was een excellent jaar. (Colruyt, 239 fr.) Volgende aflevering in Weekend Knack van 16 juli : Riesling. HERWIG VAN HOVE