Bordeaux ligt in België en vooral in Vlaanderen goed in de markt, en laat zich makkelijk verhandelen. Er zijn zoveel châteaus dat er altijd wel een te vinden is dat een exclusiviteit wil verlenen of op zijn minst een exclusief etiket. Met bourgogne liggen de zaken anders : de meeste wijnen zijn flauw en duur, er is nog altijd geen kleur en geen structuur, en ze verouderen zo snel dat er van potentieel haast geen sprake is. Maar ze voeren wel indrukwekkende namen en titels. Bourgogne is een wespennest : van elk stuk grond zijn er vers...

Bordeaux ligt in België en vooral in Vlaanderen goed in de markt, en laat zich makkelijk verhandelen. Er zijn zoveel châteaus dat er altijd wel een te vinden is dat een exclusiviteit wil verlenen of op zijn minst een exclusief etiket. Met bourgogne liggen de zaken anders : de meeste wijnen zijn flauw en duur, er is nog altijd geen kleur en geen structuur, en ze verouderen zo snel dat er van potentieel haast geen sprake is. Maar ze voeren wel indrukwekkende namen en titels. Bourgogne is een wespennest : van elk stuk grond zijn er verschillende eigenaars die allemaal recht hebben op de naam, maar allemaal verschillende opvattingen koesteren. Zo komt het dat men onder dezelfde appellation totaal verschillende kwaliteiten kan aantreffen. Het etiket heeft geen enkele voorspellende waarde, alleen de man erachter telt. In België (maar ook elders) bourgogne kopen, heeft dus veel weg van een loterij. Maar in Heusden-Zolder (Limburg is al een tijd op weg om de belangrijkste wijninvoerprovincie te worden in ons land) pakt het wijnhuis Kris Jeuris uit met een goede bourgogneselectie. Jeuris kreeg van huis uit een goede smaak mee en leerde in zijn jeugd al de wijnen van Gros frère et soeur kennen (lang voor Amerikanen en Japanners de Gros-wijnen begonnen op te kopen vóór ze geoogst waren). Hij selecteert zelf uit zijn kaart vier wijnen. Petit Chablis 1995, Domaine Bruno Hamelin, Lignorelles (286 fr.). Goede fijne chardonnay-neus met zelfs wat rijp fruit na walsen, flink zure smaak die men van de neus niet zou verwachten maar wel met voldoende ?gras? om het zuur op te vangen, ook mooie minerale vulling. Wijn met universele kwaliteiten die even goed past bij gestoofde vis als bij kreeft. Marsannay wit 1995, Domaine René Bouvier, Marsannay-La-Côte (404 fr.). Kleur die ronduit belegen is en een houtdominante neus, wel heel zuiver. Belegen, flink zure smaak, volkomen afgerond van structuur en karaktervol. Een stijl die eigenlijk beter past bij rode wijn. Sauvignon Saint-Bris 1995, Domaine Sorin, Saint-Bris-Le-Vineux (199 fr.) Neus van rijpe, omhulde, niet erg expressieve sauvignon. Weer flink zure smaak een Jeuris-stijl voor wit ? , iets ijl en eenvoudig, maar gezond en zuiver en met voldoende lengte. Charmerende toon van gist (gebakken koekjes). Marsannay rood ?Clos du Roy? 1993, Domaine René Bouvier, Marsannay-La-Côte (386 fr.). Goede zachtaardige kleur en een mooie karakteristieke neus van rijpe pinot noir, vervuld van gezond ingebouwd hout en met flinke structuur na opschudden. In de mond komt de typische smaak van pinot met goede structuurtannines en grote lengte. Intrigerende, wat ruwe presente terroirtoets. Zeer interessante bourgogne die nog kan ontwikkelen.