Het is geweten : op Madeira wordt het familiepatrimonium opgebouwd uit flessen wijn die aan de volgende generaties worden doorgegeven. Sinds de MWC (Madeira Wine Company) orde op zaken stelde via in situ controle van de flessen en via gewaarborgde companystrookjes over de kurk, heeft vintage-madera de folkloretijd achter zich gelaten. Er is nu een behoorlijke kans dat wijn met een jaartal op het etiket beantwoordt aan de regels : hij is van het vermelde jaar ...

Het is geweten : op Madeira wordt het familiepatrimonium opgebouwd uit flessen wijn die aan de volgende generaties worden doorgegeven. Sinds de MWC (Madeira Wine Company) orde op zaken stelde via in situ controle van de flessen en via gewaarborgde companystrookjes over de kurk, heeft vintage-madera de folkloretijd achter zich gelaten. Er is nu een behoorlijke kans dat wijn met een jaartal op het etiket beantwoordt aan de regels : hij is van het vermelde jaar en heeft minstens 20 jaar vat gehad. De ordening heeft ook slapende honden gewekt : iedereen op het eiland kent nu ongeveer de waarde van de familieflessen op de internationale markt, er zijn dus haast geen goede zaakjes meer te doen. Tenzij men er vaak komt en erin slaagt het vertrouwen te winnen, zoals Raymond Smeyers van Madas Import Company uit Antwerpen. Onlangs ?ontdekte? hij in Funchal in de kelderruimte van een oude borduurfabriek, een partij Boal 1900 die pas in 1978 werd gebotteld : bijna 80 jaar vat. De fles is rondom met donker stof bezet : ze heeft zeker zoals het moet sinds het botteljaar '78 rechtop gestaan. De kurk is symbolisch : een stopje van nauwelijks enkele centimeter lang. Meer moet ook niet want madera schuwt oxidatie niet, integendeel. In het glas vloeit een stroperige vloeistof, diep kastanjebruin met tegen de glaswand een groene rand. De geur is monsterachtig present en springt van meters afstand in de neus : vluchtig, karamel, scherp maar met grote eenheid. De smaak presenteert een overweldigende zoet/zuur-balans met een accent op zuur en op de volheid van de extreem hoge concentratie van alles. Het zuur is zo sterk dat het ?blote? consumptie haast onmogelijk maakt, maar met ganzenlever erbij kan het wel. 's Anderendaags, na 24 uren in een open karaf, is de neus wat verzacht en de vluchtige zuurheid iets getemd zodat de zachtaardige toets van verbrande suiker er meer doorkomt. Maar de smaak is even overweldigend zuur gebleven en doet nog altijd intens verlangen naar ganzenlever of... naar de nieuwjaarsnacht van het jaar 2000. Wie de stap naar het 1900-geweld te geweldig vindt, kan beginnen met de Terrantez 10 years old, eveneens uit de Madas-korf. De kleur is amber met een groene rand tegen de glaswand, de neus is scherp en oud met hout en vluchtigheid van de 10 jaar vatlagering. De smaakaanspraak is rond en zacht met mooie vriendelijke presente zurigheid. (Invoer : Madas in Hoboken)