Zoals verwacht, is de prijszetting van de 1995 bordeaux-primeur-aanbiedingen wat uit de hand gelopen. De opwaartse druk is enorm : de meeste grote châteaus zijn tot driemaal overvraagd, terwijl het primeurcircuit nu betalen en over twee jaar geleverd worden toch niet zonder risico is. Op alle commerciële tussenschakels kan iets gebeuren, waardoor de consument zijn centen, of zijn wijn, kwijt is.
...

Zoals verwacht, is de prijszetting van de 1995 bordeaux-primeur-aanbiedingen wat uit de hand gelopen. De opwaartse druk is enorm : de meeste grote châteaus zijn tot driemaal overvraagd, terwijl het primeurcircuit nu betalen en over twee jaar geleverd worden toch niet zonder risico is. Op alle commerciële tussenschakels kan iets gebeuren, waardoor de consument zijn centen, of zijn wijn, kwijt is. De grote verleiding in een markt onder vraagdruk is speculatie. Een Franse makelaar koopt een primeurpartij, bijvoorbeeld Mouton, voor 200 FF/fles, en gaat er een tijdje op ?zitten?. Als alles goed gaat, stijgen de prijzen snel : op de 1995 primeurstroom werd diezelfde Mouton een maand later al verhandeld voor 400 FF. Gewoon wachten levert de makelaar dus makkelijk geld op. Gevolg is wel dat hij klanten te dure wijn doorschuift, en een slechte reputatie krijgt. Maar de markt kan ook omslaan. Een dreigende internationale oorlogssituatie of de aankondiging van een nog betere 1996, zijn dikwijls al voldoende. Dan lijden de speculanten verlies, sommigen gaan failliet en de klanten komen bedrogen uit. Als consument kan men dus maar in de primeurlijn stappen via bonafide handelaars. In dit proces spelen de châteaus ook mee. Sommige komen uit met een eerste, minieme en redelijk geprijsde tranche, om de markt te testen. Stijgen de prijzen, dan volgt een tweede kleine tranche. Het is evident dat de châteaus er op korte termijn alle belang bij hebben om de grootste tranches zo laat mogelijk beschikbaar te stellen. Zo creëren ze een kunstmatige zeldzaamheid die op zich al prijsverhogend werkt, en werken speculatie in de hand. Philippe Cottin van Château Mouton : ?Onze 20.000 kisten primeur zijn verkocht. De huidige campagne was opvallend mondiaal. Voor de betere 1995 waren ze allemaal weer daar : Amerikanen en Japanners die we in geen vijf jaren nog hadden gezien. Wij hebben een ruime eerste tranche gebracht voor onze trouwe clientèle, voor de rest moet de markt maar spelen, volgend jaar is er opnieuw wijn.? Het opwarmen van de markt met kleine eerste tranches is een praktijk die grosso modo beperkt is tot een 20-tal leidinggevende châteaus. De meeste doen evenwel niet mee aan de gekke-prijzendans maar hebben de stijging voor de 1995 éénmalig beperkt tot 20 procent. Eric Miailhe van Château Coufran : ?Ik wil geen wijn voor de elite, mijn prijzen blijven democratisch.? Hij kwam met zijn excellente 1995 uit in één enkele grote tranche en met een opslag van nauwelijks 10 procent. Zo ook Antony Barton van Château Léoville Barton : ?Met 110 FF/fles en alles in één keer heb ik misschien wat te vlug verkocht. Een week later werd mijn wijn al verhandeld voor 160 FF. Er zijn twee markten : die van de speculanten en die van de consumenten, wij viseren de laatste.? Helemaal buiten de wat gekke Bordelese Markt ( La Place) opereert Christian Moueix met zijn legendarische Château Pétrus. De 3600 kisten 1995 worden rechtstreeks ex kasteel aan gepreselecteerde klanten aangeboden, met een opslag van 20 procent (waarmee de vertrekprijs toch in de buurt komt van een flinke 400 FF/fles). De gematigdheid van Moueix hij kan zijn Pétrus makkelijk tweemaal duurder verkopen is ook een signaal naar de meer dan 50 châteaus die hij als négociant verkoopt, en die hij dus zelf moet inkopen. Ook Jean-Paul Valette van Château Pavie en Olivier Bernard van Domaine de Chevalier zijn klantgericht (één tranche, met resp. een opslag van 19 en van 18 procent). Een ander speciaal geval is Château Yquem. Comte Alexandre de Lur Saluces plaatst jaarlijks, ver weg van het primeurgewoel, een partij van 100.000 drinkklare flessen op de markt onlangs het jaar 1989 voor 650 FF. Eind dit jaar komt hij uit met zijn 1990 : ?Ik maak geen primeur. Ik bepaal mijn prijzen met enkele handelaars en verander ze niet meer. Bij mij dus geen speculatie.? Albert Versnick, de op rust gaande wijninkoper van Colruyt vat het kleurrijk samen : ?Partijen primeurwijn zijn als grote bommen waarvan bij de verkoop ex kasteel de lont wordt aangestoken. Met brandende lont worden ze doorgeschoven. Wie er te lang blijft op zitten, neemt een groot risico.? Een groot primeuraanbod in België vindt u bij Arthur Mampaey, Justin Monard, Jan Cavens, Colruyt, Cinoco.HERWIG VAN HOVE