Hoe lekker een stoofpot ook kan zijn, je kunt het geen elegante keuken noemen. De aroma's zijn zwaar, ze moeten een urenlang pruttelproces overleven, en de smaak is gedegen met een indringende présence. De stoofpot staat model voor een type van goedmoedige en gezellige keuken, die het best smaakt in de winter en met veel volk aan tafel...
...

Hoe lekker een stoofpot ook kan zijn, je kunt het geen elegante keuken noemen. De aroma's zijn zwaar, ze moeten een urenlang pruttelproces overleven, en de smaak is gedegen met een indringende présence. De stoofpot staat model voor een type van goedmoedige en gezellige keuken, die het best smaakt in de winter en met veel volk aan tafel... Door de veranderende maatschappij, met veel tweeverdieners en vrijgezellen, is de keuken meer dan vroeger ontwikkeld en uitgebreid naar gerechten met onmiddellijke elegantie en finesse, met minder onderbouw van zwaardere aroma's en meer verfijning. Maar als de dingen veranderen op het bord, moeten ze ook in de glazen volgen. Wijn aan tafel heeft dus een gelijkaardige 'uitbreiding' meegemaakt naar lichtvoetige elegantie, naar een groter aandeel van witte wijn in het spel van de gastronomie en een groter aandeel van lichte rode en zelfs roséwijn. Zo wordt tegemoetgekomen aan de basisregel van 'passendheid' tussen glas en bord die een zekere gelijklopendheid veronderstelt. Zware gerechten, of beter gerechten gekenmerkt door zwaardere aroma's zoals stoofpot, vragen om gelijksoortige wijnen in het glas : châteauneuf-du-pape of corbières zijn goede voorbeelden. De elegantere en fijngestructureerde (moderne) gerechten vragen op hun beurt om elegante en fijnen wijnen : vandaar onder meer het recente succes van Duitse wijn. Het moment komt goed, want ook technologisch gezien wordt nu gewerkt met meer respect voor de druivenorigine, en voor meer fruit en frisheid in de wijn. In dat verband is de opkomst van de gekoelde gisting een van de meest revolutionaire ontwikkelingen. Gisting van druivensap gaat gepaard met de vorming van warmte, alcohol en koolzuurgas, alles uit het suikergehalte van het druivensap. In het begin van het proces is het opborrelen van het koolzuurgas heel hevig zodat veel van de fijnere vruchtenaroma's in de lucht verloren gaan. (Als men op straat de soep kan ruiken, is men slecht bezig in de keuken.) Wanneer men nu de gistingstank koelt, vertraagt het proces en wordt de borreling veel minder hevig. De fijnere aroma's worden niet meer meegesleurd en blijven in de wijn. Alle wijnen van vandaag vertonen de geruststellende bleekgele kleur met een lichte groene nuance. Château Jeanguillon, Entre-Deux-Mers 2005Een entre-deux-mers met de drie opgelegde druivensoorten : sauvignon, sémillon en muscadelle. De neus is sémillondominant, niet sprankelend fris en wat afgetopt. Goede smaak zonder meer, met een fris accent maar ook wat alcoholisch zwaar. Aperitiefwijn voor bij gekruide hapjes. (Delhaize : 3,69 euro). Château Blaignac, Bordeaux 2005Wijn met een samenstelling van entre-deux-mers, gedeclareerd als bordeaux : sauvignon, sémillon en muscadelle. Redelijk complexe multicépage-neus waarin de drie druivensoorten perfect versmolten zijn. Zachte en friszure smaak met ruimte en zelfs wat lengte. Goede wijn voor bij voorgerechten met fijne vis of platte oesters. (Delhaize : 3,39 euro). Le Sablou, Bergerac sec 2005Samengesteld uit sauvignon en sémillon. Lichte sauvignondominante neus met exotische toets van oosters fruit. De smaak is evenwichtig, aangenaam en fruitig. Goede aperitiefwijn. (Colruyt : 2,89 euro). Château Bois des Brandes, Bordeaux 2005Een honderd procent sauvignonwijn. De neus is heel goed gebalanceerd, geen spoor van onrijpheid. Een braaf alcoholgehalte van 11,5 graden. Perfect evenwichtige smaak met een mooie, friszure koepel. Aangename wijn voor het aperitief en bij het begin van de maaltijd. (Delhaize : 3,69 euro). Herwig van Hove