Namen van modedesigners zijn soms moeilijk uit te spreken, vooral als ze uit vreemde streken afkomstig zijn: Masaki Matsushima, Gaspard Yurkievich, Thuy Quang Pham, Keupr/Van Bentm, al zijn dat de namen die op hun paspoort staan. Nee, dan de ontwerperscollectieven of labels: zij durven zich wel eens laten gaan bij het verzinnen van een nom de plume. Tien vreemde titels en tien maal ...

Namen van modedesigners zijn soms moeilijk uit te spreken, vooral als ze uit vreemde streken afkomstig zijn: Masaki Matsushima, Gaspard Yurkievich, Thuy Quang Pham, Keupr/Van Bentm, al zijn dat de namen die op hun paspoort staan. Nee, dan de ontwerperscollectieven of labels: zij durven zich wel eens laten gaan bij het verzinnen van een nom de plume. Tien vreemde titels en tien maal ¿que? 1. Organization for Returning Fashion Interest: onze favoriet, zowel qua naam als output. Een collectief uit New York dat slim bedachte en uitgekiende, veredelde functional wear maakt. Zal brokken maken, maar dan als ORFI, de makkelijker te hanteren afkorting. 2. People Used To Dream About The Future: ook uit New York. Achter dit post-ecolo-pseudoniem zitten twee jonge ontwerpers met een voorliefde voor uitgepuurde sportswear. 3. People of the Labyrinth: dit Amsterdams collectief bestaat al jaren en maakt kleren die even vreemdsoortig zijn als de merknaam. 4. d2 SQUARED: geen wiskunde, wel mannenmode uit Milaan. Het gaat om de tweeling Dan en Dean Catten: twee keer een voornaam die begint met een 'd' en een tweeling, dus tot de tweede macht. 5. Workers For Freedom: een Engels label uit de jaren '80. De socialistisch geïnspireerde naam sloeg niet op de prijzen van de kledingstukken, want die waren voor die tijd ook al duur. 6. Comme des Garçons: behoeft geen introductie meer en misschien vinden we daarom Rei Kawakubo's schuilnaam niet meer zo raar. Maar geef toe, het is een onnozele naam. 7. Zero Tolerance: puik, voor een streetwear-label. Waarvandaan en door wie getekend konden we niet achterhalen, wel dat dit merk in de betere winkels in Londen en New York ligt. 8. Ter et Bantine: ontwerpster Manuela Gherardi vond haar eigen naam niet welluidend genoeg en verzon dit pseudoniem. Waarom? 9. Fuct: wat gedurfd! Enkele jaren geleden had iedereen de mond vol van dit skatelabel, maar met de hype verdween alras ook de interesse. 10. Liposuction For The Masses: een obscuur maar prima label dat basics voor vrouwen en mannen brengt, steeds met een ingewerkt corset, voorlopig alleen nog maar te vinden in Londen en... Oké, deze is zelf verzonnen. (PDP)Peter De Potter