Ooit zal de mens het absurd vinden. Dat zijn voorouder elke dag opnieuw zonder wroeging een CO2-uitstotende auto instapte die bovendien liters olie opdronk. Dat hij druiven at in de winter. Dat hij het toilet doorspoelde met drinkwater. Dat in de Stille Oceaan in alle stilte twee drijvende vuilnisbelten dobberden, elk ter grootte van de Verenigde Staten. Dat dag in dag uit duizenden kilo's maagdelijk wit papier door printers schokten en in prullenmanden belandden, en vooral, dat dit allemaal maar bleef gebeuren, zelfs al wist die voorouder beter.
...