Earth.Rope.Pot.Plant. Onder die naam werken make-upartist Sigrid Volders en modeontwerper Narelle Dore al enkele jaren samen. Ze creëerden hangende bloempotjes met macramé, bouwden een tuin in een kunstencentrum en enkele concept stores en brachten een boekje uit vol botanische inspiratie, inclusief recepten van cocktails, gerechten én voor planten bedachte muziek. Vorige zomer trokken ze samen met fotografe Mieke Verbijlen door Italië op roadtrip.
...

Earth.Rope.Pot.Plant. Onder die naam werken make-upartist Sigrid Volders en modeontwerper Narelle Dore al enkele jaren samen. Ze creëerden hangende bloempotjes met macramé, bouwden een tuin in een kunstencentrum en enkele concept stores en brachten een boekje uit vol botanische inspiratie, inclusief recepten van cocktails, gerechten én voor planten bedachte muziek. Vorige zomer trokken ze samen met fotografe Mieke Verbijlen door Italië op roadtrip. "Natuurwandelingen zijn altijd belangrijk geweest voor ons", legt Sigrid Volders uit. "De Kalmthoutse Heide, de Botanische tuin in Antwerpen, het Middelheim Park en Rivierenhof in Antwerpen, ik ben graag door planten en bloemen omringd, om ze te bewonderen. Toen ik een parfum kocht met bloemengeur dat Hanbury heette, heb ik opgezocht waar de naam vandaan komt. Het bleek een tuin in Italië te zijn. Ondertussen was Narelle naar Firenze verhuisd, waar ze aan Polimoda, de modeschool, les geeft. Zij hoorde van Italiaanse vrienden hoe geweldig de Italiaanse tuinen zijn, dus hebben we afgelopen zomer een trip van een week gemaakt. Niet naar beeldentuinen of klassieke tuinen, maar naar wilde en exotische plekken. Een uurtje ten zuiden van Rome bezoeken Sigrid en Narelle de magische Il Giardino di Ninfa. "Italiaanse vrienden hadden ons die plek aangeraden, omdat die helemaal anders is dan de klassieke Italiaanse beeldentuinen. Er hoort geen villa bij, alleen romaanse ruïnes van het middeleeuwse dorpje Ninfa." De Brits aandoende tuin is in 1921 ontworpen door prins Gelasio Caetani, een mijneigenaar en later Mussolini's ambassadeur in de Verenigde Staten. "De rivier Ninfa en de vele irrigatiekanaaltjes zorgen voor een feeërieke en schilderachtige sfeer. De tuin is ingesloten en romantisch en heeft mooie maar ook donkere kanten." Je kunt het 105 ha grote park van april tot november bezoeken, maar het aantal bezoekers is beperkt, en je kunt de tuin enkel in groep met een gids bezoeken. www.fondazionecaetani.org Deze botanische tuin rond de ruïnes van een elfde-eeuwse Palazzo op Kaap Mortola werd eind negentiende eeuw ontworpen door de Brit Thomas Hanbury. Ook al zijn de mediterrane zomers droog, je kunt ze het hele jaar bezoeken. Soms bloeiend, soms wat dor. "Ga nooit tegen de natuur in", was het motto van Thomas Hanbury, en hij vroeg bevriende wetenschappers, botanici en zijn broer Daniel, een apotheker, om hulp bij het ontwerpen van zijn tuin. "We hebben hier vier uur rondgelopen, maar het domein is dan ook achttien hectare groot. Ik hield meteen van de parfumtuin en de hoeveelheid vetplanten is gigantisch. De tuin ligt tussen bergen en zee en heeft behalve schitterende uitzichten ook een microklimaat. Voor de bloemen waren we net te laat, april moet de perfecte maand zijn voor een bezoek." www.giardinihanbury.com Op enkele kilometers van de Franse grens ligt Villa Boccanegra, omringd door een weelderige privétuin. De tuin is het resultaat van het snoeitalent van opeenvolgende eigenaars sinds 1554. Een ervan was parlementslid Giuseppe Biancheri, een goede vriend van Thomas Hanbury, waarmee hij samen de grote rozenmuur bouwde. De structuur van de tuin met zijn kronkelende paadjes werd begin twintigste eeuw uitgetekend door Ellen Willmott, een Britse tuinbouwkundige en vandaag legt Ursula Piacenza er met haar groene vingers de laatste hand. Zij ontving Sigrid en Narelle met open armen. "Ze leidde ons, samen met haar hond, een uur lang door haar erg wilde tuin," vertelt Sigrid, "en legde uit dat het onderhoud vooral bestaat uit het wegnemen van dorre bladeren. De paadjes langs een diepe ravijn zijn wild en ik was het meest overdonderd van de agaven in bloei. De bloem was wel twintig meter hoog. Ook de 'tuinwand' vol vetplanten was prachtig. Omdat die in de zon staan, worden ze prachtig roze. Dat had ik nog nooit gezien." Ellen Willmott had een voorliefde voor natuurlijk ogende planten. "Mijn planten en mijn tuinen komen voor alles in mijn leven," schreef ze, "al mijn tijd gaat naar werken in een van mijn tuinen. En als het te donker is, dan lees of schrijf ik erover." "Vrouwen zoals Ellen Willmott en Ursula Piacenza inspireren ons", glundert het duo van Earth.Rope.Pot.Plant. www.italianbotanical heritage.comDoor Leen Creve & Foto's Mieke Verbijlen