EVA WITTOCX CURATOR, ALGEMEEN COÖRDINATOR MUSEUM M

"Het werk zoekt de grens tussen kunst en design op. Dat is een interessante vondst van de maker. Dit werk laat ons op een andere manier naar dagelijkse, banale objecten kijken. Een gebruiksvoorwerp wordt door het goud schijnbaar waardevol gemaakt. Het werk gooit traditionele kunstmedia als het schilderij of de sculptuur overboord, er wordt ook geen gebruik gemaakt van een bijzondere kunde of ambacht. Door een bijzonder idee beeldend uit te werken infiltreert de kunstenaar in het dagelijkse, ze biedt ons een frisse kijk aan op dingen die we kennen."
...

"Het werk zoekt de grens tussen kunst en design op. Dat is een interessante vondst van de maker. Dit werk laat ons op een andere manier naar dagelijkse, banale objecten kijken. Een gebruiksvoorwerp wordt door het goud schijnbaar waardevol gemaakt. Het werk gooit traditionele kunstmedia als het schilderij of de sculptuur overboord, er wordt ook geen gebruik gemaakt van een bijzondere kunde of ambacht. Door een bijzonder idee beeldend uit te werken infiltreert de kunstenaar in het dagelijkse, ze biedt ons een frisse kijk aan op dingen die we kennen." "Wat de kunstenares doet, is het veredelen van een alledaags banaal object, die kleverige lange sliert die als moordtuig voor vliegen omschreven kan worden. De banaliteit van dit object krijgt door het te vergulden iets unieks en kostbaars. Iets wat bedacht is om vliegen te doden wordt nu een elegante serpentine, ontdaan van elke functie. Leven en dood worden aan elkaar verbonden. De kunstenares weet aan iets alledaags een existentiële betekenis te geven. De kracht van de verbeelding spreekt wanneer je het werk ziet en daarom is het kunst." "Ik ken de kunstenaar en haar oeuvre niet, dus kan ik niet spreken over haar werk. Maar als zij met volle overtuiging zegt dat de Flycatcher kunst is, dan is het ook kunst." "Ik vind dit niet per definitie een kunstwerk. Het hangt voor mij in dit geval af van de context waarin het werk te zien is. Het is een mooi object, een vliegenvanger in een opmerkelijk materiaal. Maar het lijkt veeleer tegen design aan te leunen, omdat het werk in een huis hangt en omdat het er in een dergelijke context nog volledig functioneel uitziet. De context is belangrijk, de manier waarop een werk in een bepaalde context een dialoog met de kijker kan aangaan bepaalt of iets kunst dan wel design is."(FOTO ROB STEVENS) "Waiting for Jerry van Juan Muñoz is niet alleen kunst, het is een meesterwerk. Ik zag het werk voor de eerste keer vijftien jaar geleden in een museum in Duitsland en drie jaar geleden op de kunstbeurs Arco in Madrid. Elke keer was ik onder de indruk van dit werk. Het is een herkenbaar maar tegelijkertijd ook mysterieus werk. Een grote kunstenaar zoals Juan Muñoz weet met totale overtuiging dat zijn werk kunst is en ik als toeschouwer zie niet alleen dat het kunst is, maar ook dat het hele goede kunst is." "Dit is kunst. De installatie prikkelt onze verbeelding, alsof Jerry elk moment kan verschijnen. Het laadt de hele ruimte met een zekere theatraliteit, alsof er iets te gebeuren staat en tegelijk refereert het werk aan onze kindertijd. Kunstenaars als Muñoz laten ons op een nieuwe manier en vaak met verwondering naar de dingen rondom ons kijken. Het is echter niet gemakkelijk om dit werk te beoordelen zonder dat je de maker en zijn oeuvre kent. Een kunstwerk is als een apart hoofdstuk in een boek dat een verhaal vertelt, waarbij meerdere hoofdstukken samen elk werk interessanter maakt." "Dit is kunst, zonder twijfel. Muñoz bouwt het hol van de muis Jerry na en laat de tune van de bekende tekenfilm Tom & Jerry weerklinken. Wij bevinden ons als kijker in de schuilplaats van de muis en we zien het licht van de gevaarlijke buitenwereld binnenvallen. De kunstenaar speelt met verwachtingen : hij neemt iets herkenbaars als een muizenhol, maar hij draait het kat-en-muisspel om, hij brengt ons naar de andere kant van de opening. Hij weet met weinig middelen de verbeelding van de toeschouwer te triggeren : dat maakt van deze installatie een bedrieglijk eenvoudig en tegelijkertijd gelaagd kunstwerk."(FOTO ROB STEVENS) "Waiting for Jerry is een van de meest ontroerende, poëtische en speelse kunstwerken die ik ooit heb gezien. Juan Muñoz heeft deze installatie gemaakt voor zijn dochter met wie hij honderden keren naar Tom & Jerry keek. Zelf zegt hij erover : 'The thing with Jerry is that when things get really really bad, he can run away from reality. And I remember sitting there thinking : I want to be like Jerry, you know ! I want a place to hide!' De kunstenaar verbindt via zijn werk zijn eigen verhaal als kunstenaar aan een universele herinnering aan een tekenfilm." Door Tine Maenhout