Staat u deze zomer ook te wachten ? Aan een attractie in een pretpark. Tijdens de koopjes in een kledingketen. Op de trein naar de kust. Voor een ijsje. Voor uw bagage in de luchthaven. Voor een nieuwe identiteitskaart, een visum of iets anders officieels - dat zijn de ergste files. We schuiven aan bij de enige geld-automaat die nog werkt. Voor het laatste concertticket. Aan de kassa in de supermarkt. Iedereen doet het. Maar ik denk dat niemand er eigenlijk van houdt.
...

Staat u deze zomer ook te wachten ? Aan een attractie in een pretpark. Tijdens de koopjes in een kledingketen. Op de trein naar de kust. Voor een ijsje. Voor uw bagage in de luchthaven. Voor een nieuwe identiteitskaart, een visum of iets anders officieels - dat zijn de ergste files. We schuiven aan bij de enige geld-automaat die nog werkt. Voor het laatste concertticket. Aan de kassa in de supermarkt. Iedereen doet het. Maar ik denk dat niemand er eigenlijk van houdt. In Italië - land van bureaucratische beslommeringen en corruptie - spendeert een persoon gemiddeld 400 uur per jaar aan wachten. Dus zijn er professionele fileschuivers die je betaalt om voor jou in de rij te staan. Codistas heten ze. New Yorkers zijn bekend om hun geduldige aanschuiven. Ze maken lange, volgzame rijen voor een nieuwe iPhone, een hippe discotheek, een pas geopend restaurant en blijkbaar ook nog altijd voor een cronut (een kruising tussen een croissant en een donut, bedacht door patissier Dominique Ansel). Maar ook daar is een aardige business uit de grond geschoten. De mensen van SOLD (Same Ole Line Dudes) vragen 25 dollar voor het eerste uur en 10 voor elk volgend half uur om jouw plaats in de file in te nemen. En dat werkt, zegt oprichter Robert Samuel die ondertussen concurrentie kreeg van TaskRabbit en LineAngel. In Brazilië heb je despachantes, in Venezuela coleros. Een hele industrie is erop gericht u te verlossen van het schuifelen. In de UK, waar queuing een kunst is, en waar je - afhankelijk van de bron - gemiddeld drie maanden van je leven dan wel 67 uur aanschuift, heb ik geen wachtdienst gevonden. Maar dat is dan misschien wel typisch Engels. "We control the queue, niemand anders." Waarom hebben we eigenlijk zo'n hekel aan wachten ? We klagen de hele tijd dat we te druk, druk, druk zijn en als we dan de kans krijgen om een conversatie aan te knopen, de medemens te bestuderen of mindfulness te oefenen, kunnen we niet wachten om de langzaam bewegende massa te ontvluchten en snel weer druk, druk, druk te zijn. Wachten is tijdverspilling, we zouden zoveel nuttige andere zaken kunnen doen, vinden we. Niksdoen thuis is prima. Niksdoen in een wachtrij is afgrijselijk. Uiteraard heeft de smartphone het wachten wezenlijk veranderd. In elke supermarktfile of postpakketrij kun je je mail lezen, facebooken met vrienden of eindelijk Candy Crush level 255 behalen. Wat een opluchting. De langste tijd die Samuel van SOLD in een file heeft doorgebracht, was 19 uur. Voor een iPhone. Maar omdat het zijn job is, is hij voorbereid. Hij brengt mee : twee smartphones, een draagbare lader, een tablet, handwarmers, een slaapzak (gebruikt bij de lancering van Isabel Marant voor H&M) en een tent (gebruikt bij Nike). Wat het leukst is aan zijn job ? "Ik word letterlijk betaald om niks te doen." Mmm. Ik denk dat ik een bijzonder goede codista zou zijn. lene.kemps@knack.be LENE KEMPS"Bij de kans om een conversatie aan te knopen of mindfulness te oefenen, kunnen we niet snel genoeg weer druk, druk, druk zijn"