Deze en volgende maanden wordt een flink stuk van het Vlaamse en Brusselse kulturele leven bepaald door het Gynaika-initiatief : tientallen kulturele en kunstcentra schuiven in diverse disciplines de vrouwelijke kunstenaar naar voren, in een poging om ook in deze sektor de mannelijke (numerieke en beleidsmatige) supprematie naar aanvaardbaarder verhoudingen te schroeven. Een van de belangrijkste manifestaties qua beeldende kunst is de tentoonstelling Fertile Gro...

Deze en volgende maanden wordt een flink stuk van het Vlaamse en Brusselse kulturele leven bepaald door het Gynaika-initiatief : tientallen kulturele en kunstcentra schuiven in diverse disciplines de vrouwelijke kunstenaar naar voren, in een poging om ook in deze sektor de mannelijke (numerieke en beleidsmatige) supprematie naar aanvaardbaarder verhoudingen te schroeven. Een van de belangrijkste manifestaties qua beeldende kunst is de tentoonstelling Fertile Ground in het Antwerpse Elzenveld. Vier bekende kunstenaars mochten er evenveel jongere kollega's uitnodigen om samen de expositie te maken. Curator Patricia Peeters gaf meteen blijk van inzicht en relativeringsvermogen door drie vrouwen èn een man te selekteren, van wie de namen in de hedendaagse kunstscène klinken als een klok : Marina Abramovic, Marie-Jo Lafontaine, Anne-Mie Van Kerckhoven en Michel François. Ze tonen elk hun bekende werk, maar het hangt of staat in de twee Elzenveld-zalen wel in opvallende harmonie bij elkaar. Abramovic exposeert onder meer haar ?Cleaning the Mirror 1", een video waarin letterlijk een skelet en figuurlijk de (Zen-)geest gereinigd wordt. Lafontaine brengt een selektie uit haar prachtige fotoreeks van jonge kinderen ?Als das Kind noch Kind war". Anne-Mie Van Kerckhoven toont naast enkele schilderijen rond haar ?Wraakgodinnen" ook het projekt ?De Lorelei" met 54 geschilderde portretten van vrienden en kennissen, gescanned naar computer en video. En Michel François registreert met foto of video ogenschijnlijk banale details van mensen en hun omgeving om ze te transformeren tot beklijvende beelden. De vier konden elk een gast(e) kiezen : toevallig blijken het vier jonge vrouwelijke kunstfotografen te zijn. Cornelia Schmidt-Bleek, die iets doet met de 'talige' boodschappen op T-shirts die ze op haar reizen ontmoet, imponeert het minst. De dierentuinfoto's van Christina Zück, die zich eerder met de 'andere' dieren dan met de 'eigen' mensen identificeert, zijn al subtieler. Maar het krachtigst zijn de keiharde, semi-dokumentaire foto's van Vera Weisgerber (de protese als symbool voor het gemis), en de geënsceneerde portretten van Pépé Smit, waarin de vrouw zichzelf als cliché ontkracht. ?Fertile Ground" is meteen geslaagd als openingsexpo, omdat het niet per se een vrouwen-tentoonstelling is : het werk spreekt voor zich. ?Fertile Ground" in het Elzenveld, Sint-Jorispoort 27bis, Antwerpen, tot 3.3. tel. (03) 223.56.10.'No Future van Anne-Mie Van Kerckhoven : vrouw onder de schemerlamp.