Misschien zijn de advertenties voor het bruidsmagazine Loving you u ook opgevallen? De foto van de bruid op de cover lijkt immers eerder thuis te horen in een publicatie van de jaren vijftig of zestig en niet in een krant van vandaag. Vreemd.
...

Misschien zijn de advertenties voor het bruidsmagazine Loving you u ook opgevallen? De foto van de bruid op de cover lijkt immers eerder thuis te horen in een publicatie van de jaren vijftig of zestig en niet in een krant van vandaag. Vreemd. Een andere advertentie had het begin oktober over de "droombeurs voor het huwelijk" in Antwerpen. Alweer vreemd. Hebben we met een revival van het romantische huwelijk te maken? De meest recente cijfers leren dat er in '97 bijna 3000 huwelijken minder gesloten werden dan in het jaar daarvoor (47.759 tegenover 50.552). Een groeiend marktsegment kan je het dus niet noemen. Toch wordt een blad als Loving you, dat twee keer per jaar verschijnt en tal van adviezen geeft over de praktische kant van het huwelijk (van feestzalen tot bruidsboeketten) door 92 procent van de aanstaande koppels gelezen. Blijkbaar hebben mensen die besluiten als gehuwd echtpaar samen door het leven te gaan nood aan dit soort informatie. De Nederlands uitgeverij BZZTôH meent dat zelfs een boekje met tips voor de aanstaande trouwdag zijn weg naar het publiek zal vinden. Anders trouwen - Goedkoper, leuker en creatiever luidt de veelbelovende titel. De auteurs, Fons Van Den Berg en Maaike Severijnen, zijn tijdens hun voorbereidend werk op heel wat anekdotes gestuit en willen die hun lezers en lezeressen niet onthouden, al was het maar om hen voor mogelijke misstappen te behoeden. Wie bijvoorbeeld op het lumineuze idee zou komen om op het vrijgezellenfeestje van de bruid een stripper uit te nodigen, denke aan het verhaal van de aanstaande die op het einde van de avond met die knappe, zwarte man in bed belandde en negen maanden na haar huwelijk beviel van een donkere baby. Naast dit soort boerenlol vind je in Anders trouwen nog heel wat meer overbodige informatie. Niet alleen omdat de praktische gegevens (adressen, telefoonnummers) meestal verwijzen naar Nederlandse locaties en dus voor een Vlaams publiek onbruikbaar zijn, maar ook omdat originaliteit hier vaak synoniem is van absurditeit. Natuurlijk staat het ieder koppel vrij zo gek te doen als het wil op de "mooiste dag van hun leven", maar de tips die hier gegeven worden, lijken toch vooral van commercieel nut te zijn. In het hoofdstuk over de aanzoek lezen we: "Wil je kosten noch moeite sparen om de liefde van je leven voor eeuwig tot de jouwe te maken, dan is het huren van een reclamevliegtuigje een must. Laat een groot spandoek maken met een niet te negeren tekst. Hang het achter een vliegtuigje en laat dat een paar rondjes maken boven het huis van je geliefde. Die moet wel heel erg moeilijk te overhalen zijn als hij of zij zo'n aanzoek kan weerstaan." Waarna de gegevens volgen van een Flight Center in Lelystad. Op een originele manier terugblikken op het feest kan bijvoorbeeld ook door een speciale huwelijksverslaggever in te schakelen. In de loop van de dag neemt die interviews af en schrijft die over het geheel een pakkend sfeerverslag. Achteraf uit te geven als een soort krant of (waarom niet?) als een Privé-achtig full colour-magazine dat als bedankje naar de gasten kan worden gestuurd. Ook hier ontbreekt het adres van een tekstbureau niet. Andere "goedkope" suggesties. Waarom niet met een Romeinse strijdwagen naar het stadhuis? Waarom het huwelijk niet laten inzegenen in de John en Yoko Suite van het Hilton-hotel in Amsterdam? Ook een huwelijk in het buitenland biedt duizelingwekkende perspectieven: in Amerika kan het in een witte luchtballon, onder water en op de grootste achtbaan ter wereld. En wie daar eens lekker inheems wil doen, laat een indiaanse medicijnman van de navajo-stam het huwelijk voltrekken. Met een traditioneel indiaans trouwfeest er bovenop bent u er voor 90.000 frank vanaf, zonder reis en verblijf uiteraard. Vermits Nederlanders gemiddeld 500.000 frank besteden aan hun huwelijksdag, valt zo'n indianentrouw dus nog best mee. Ook voor dure bruidskledij (gemiddeld 60.000 frank voor een jurk, zo'n 24.000 voor een kostuum) heeft Anders trouwen een buitenlands alternatief. In Thailand kan je voor een prik een prachtige zijden jurk op maat laten maken. Zelfs met verblijf en reis erbij, zit je toch nog onder een kostprijs van bij ons. Als het meezit, heb je nog een leuke vakantie bovenop. Ach, een mens trouwt toch maar één keer?? Hoewel, zo naïef zijn de auteurs nu ook weer niet. Creatief als ze zijn, suggereren ze dat koppels elkaar behalve via een ring aan de vinger ook met een piercing of een tatoeage trouw kunnen beloven. Toch raden ze af de naam van de wederhelft in het eigen vel te laten kerven. "Er zijn nog altijd huwelijken die niet voor eeuwig zijn. Een tatoeage is dat eigenlijk wel." Die laatste bewering is inmiddels natuurlijk ook al achterhaald, maar op een onbruikbare tip komt het in dit boekje echt niet aan. Misschien kunnen aanstaande trouwers beter gewoon eens creatief nadenken over een feest dat bij hen past, dan wordt het misschien toch nog een leuke dag.Anders trouwen, Fons Van Den Berg en Maaike Severijnen, BZZTôH, 128 p., 350 fr.Jo Blommaert / Tekening Sandra Schrevens