Nooit heb ik zoveel reizen gepland als het afgelopen jaar. Ik ben een beetje een expert geworden in het zoeken naar lowbudgettickets voor vliegtuig, trein en bus. Niet dat ik vaak op reis geweest ben, dat deed Viktoriia, onze Oekraïense au pair.
...

Nooit heb ik zoveel reizen gepland als het afgelopen jaar. Ik ben een beetje een expert geworden in het zoeken naar lowbudgettickets voor vliegtuig, trein en bus. Niet dat ik vaak op reis geweest ben, dat deed Viktoriia, onze Oekraïense au pair. Viktoriia is een van de meest reislustige mensen die ik ooit ontmoet heb. In de tien maanden dat ze bij ons woont, heeft ze ongeveer alle Belgische steden bezocht. En dat was slechts een begin. Onze buurlanden (en verder) waren dit jaar haar speeltuin, want België is maar een ministaat als je uit Oekraïne komt, na Rusland het grootste land in Europa. Een weekend naar zee vanuit haar geboortestad Kiev betekent minstens zes uur rijden. Dus waarom zou je vanuit België in het weekend niet eens naar Frankfurt of Berlijn, Rome, Luxemburg, Rotterdam, Amsterdam, Kopenhagen en pakweg Genève gaan ? Bovenstaand lijstje heeft ze inderdaad helemaal afgewerkt. Ze is steeds dolgelukkig teruggekomen, met grote verhalen (ik heb overigens ook veel opgestoken over Belgische steden) en tonnen foto's. Uit haar bescheiden reisbudget heeft ze het maximum gehaald. Binnenkort vertrekt Viktoriia terug naar Kiev. Ze had het hier goed, maar telt nu toch de dagen af om terug naar haar familie en vrienden te gaan. Ons afscheidscadeau is een webcam, zodat we 'live' contact kunnen houden. Maar voor ze op het vliegtuig stapt, moet ik nog één belofte nakomen : samen een bezoek brengen aan Parijs, een stad waar ze al jaren van droomt. En daar ga je toch niet alleen naartoe ? Ik heb haar verlanglijstje gekregen : de Eiffeltoren, de Notre-Dame, een boottocht op de Seine, de Champs-Elysées, het Louvre en het Centre Pompidou. Ook in eigen land is Viktoriia een verwoed reiziger. Misschien heeft ze de reismicrobe wel met de paplepel meegekregen. Viktoriia is immers van 1986, meer bepaald van een week na de ramp in Tsjernobyl. Baby's geboren in dat jaar konden tot hun achttiende op kosten van de staat jaarlijks naar sanatoria verspreid over het land. Ook haar ouders namen haar mee op trips door Oekraïne. Ze is fier op haar land. Een citytrip naar Kiev, skiën in de Karpaten of een strandvakantie in de Krim : ze geeft ons verschillende mogelijkheden, maar één van de suggesties moet het worden voor onze vakantie in 2008. Wat we ook kiezen, Viktoriia zal de perfecte gids zijn. Als verwende westerling vond ik die reisdrift van haar soms vermoeiend. Zeker als ik weer een avond met haar op internet zat te zoeken naar een goede jeugdherberg of als ik haar voor dag en dauw bij het station of de luchthaven ging afzetten. Maar wat kon ik inbrengen tegen de verzuchtingen van een jonge, intelligente meid die met haar tijdelijk Belgisch paspoort dit jaar vrij en zonder visumproblemen door Europa (op Groot-Brittannië na) kon reizen ? Viktoriia heeft door haar vele trips en haar verblijf in België veel geleerd. Ik geloof absoluut in het spreekwoord dat 'we reizen om te leren'. Maar ook voor mij was het leerzaam haar in huis te hebben. Ik ben me er heel bewust van geworden dat West-Europa niet per definitie het centrum van de wereld is, bijvoorbeeld. En ook dat het echt een luxe is om vanuit België zonder veel administratie een groot deel van de wereld te kunnen bezoeken. trui.moerkerke@knack.be Trui Moerkerke