Het zijn spannende, vaak ook verwarrende, soms zelfs ontnuchterende tijden in autoland. Er wordt met merknamen gegoocheld en vaak is niets nog wat het lijkt. Verscheidene Europese constructeurs die wat laattijdig het SUV-fenomeen hebben ontdekt, gaan in zee met Japanse of Koreaanse collega's om alsnog wat vruchten in het segment te plukken. De eerste SUV's van Peugeot en Citroën zijn vermomde Mitsubishi's en Renault laat zijn Koleos bij Samsung bouwen. De nieuwe Opel Antara is dan weer een ingekorte Chevrolet (ex-Da...

Het zijn spannende, vaak ook verwarrende, soms zelfs ontnuchterende tijden in autoland. Er wordt met merknamen gegoocheld en vaak is niets nog wat het lijkt. Verscheidene Europese constructeurs die wat laattijdig het SUV-fenomeen hebben ontdekt, gaan in zee met Japanse of Koreaanse collega's om alsnog wat vruchten in het segment te plukken. De eerste SUV's van Peugeot en Citroën zijn vermomde Mitsubishi's en Renault laat zijn Koleos bij Samsung bouwen. De nieuwe Opel Antara is dan weer een ingekorte Chevrolet (ex-Daewoo dus) Captiva. Die behield het onderstel en de wielbasis, maar kreeg achteraan een kortere overhang en werd daardoor een vijf- en geen zevenzitter. De Antara bezit een aardige styling, is met 4,57 meter redelijk compact, maar met 1,8 ton verrassend zwaar. Vooral omdat hij geenszins als een off-roader is bedoeld, ook al is hij met permanente vierwielaandrijving uitgerust. De klant krijgt de keuze tussen twee benzinemotoren en een nieuwe turbodiesel. Die laatste is met zestien kleppen, een turbo met verstelbare schoepen en een common rail (inspuitdruk van 1600 bar) met zijn tijd mee. De onderhoudsvrije partikelfilter op de uitlaat is standaard, net als de ABS en de ESP. Ter kennismaking namen we de 2.0 CDTi mee. Die beschikt over een vermogen van 150 pk en een koppel van 320 Nm en was in ons geval verbonden met een vijftrapsautomaat. Tijdens de test spelen zijn zware gewicht en zijn grote frontale oppervlak de Antara parten, zodat hij in vergelijking met de Toyota RAV-4 of de Land- rover Freelander een beetje bleekjes uit de hoek komt. Hij mist hun snedigheid en moet ook in het veld veel toegeven. Wie denkt dat de Antara een SUV voor de gewone weg is, moeten we bijna gelijk geven. Maar ook daar is hij geen uitblinker : hij mist de trefzekere besturing die echte autorijders zozeer weten te appreciëren. Wel wordt het overhellen van de kist in snel genomen bochten goed geneutraliseerd en rijdt de Opel behoorlijk comfortabel. Wie de ingebouwde futloosheid wil ontkomen, moet veel schakelen en de wagen wat in de toeren jagen, maar haalt zich dan twee andere ongemakken op de hals : het motorlawaai neemt toe en het verbruik (reken op 10 liter/100 km) eveneens. Anderzijds is de Antara behoorlijk functioneel, ook al is zijn koffer kleiner dan die van de Captiva. De rugleuning kan in twee delen worden neergeklapt en zorgt dan voor een perfect vlakke laadvloer. Met de voorste stoel neergeklapt (een optie) ontstaat een laadlengte van 2,63 meter. En uit de Corsa werd de in de achterbumper geïntegreerde fietsdrager overgenomen (ook een optie).Door Pierre Darge