L and Rover heeft een reputatie te verdedigen met zijn terreinvoertuigen. De Freelander, zes jaar geleden gelanceerd mocht hij dan al een SUV zijn, op het terrein stond hij zijn mannetje. Toch sprak hij ook een vrouwelijk publiek aan dat allerlei rationele verklaringen opdist ter verantwoording van de instinctieve keuze. De vernieuwde Freelander krijgt het niet onaardige front mee van zijn grote broers, en wie dichterbij gaat kijken, merkt dat de wijzigingen in hoofdzaak co...

L and Rover heeft een reputatie te verdedigen met zijn terreinvoertuigen. De Freelander, zes jaar geleden gelanceerd mocht hij dan al een SUV zijn, op het terrein stond hij zijn mannetje. Toch sprak hij ook een vrouwelijk publiek aan dat allerlei rationele verklaringen opdist ter verantwoording van de instinctieve keuze. De vernieuwde Freelander krijgt het niet onaardige front mee van zijn grote broers, en wie dichterbij gaat kijken, merkt dat de wijzigingen in hoofdzaak cosmetisch zijn. Binnenin werd wat plastic geweerd, kreeg het dashboard meer persoonlijkheid en werden uitstekend steunende stoelen geïnstalleerd met een zeer hoge zit. Om tegemoet te komen aan de klanten die veel meer op de weg dan in het veld rijden, werd zelfs een Freelander met Sport System gelanceerd, die ligt 3 cm lager en heeft een stuggere ophanging. Zelf rijden we vandaag met de échte Freelander, voorzien van een viercilinder turbodiesel van BMW en gekoppeld aan een Japanse Jatco-vijftrapsautomaat. Die combinatie staat voor een redelijke zuinigheid en veel comfort. Dat verbruik kan verbazen omdat de Brit toch bijna 1,7 ton weegt en een luchtweerstandscoëfficiënt heeft van liefst 0,39. Wie een beetje uitkijkt, komt met minder dan 9 liter/100 km rond, dat is gezien de omstandigheden lang niet slecht. Veel indrukwekkender is het rijcomfort en de schakeling van de automaat, maar over de motor zijn we iets minder te spreken. De turbodiesel is luidruchtig, niet echt krachtig en laat een rauw geluid horen zodat de rijder nauwelijks kan geloven dat diezelfde krachtbron zo speels en vinnig is in de lichtere en aërodynamische BMW 320d. De hernemingen zijn evenmin opwindend en bij een kick down laten de krachten wat al te lang op zich wachten - tenzij men de manuele bediening verkiest. De Freelander is een permanente vierwielaandrijver die zijn rol in het veld ernstig neemt. Daar zorgt een centraal differentieel met viscokoppeling voor, bijgestaan door de ETC-antispincontrole. Die laatste functie zorgt ervoor dat elk wiel ook in moeilijke omstandigheden grip behoudt. Niet nieuw, maar wel interessant is de Hill Descent Control die het mogelijk maakt om in eerste versnelling de meest verraderlijke hellingen af te rijden. De Freelander biedt achterin veel ruimte voor de passagiers en de asymmetrisch verdeelde achterbank kan volledig worden dichtgeklapt waardoor een laadvolume van 1320 liter ontstaat. Wie de Freelander als een compagnon voor het veld ziet, zal meer dan tevreden zijn. Wie een vriend op de weg verwacht, moet hem eerst even testrijden.Pierre Darge