1. DE SLASNIJDER

Een echte keukenprinses koopt geen gemengde sla in zakken, die wast haar kroppen zelf. Maar o wee, de blaadjes hangen aan elkaar. Gelukkig is er de slacutter. U plaatst simpelweg de ring om de stronk, drukt hem naar beneden en draait met de klok mee om de stronk te verwijderen. Er is zelfs een Karate Sla Snijder ! Deze Hand van Bruce Lee hakt sla sneller dan je yi-ha kunt roepen. De cutters mogen in de vaatwasser. Dat scheelt alweer in tijd !
...

Een echte keukenprinses koopt geen gemengde sla in zakken, die wast haar kroppen zelf. Maar o wee, de blaadjes hangen aan elkaar. Gelukkig is er de slacutter. U plaatst simpelweg de ring om de stronk, drukt hem naar beneden en draait met de klok mee om de stronk te verwijderen. Er is zelfs een Karate Sla Snijder ! Deze Hand van Bruce Lee hakt sla sneller dan je yi-ha kunt roepen. De cutters mogen in de vaatwasser. Dat scheelt alweer in tijd !Je wil knoflook in de ratatouille of in de aioli. Helaas, na het pellen ruiken je vingers naar knoflook. Gelukkig is een genie op het idee gekomen om een knoflookpeller te ontwikkelen waarmee je in een wip het vliesje verwijdert en je handen schoon houdt. Je legt de teentjes met schil in de siliconen roller en rolt hem met je handpalm. De vliesjes komen vanzelf los. Alleen moet je alsnog de harde onderkanten wegsnijden en de tenen snipperen. Tijdwinst nul, integendeel. Je moet het ding ook weer schoonmaken. Als je linzen of bonen eet, wil je het vocht waarin ze liggen afgieten, zonder dat er bonen mee in de gootsteen glippen. Op het eerste gezicht leek het bijna een geniaal idee : een zeef die precies op de omtrek van een groot of een klein blik past. Omkeren en klaar is kees. Maar hoe vaak eet u bonen uit blik ? En in dat geval doet de doordeweekse handzeef volledig wat van haar wordt verwacht. IJsroom die uit het vriesvak komt, stelt ons voor een probleem. Het moest een Amerikaan zijn die op het idee kwam van een elektrische ijsschep. Daarmee wordt het een fluitje van een cent om mooie bolletjes te maken. Je moet het apparaat enkel inpluggen en na enkele minuten is het heet genoeg om het hardste ijs te breken. Je kunt natuurlijk ook gewoon een lepel onderdompelen in warm water alvorens te scheppen. Iets gesofisticeerder is de ijslepel met een handvat waarin siliconen zitten. Dat geleidt de warmte van uw hand en maakt zo het scheppen gemakkelijker. Waarom ronde eierplakjes als je er vierkante kunt hebben ? Het enige wat je nodig hebt, is een vormpje met zuiger die je kunt aandrukken via een schroefkop. Je kookt de eieren, pelt ze voorzichtig, haalt de vorm uit de koelkast, stopt het ei erin. Je laat het een tijdje onder druk staan, verwijdert het schroefdeksel en ziezo, je hebt een kubusvormig ei. Je verrast er gegarandeerd één keer je vrienden mee ! Uitgekeken op de kubus ? Dan zijn er Japanse egg molds, plastic vormpjes waarmee je een gekookt eitje kunt 'boetseren' tot een ster, een hart, een vis, of Hello Kitty. Eindelijk is er een oplossing voor gebroken toast door harde boter : de Easy Butter (Beurre Mousse in het Frans), een cilindervormige houder met capuchon die je aandraait. Dan verschijnen uit de kleine gaatjes onderaan dunne straaltjes boter die een aantrekkelijk bergje vormen op toast of boterham. Volgens de producent ook ideaal om te doseren en je cholesterol in bedwang te houden. Maar eet je er zo niet net meer van ? Een alternatief : gewoon fijne plakjes boter snijden die aan de lucht in een mum van tijd smeerbaar worden. Als een na een de warme bakkers verdwijnen, wordt een lekker vers brood steeds zeldzamer. Komt daar niet de broodmachine als van god gezonden ? Het toestel kneedt, laat rijzen en bakt voor u. Een droom. Alleen kun je nooit dat knapperige korstje van een in de oven gebakken broodje evenaren. De vormen die bij mij tevoorschijn kwamen, varieerden van een paddenstoel tot een ingedeukte fez, nu eens te vers, dan te slap. Neen, wie lekker brood wil, staat maar één ding te doen : kneden, duwen, slaan en opnieuw kneden met de hand. Laten rijzen en dan de oven in. Maak meerdere broden tegelijk, u zult verrast zijn hoe lang ze vers blijven. Als u op kantoor dit gadget tevoorschijn tovert, moet u wel voorbereid zijn op een golf van (schuine) grappen. Voor de komst van de porte-banane had er nooit iemand de behoefte aan gevoeld. En waarschijnlijk erna ook niet. Dit is de uitleg : indien u een banaan meeneemt voor uw tien- of vieruurtje, en u stopt die in uw rugzak of messenger bag, komt ze waarschijnlijk gekneusd ter bestemming. Daarom heeft een slimmerik een etui van schokbestendig plastic bedacht, dat de vormen van de banaan volgt. Wijn van twee à drie jaar oud noemen we jong. Hij is nog een beetje stuurs, maar dat kan verholpen worden, door hem een uurtje van tevoren te ontkurken en in een karaf over te gieten. Voor de echte pro's is dit echter niet genoeg. Zij plaatsen op de karaf een beluchter. Die zorgt er, volgens hen, voor dat er meer zuurstof in de wijn komt en de aroma's beter ontluiken. Zo'n beluchter is gemaakt van mondgeblazen glas en inox en kost ongeveer evenveel als je fles wijn. Nog zo'n gadget voor wijnliefhebbers is de wijnthermometer. Hij bestaat in de meest verschillende versies. Voor dummies is er een die aangeeft op welke temperaturen je welke wijn moet schenken : schuimwijn (6° à 8°C), witte wijn (8° à 12°C) en rode wijn (14° à 18°C). Maar, zoals de fabrikant zelf zegt, ?hoef je je daar niet altijd aan te houden". Er zijn uiteraard ook digitale versies, waarbij je de temperatuur in de fles afleest op een schermpje bovenaan. Hoe kun je als liefhebber overleven zonder ? Door te proeven. Voor wie nog verlegen zit om een onvergetelijk cadeautje, suggereren we verder : de melkopschuimer, de rijstkoker, de elektrische blikopener, de pastamaker, de popcornmachine, het elektrisch vleesmes, de eierscheider, de raclette- en fonduestellen, de onderzeeër voor thee die wat roest en moeilijk schoon te maken is. Zoals de winkelbediende er telkens bij zegt : zo'n leuke verrassing !