Het is iets vreemds met dat verlangen. Zonder, is de mens de mens niet. Met, is de mens nooit volmaakt. Of heeft hij dat gevoel toch. Verlangen is, dat staat vast, een krachtig ding. Het nestelt zich zelfverzekerd ergens vanbinnen, begint te poken, stookt onrust. De ene dag is het nog dat sympathieke duwtje in de rug. Voor je het weet, wordt het een verwoestende hunker.
...