De E-klasse van Mercedes is sinds jaar en dag een rots in de branding : klassiek gelijnd en bestemd voor een publiek met een conventionele smaak. De stilistische evolutie gebeurt mondjesmaat. Zo kreeg de nieuwste generatie, die twee centimeter langer werd, een wat hoekiger neus met led-streepje onderaan en een iets volumineuzere achterpartij mee. De nadruk ligt vooral op comfort, veiligheid en downsizing : met kleinere motoren wordt de strijd tegen ...

De E-klasse van Mercedes is sinds jaar en dag een rots in de branding : klassiek gelijnd en bestemd voor een publiek met een conventionele smaak. De stilistische evolutie gebeurt mondjesmaat. Zo kreeg de nieuwste generatie, die twee centimeter langer werd, een wat hoekiger neus met led-streepje onderaan en een iets volumineuzere achterpartij mee. De nadruk ligt vooral op comfort, veiligheid en downsizing : met kleinere motoren wordt de strijd tegen de CO2-normen aangegaan. De klant kiest uit drie benzinemotoren, met onderaan de ladder een viercilinder 1.8 liter turbo, in verschillende versies - die zelfs de V6 vervangt uit de 230. Bij de diesels heerst eenzelfde filosofie. Aan de basis zit de 2.1 liter viercilinder die wordt geleverd met 136 pk (E200), 170 pk (E220) of 204 pk (E250). Met die laatste versie gingen we op stap. Van bij de eerste kilometers verbaasden we ons over het prima rijcomfort (nu met adaptieve schokdempers), de uitstekend steunende stoelen, de afwerking en de stilte. Omdat de zeventrapsautomaten voorbehouden worden aan de zescilinders moesten we het met een vijftraps stellen (à 2283 euro), maar daarover geen kwaad woord - behalve een wat langzaam schakelen en het verbruik. De veelbelovende en bijna irreële mix van 5,3 liter konden we nooit benaderen. In het beste geval kwamen we op 6,7 liter uit, veel vaker schommelde het verbruik rond de 7,3 liter per honderd kilometer. De E 250 CDI bleek vinnig maar nooit sportief, in alle omstandigheden koppelrijk en geruststellend stabiel. Naast de basisveiligheid (ABS, airbags allerhande, ESP en de vermoeidheidssensor die in kritieke situaties een geurig bakje koffie laat oplichten) kreeg de wagen een rits extra's mee. Meest interessant bleek het Distronic Plus Pakket (2653 euro) met onder meer de dodehoekverklikker (rode driehoek in de zijspiegels en geluidssignaal) en de road sign recognition (364 euro, duidt de snelheidsbeperkingen aan). In de praktijk trilt het stuur bij het overschrijden van witte lijnen en weerklinkt er een waarschuwingstoon. Top of the bill en in serie gemonteerd is natuurlijk de Tempomat snelheidsregelaar met variabele snelheidsbegrenzer die in noodgevallen zelf de remmen dichtgooit. Indrukwekkend. Met extra beenruimte achteraan en een neerklapbare achterbank die voor een vlakke laadvloer zorgt (à 532 euro), is de nieuwe E-klasse ook nog een handige bliksem. Door Pierre Darge