PIERRE DARGE
...

PIERRE DARGEDe Volvo XC90, de eerste suv (sports utility vehicle) van de Zweedse constructeur, trok al vóór zijn lancering veel aandacht, omdat vooropgesteld was dat de ingenieurs lessen zouden trekken uit de ervaringen van allerlei voorgangers. De XC90 wil namelijk veiliger en ruimer zijn dan de concurrenten en die doelstelling heeft de hele architectuur geïnspireerd. De Zweden liggen echt wakker van veiligheid en het zinde hen niet dat suv's vaker dan andere auto's over de kop gaan of bij een aanrijding over de andere heen walsen. Het eerste euvel werd verholpen door twee ingrepen: een elektronisch gestuurd systeem, de RSC(Roll Stability Control) detecteert een dreigende rol, knijpt vervolgens het motorvermogen dicht en remt één of meerdere wielen af. Bovenop die beveiliging is de Volvo voorzien van een versterkte dakstructuur met gordijnairbags, die een soort kooi vormen. Het tweede euvel, het kwalijke Mad Max-karakter van suv's, werd uit de wereld geholpen door op de XC90 een tweede dwarsbalk op de hoogte van de bumper van lagere wagens te monteren zodat die tijdig de veiligheidssystemen van de aangereden auto in gang zet. Bovendien is de motorkap vervormbaar, zodat die een aangereden voetganger 'opvangt', wat alweer de impact moet beperken. De binnenruimte van de nieuwste Volvo is bepaald indrukwekkend en biedt plaats aan zeven inzittenden, verdeeld over drie rijen. Dat kan doordat de motor dwars is ingebouwd, waardoor de passagierscel verder naar voren kan schuiven. Daarnaast valt de XC90 met een lengte van 4,80 meter langer uit dan zijn concurrenten: de BMW X5 is 13 centimeter, de Mercedes ML liefst 21 centimeter korter. Zes van de zeven stoelen zijn neerklapbaar, de twee op de achterste rij worden door een ingenieus vouwsysteem zelfs heel compact opgeborgen. De tweede rij is in zijn geheel over dertig centimeter verschuifbaar en de middelste stoel (met ingebouwde kinderzit) kan nog verder naar voren. Na het demonteren van de middenconsole kan een kind makkelijk met de benen tussen de voorste stoelen zodat het ook van een panoramisch zicht kan genieten. Opgevouwen zorgen de stoelen voor een vlakke basis waarop zeer veel bagage kan worden getransporteerd. Onder de kap heeft de koper de keuze tussen een drieliterbenzine met zes cilinders in lijn, voorzien van twee turbo's, die een indrukwekkende 272 pk op de wielen overzet en een 2.4-literturbodiesel met vijf cilinders die voor 163 pk zorgt. In beide gevallen is de XC90 voorzien van een automatische Geartronic-bak (met vier verhoudingen in de drieliter en vijf bij de turbodiesel) die zich aanpast aan het rijgedrag van de bestuurder en ook manueel kan worden bediend. Vanaf de versnellingsbak worden de krachten vervolgens permanent door een Haldex-koppeling naar de vier wielen gestuurd. In normale omstandigheden, waarbij geen gevaar voor doorslippen bestaat, wordt zo'n 95 procent van het koppel naar de voorwielen gestuurd. Wordt wielslip gedetecteerd, dan herverdeelt het systeem geheel autonoom de krachten zodat de stabiliteit wordt hersteld. Die herverdeling gebeurt in principe al na één zevende van een wielomwenteling en wordt door de rijder niet eens gevoeld. Zelf zijn we tijdens de kennismaking vooral onder de indruk van de flexibiliteit van het interieur en van de snelheid waarmee stoelen kunnen worden opgevouwen. Zelfs de onderste achterklep maakt deel uit van die functionele toets, want met een draagvermogen van 200 kg kan hij als opstapje worden gebruikt bij het laden van het dak.Op de weg rijden we met de turbodiesel die we kennen uit de 70- en 80-series, waar hij ons al zo aangenaam verraste. In de XC90, met een rijklaar gewicht van 2186 kg, een groter frontaal oppervlak en een minder aërodynamische snuit (Cd 0.36), blijkt hij iets meer moeite te hebben, hij valt ook wat lawaaieriger uit. Niks dramatisch, maar bij het inhalen overschatten we hem soms een ietsje. De XC90 valt een stuk minder vinniger uit dan de BMW X5, kost straks 42.870 euro en is al succesrijk: wie nu bestelt, mag hem over één jaar afhalen.