Voor eters die klassieke waarden verdedigen is Les Dames Tartine een zekere baken in een woelige zee. Het anachronistische eethuisje is al 23 jaar te vinden in Klein-Turkije, een oude Brusselse buurt, grenzend aan de Koningsstraat. Het restaurant is genoemd naar een oud kinderliedje, dat gaat over een vrouwtje, dat woont in een boterhuisje met muren van suikergoed, een slaapkamer van room, een bed van bisque en gordijnen van anijs. In de gelijknamige Brusselse ...

Voor eters die klassieke waarden verdedigen is Les Dames Tartine een zekere baken in een woelige zee. Het anachronistische eethuisje is al 23 jaar te vinden in Klein-Turkije, een oude Brusselse buurt, grenzend aan de Koningsstraat. Het restaurant is genoemd naar een oud kinderliedje, dat gaat over een vrouwtje, dat woont in een boterhuisje met muren van suikergoed, een slaapkamer van room, een bed van bisque en gordijnen van anijs. In de gelijknamige Brusselse bistrot gourmand zijn de muren niet van suikergoed, maar van pleister en de gordijnen niet van anijs, maar van pluche. Bediening en spijskaart zijn in het Frans. Anne Basso neemt de kookkunst serieus. Zij koopt aan wat de markt te bieden heeft en volgt de seizoenen. De kokkin is in de ban van witte en zwarte truffels, die rechtstreeks uit Italië komen. De weelderig geurende karbonkels verwerkt zij royaal in bereidingen als risotto, parmentier van gevogelte of kreeft. Wijnliefhebbers komen in Les Dames Tartine ruimschoots aan hun trekken. De wijnkaart telt zo'n 300 met zorg gekozen referenties, waarbij vele mooie bordeauxjaargangen. Voorbeelden zijn : Château Carbonnieux, Grave '99 voor 57 euro of L'Esprit Chevalier 2000, de tweede wijn van Domaine de Chevalier, voor 37 euro. Wij kozen het Marktmenu (34 euro) en proefden onvergankelijke, lekkere gerechten. Bij onberispelijk verse zeebrasem met botercitroensaus lagen blokjes knolselder en een geschild tomaatje. Zorgvuldig schoongemaakte varkenspoot, ganzenlever en rozijnen waren het onderwerp van een terrine, opgediend met gelei en in kruidenwijn gepocheerde vijg. Kleine mosseltjes uit Bouchot verschenen in een roomsoepje met saffraan en fijne groenten. Wij waren halverwege onze maaltijd toen er vanuit het niets een slonzig gekleed mannetje verscheen om met een plastic zak achter de bar te verdwijnen. Het blijkt de truffeldealer te zijn, die met een zak vers geraapte truffels rechtstreeks naar Brussel is gereden. Lamsfilet is het hoofdgerecht. Het vlees werd vergezeld van een te lang gegaarde ratatouille met tapenade van groene olijven en munt. Er wordt in mineur afgesloten met ijs, waarin truffelsmaak te dominant aanwezig is, met crumble, gesmolten zwarte chocolade en pijnpitten. Het glas werd die avond gevuld met een heerlijke 2004 Les Chailles, Mas du Soleilla, Côteaux du Languedoc La Clape, als heerlijke, soepele en harmonieuze verleider (35 euro). Door Pieter van Doveren / Foto's Jan Caudron