::Greet D'Hondt : 0475 43 85 97
...

::Greet D'Hondt : 0475 43 85 97Toen Greet D'Hondt hier voet aan wal zette, leek dit pand op een heuse menagerie. "Binnen woonde er een troep Egyptische katten en een van de slaapkamers was tot vogelvolière omgedoopt. In de keuken liepen er niet alleen hanen en kippen, er sliep ook de bok." Ze vertelt het graag omdat het zo onwaarschijnlijk klinkt. "Kortom het pand was afgeleefd en vervallen, er hingen zelfs geen goten meer aan. Maar binnen werd er voor al die beesten wel gestookt, dát vond de bewoonster dan weer noodzakelijk. Je kunt je de stank voorstellen. De eerste keer dat we binnenkwamen, was het met dichtgeknepen neus. Echt waar." En toch wist Greet meteen dat ze dit pand uit 1880 wilde hebben : "Zodra de deur openging en ik de hal zag met nog wat oude beschildering, wist ik het. Kijk, niet zozeer de staat van een huis is van belang, je moet ook naar de grootte kijken, naar de verhoudingen en de schoonheid. Ik geef wel toe dat de meeste mensen die dit hadden gekocht, het gewoon zouden hebben afgebroken. Wat jammer zou zijn, omdat het gebouw mooi is en constructief verkeert het toch in een behoorlijk goede staat."Antiquair Greet D'Hondt heeft ervaring met oude panden, dit was niet het eerste huis dat ze opknapte. Bovendien zijn antiquairs niet bang van wat verval en rommel, ze zijn gewoon om daar over te kijken. Greet viel niet alleen voor de charme van dit huis, ze had ook een nostalgische reden voor de aankoop : "Ik kom uit dit dorp en fietste hier mijn hele jeugd dagelijks langs. Ik heb het pand dus in betere tijden gekend, toen er nog een dokter in woonde. Toen we op weg naar school voorbijfietsten, zagen we hem meestal de luiken openen. Als zoiets dan op een dag te koop komt, dan ga je daar natuurlijk direct naar kijken. Maar intussen was dus wel het verval toegeslagen."Voor Greet begon het Hercules-werk : de ruïne opruimen en er weer een riant landhuis van maken. "Als alle troep was buiten gewerkt, kon je opnieuw genieten van het rustige, symmetrische grondplan. Bovendien bleek niet alles verknoeid, er waren nog oude vloeren en tal van originele deuren met mooie krukken. Dus zijn we met man en macht, en veel enthousiasme, aan de heropbouw begonnen. Aan de indeling werd weinig veranderd. Achteraan hebben we wel de gewone vensters vervangen door deuren, om de tuin in huis te halen. Ook de verkommerde aanbouw ruimde plaats voor een nieuwe vleugel met klassieke proporties en een statige serre, deels opgebouwd met oude elementen. Vrij veel interieurelementen, zoals sommige vloeren en marmeren schouwen, bleven uiteraard bewaard, kwestie van de ziel er in te houden." Tussendoor werd de tuin helemaal heraangelegd volgens een vrij strak plan met ruime dieptezichten, opgebouwd uit gesnoeide taxushaag. Daarin vinden we enkele antieke tuinornamenten. Wat ons meteen bij de antiekcollectie van Greet D'Hondt brengt. Ze is al ruim een kwarteeuw antiquair, toch leek ze aanvankelijk niet voor dit vak geboren. "Ik kom uit de atletiek. Op een bepaald moment was ik zelfs Belgisch kampioen. Ik vond sport wel leuk, maar had niet echt de bedoeling een sportcarrière uit te bouwen. Ik ging wel lichamelijke opvoeding en biologie studeren en heb ooit een heel korte tijd lesgegeven. Maar dan ben ik ineens in de antiekhandel gestapt. Weet je, ik was daar al vroeger door gefascineerd en wilde ooit zelfs fotografie studeren, dus iets doen met vormgeving, maar dat mocht toen niet."Ondertussen groeide haar belangstelling voor huizen en oudheden. Voor ze het goed en wel besefte, kocht en verkocht ze antiquiteiten. Greet D'Hondt vindt kopen leuker dan verkopen : "Waarom ? Omdat het avontuurlijker is. Ik reis graag en veel, kom overal, ken iedereen. Kopen is ontdekken, als je altijd in een winkel zit, gebeurt er niets. Ik heb niet het geduld dat je in een winkel nodig hebt. Aan handelaren verkopen is ook leuker, ze beslissen meteen en hoeven geen uitleg." Greet ontpopte zich tot een soort groothandelaar, waardoor ze ook beter bekend is bij antiquairs en decorateurs dan bij particulieren. Doordat ze overal komt, ze reist bijvoorbeeld veel naar Frankrijk en Azië, doet ze ook veel ideeën op. Wat je dan weer merkt in haar collectie die overal vandaan komt. De blikvanger van haar eetkamer is een enorme kasteeltafel uit Zuid-Frankrijk. In haar woonkamer staat er een kanjer van een achttiende-eeuwse buffetkast uit Toscane. De objecten komen uit alle windstreken, er zitten zowel souvenirs bij van de Grand Tour, als schaalmodellen van dakconstructies en oosterse ceramiek. "Ik heb veel voeling met wat uit het Verre Oosten komt, vooral met de heel simpele objecten, zoals monochrome vazen met een prachtig glazuur. Zoiets past perfect bij oudheden uit Europa."De decoratiestijl van Greet D'Hondt heeft een landelijk karakter. In het ruime huis staan er weinig kleine meubelen. "Ik hou van forse proporties en ben niet bang van monumentale stukken. Commercieel zijn ze nochtans minder aantrekkelijk, weinig mensen hebben er de plaats voor. Maar ik vind ze mooier dan petieterige spullen. Ik hou dan weer niet van een verdwaald stuk, ik breng liever verzamelingen bijeen, zoals van die maquettes." Greet is tuk op natuurobjecten, zoals schelpen of keien, en op oude bouwmaterialen. "Er liggen overal oude stenen, ze zijn niet altijd even waardevol, maar wel decoratief. Ik gooi trouwens niets weg, zelfs geen oude plank, want daarmee kan je een tafelblad maken of een schitterende boekenkast. Weet je dat er nog ontzettend veel te vinden is. Oké, minder dan vroeger, maar wie er een oog voor heeft, ontdekt altijd wel wat. Maar je moet wel geduld leren oefenen, je kunt niet altijd alles ineens kopen of meteen vinden wat je zoekt. Soms stel je je met iets anders tevreden. Op die manier heb ik bijvoorbeeld alles bijeengebracht wat in die keukenkast staat. Niet alle koppen ineens, kopje per kopje, kan per kan. Nu staat de kast vol en geniet ik er dagelijks van : heerlijk."Tekst Piet Swimberghe I Foto's Jan Verlinde