Waar is de tijd dat eens boven de veertig vrouwen het slachtoffer werden van de grote verdwijntruc in media en reclame ? Isabella Rossellini kan er van meespreken. Veertig was ze toen ze in 1992 de bons kreeg als 'gezicht' van Lancôme. Een oude doos, wat zeg ik, een fossiel volgens de toen geldende normen, want de meeste topmodellen gingen toen vóór hun dertigste met pensioen. Maar kijk, het kan verkeren. In de meest imagogeobsedeerde business ter wereld heeft er zich een soort aardverschuiving voorgedaan. De reclameslogans voor cosmetica liegen er niet om. "Veertig worden is niet erg. Zeker als je maar dertig lijkt." Of nog sterker : "Ik ben 55 en opnieuw verliefd."
...

Waar is de tijd dat eens boven de veertig vrouwen het slachtoffer werden van de grote verdwijntruc in media en reclame ? Isabella Rossellini kan er van meespreken. Veertig was ze toen ze in 1992 de bons kreeg als 'gezicht' van Lancôme. Een oude doos, wat zeg ik, een fossiel volgens de toen geldende normen, want de meeste topmodellen gingen toen vóór hun dertigste met pensioen. Maar kijk, het kan verkeren. In de meest imagogeobsedeerde business ter wereld heeft er zich een soort aardverschuiving voorgedaan. De reclameslogans voor cosmetica liegen er niet om. "Veertig worden is niet erg. Zeker als je maar dertig lijkt." Of nog sterker : "Ik ben 55 en opnieuw verliefd."Die babyboomers toch. Geboren na WO II, in een periode van sterk stijgende consumptie. Opgegroeid met een toevloed van nieuwe faciliteiten, technologieën en producten en gevoelig voor de lokroep van de massamedia. Nog aanwezig op de werkvloer, maar omringd door jonge collega's. In sommige gevallen nooit getrouwd of intussen gescheiden (14,6 procent meer dan de vorige generatie) en daardoor nog steeds actief op de datingmarkt. Of het de moeite loont de nieuwbakken me- dioren ervan te overtuigen dat een jonge, vitale look een verschil maakt, zowel op het werk als in de persoonlijke relaties ? Zeker wel, de kinderen zijn het huis uit en datzelfde huis is afbetaald. Eindelijk hebben de happy boomers tijd om zichzelf in de watten te leggen en ja, het mag wat kosten. Ze kunnen ze tenslotte niet meenemen, de centen, nietwaar. Voilà, de antiverouderingsmarkt is een feit. Een markt waar er sprake is van Anti-Gravity Firming Lift Crème, Absolute Anti-Age Spot Serum, Extra-Firming Age Control en Visible Skin Renewer. In het Engels klinkt het net iets suggestiever. Hoewel, onlangs kreeg ik een staaltje Crème Anti Morosité in handen. Antisomberheidscrème, als dat niet geweldig is. Een likje rond de ogen en een mens blikt weer blij het leven in. "We vinden het niet erg om vijftig te zijn zolang we er maar geen vijftig uitzien", zo zou je de huidige houding tegenover de middelbare leeftijd kunnen omschrijven. Of zoals Cher het ooit met iets van spijt uitdrukte : "Vroeger zeiden de mensen : 'Wat zie je er goed uit.' Nu zeggen ze : 'Wat zie je er goed uit voor je leeftijd.'" Het laatste wat vrouwen boven de veertig dus willen zien is reclame voor antirimpelcrème gepresenteerd door gladde jonkies van tweeëntwintig. De beautybusiness heeft dat goed begrepen. Her en der werden topmodellen opnieuw aangeworven die twee decennia geleden de laan uitgestuurd waren of zelf de handdoek in de ring gooiden omdat ze niet meer konden of wilden concurreren met dauwfrisse zestienjarigen. Clarins haalde de Deense Renée Simonsen (41) van stal, L'Oreal de Duitse Tatjana Patitz (40), Garnier de Engelse Angie Hill (43) die in de jaren tachtig geregeld op de cover van Elle, Marie Claire en Cosmopolitan stond. "Op mijn vierentwintigste had ik twee kinderen en vond ik mezelf te oud om nog mee te draaien in de business", zegt ze in een interview in Independent on Sunday. "Nu ben ik echt blij dat ik opnieuw kan werken. Ik had er altijd al een hekel aan in magazines tieners dingen te zien presenteren die voor mensen van mijn leeftijd bedoeld zijn." Andere merken opteerden voor celebrity's als gezicht voor hun antiverouderingslijn. Sharon Stone is het laatste high profile voorbeeld van deze trend. Een paar dagen na de recente lancering van de nieuwe campagne voor Capture Totale vierde ze haar achtenveertigste verjaardag. Daarmee is ze iets ouder dan haar collega Julianne Moore (45) bij Revlon en dan Andie MacDowell (47), die het nog altijd waard is om bij L'Oreal haarverf te slijten. Want ja, rijpere vrouwen worden ook steeds meer ingezet om andere dan typische antirimpeltoestanden te verkopen. Nooit gedacht dat Kristin Davis (41), de chique maar wat tuttige Fifth Avenue Princess uit Sex and the city last had van schilfertjes zoals de nieuwe Head and Shoulders-campagne suggereert. In de modewereld blijven ze niet achter. Twiggy (55) en Marie Helvin (53), twee iconen van de Golden Sixties, staan opnieuw op de catwalk en voor de lens. Helvin : "Ik heb rimpels, maar op de goeie plekken." Kim Basinger (52) werd door Miuccia Prada uitverkoren voor de nieuwe campagne voor Miu Miu en Christie Brinkley, 52 en moeder van drie kinderen trok vijfentwintig jaar na haar eerste cover voor Sports Illustrated opnieuw een itsy bitsy teeny weeny aan voor de Swimsuit 40th Anniversary Edition. Of dat nu per se moet, laat ik in het midden en hier en daar heeft de computer wellicht een ietsiepietsie meegewerkt, maar de boodschap is duidelijk : veertig plus is niet per se synoniem met een crêpe nek, een plissébuik, hobbeldijen en zwabberarmen. Ook in de showbusiness schijnt dat nieuws doorgedrongen te zijn. De eerder vernoemde Kim Basinger deed menige mond openzakken toen ze onlangs in The door in the Floor een paar nietsverhullende bedscènes speelde met een ronduit prille knaap. In dezelfde film poseerde Mimi Rogers, 50 en de eerste ex-mevrouw Tom Cruise, frontaal naakt voor Jeff Bridges. Bij mijn weten verliet niemand luid gillend de bioscoopzaal. Als vijftig het nieuwe dertig is, dan is zestig het nieuwe veertig, moeten ze bij de BBC gedacht hebben en prompt programmeerden ze Sensitive skin, nu ook te zien op Canvas. Joanna Lumley, still sexy at sixty, staart iets te vaak melancholisch in de verte naar mijn smaak en bovendien is ze in de serie getrouwd met een zeurderige hypochonder op sneakers, maar hey, ze draagt met verve een minirok en moet de aanbidders nog steeds van zich afmeppen. Geef toe, een vrouw van zestig met een seksleven, het is een redelijk nieuw concept in de showbusiness. Wat mij ook hoopvol stemt, is dat de nieuwe oudere rolmodellen niet bepaald doetjes zijn. Bij Versace kozen ze achtereenvolgens voor Madonna (47) en Demi Moore (43) om hun collecties te presenteren. En ook Sharon Stone is niet bepaald het prototype van een braaf moeke, te oordelen naar uitspraken als : "Een vagina en attitude, in Hollywood is het een dodelijke combinatie." Of nog : "Vrouwen kunnen orgasmes faken, mannen hele relaties." Stone heeft niet alleen al aardig wat kilometers op haar teller, ze kende ook de nodige ups and downs. Geboren werd ze als Sharon Vonne Stone op 10 maart 1958 in Meadville, een kleine stad in Pennsylvania. Van kindsbeen af onderscheidde ze zich door haar intelligentie - naar verluidt heeft ze een IQ van 154. "Ik was een volwassene met korte beentjes, door mijn weetgierigheid joeg ik iedereen de gordijnen in." Op haar vijftiende zat ze op de universiteit waar ze onder andere kunstgeschiedenis studeerde. Maar Hollywood lonkte ; de titel van Miss Pennsylvania hielp haar aan een contract bij het modellenagentschap Ford en een boel reclamespotjes op televisie. Haar eerste verschijning in een film - meer was het echt niet - dankte ze aan Woody Allen die haar in Stardust Memories (1980) caste als 'mooi meisje in de trein'. Maar ook daarna kwam haar carrière niet vlot op gang. Tien jaar lang worstelde ze zich doorheen een lange reeks fluttige B-films tot ze de aandacht trok als de kickboksende partner van Arnold Schwarzenegger in de sciencefiction-actiethriller Total Recall. Het spreekwoordelijke overnight success kwam er met Basic Instinct, een middelmatige erotische thriller vol onsympathieke personages waarin ze als de seksueel vraatzuchtige Catherine Tramell de show stal door sliploos haar benen te kruisen en ons allemaal te doen geloven dat we veel meer zagen dan we echt zagen. Als dat geen sterk staaltje van acteerkunst is ! Dat Stone kán acteren, bewees ze vooral aan de zijde van Robert de Niro in Casino, een rol die haar een lang begeerde Oscar-nominatie opleverde. Toch heeft ze meer de allures van een filmdiva dan van een actrice en daar zullen haar rollen in Alpha Dog en Basic Instinct 2, later dit jaar in de bioscoopzalen, wel niets aan veranderen. Een filmdiva dus, die tijdens promotiecampagnes voor films na elk paar interviews volledig van outfit verandert en à la Joan Crawford of Norma Shearer in een door hoge hekken omringd Frans kasteel in Beverly Hills woont. Anderzijds ontbreekt het haar niet aan relativeringsvermogen zoals bleek uit die aflevering van Ruby Wax Meets waarin de twee vrouwen gierend als schoolmeisjes in lange regenjassen en met een aangeplakte baard over Madison Avenue laveerden. En natuurlijk ook uit het William Lawson-spotje met de parodie op de beruchte peekaboo-scène uit Basic Instinct. Ook als ze het over haar liefdesleven heeft, geeft Stone blijk van gevoel voor humor. "Als ik twee dollar kreeg voor elke man die beweert dat hij met mij naar bed is geweest, was ik nu miljardair", zei ze ooit. Maar ze kan niet ontkennen dat ze zowat de helft van de presentabele mannen van Hollywood aan de haak sloeg, en nog een hoop andere ook. Eén van haar exen, de acteur Hart Bochner, noemde haar "de antichrist". Intussen is ze alweer een paar jaar gescheiden van echtgenoot nummer twee, de uitgever Phil Bronstein. Ze hebben co-ouderschap over hun adoptiezoon Roan. In 2005 adopteerde de ster, die eerder verschillende miskramen had, een tweede jongetje, Laird. Een nieuwe start nadat ze in 2001 getroffen werd door een hersenbloeding die haar bijna fataal werd. Wonderlijk genoeg liet haar bewogen leven uiterlijk weinig sporen na. De 48-jarige met de katachtige trekken is nog altijd spectaculair mooi. Zelf schrijft ze haar jeugdige looks vooral toe aan goede genen en een sober onderhoudsplan. Een plastisch chirurg die beweerde haar een facelift gegeven te hebben, kreeg prompt een proces aan zijn been. Als trouwe klant van het modehuis Dior, aarzelde Stone geen moment om het contract voor acht miljoen dollar te ondertekenen dat haar drie jaar lang de ambassadrice van Capture Totaleserum en -crème maakt. "Op mijn leeftijd heeft een vrouw iets te zeggen. Het is niet louter : 'Kijk, ik zie er geweldig uit in een bikini.' Nu draait het om levenservaring, waardigheid en spirituele elegantie." Op de foto's voor de Diorcampagne ziet Sharon Stone er geen dag ouder dan 25 uit. Als dat het effect is van Capture Totale, geef mij dan maar een container of twee. LINDA ASSELBERGS