"Zelfs in onze dromen en dagdromen, in herinneringen, in vriendschap en liefde ontbreekt de kleding nooit. Het naakt zijn is een uitzonderingstoestand. Het beeld dat we van onszelf hebben is niet ontkleed, maar gekleed. Alleen zo kan ons narcisme bevredigd worden." De toon voor ons verhaal lijkt gezet met de woorden van cultuurcriticus Dirk Lauwaert in het boek De macht van de Mode (2006). In onze herinneringen en nostalgie zijn we altijd gekleed en vaak zijn het kleine details die we jaren later nog kunnen benoemen. Die roze trui met wit konijn op, speciaal gekozen voor de klasfoto, of die handschoenen aan een touwtje door de mouwen van onze winterjas, toen we klein waren. Die communiekleren met mini-epauletten, of die eerste bikini, als we...