Anders dan New York, Los Angeles en Miami is Washington DC voor de meeste Europeanen geen vakantiebestemming. Met amper een half miljoen inwoners en een flink aantal statige monumenten lijkt Washington niet de meest bruisende stad. Politiek kritische films als Lions for Lambs, waarin Tom Cruise in de huid kruipt van een Republikeinse senator die een journaliste (Meryl Streep) van de goede zaak ( The War on Terror) probeert te overtuigen, versterken het beeld ook alleen maar van een stad waar iedereen constant deals sluit en campagne voert.
...

Anders dan New York, Los Angeles en Miami is Washington DC voor de meeste Europeanen geen vakantiebestemming. Met amper een half miljoen inwoners en een flink aantal statige monumenten lijkt Washington niet de meest bruisende stad. Politiek kritische films als Lions for Lambs, waarin Tom Cruise in de huid kruipt van een Republikeinse senator die een journaliste (Meryl Streep) van de goede zaak ( The War on Terror) probeert te overtuigen, versterken het beeld ook alleen maar van een stad waar iedereen constant deals sluit en campagne voert. Feit is dat de stad voor een groot stuk bevolkt wordt door politici en hun entourage. In de wijde omgeving van The Mall - een gigantische lap grond waar onder meer het Witte Huis, Capitol Hill, The Ellipse en Lincoln Memorial liggen - is het in de meeste bars en restaurant verzamelen geblazen voor beleidsmakers en lobbyisten. Verwacht echter geen klassieke interieurs met muffige, leren fauteuils. De inrichting is meestal opvallend strak en op de menukaart staan dingen als right wings (kippenvleugels met barbecuesaus), left wings (hetzelfde, maar dan met Aziatische kruiden) en politini's (martinicocktails met een politieke boodschap). Je zou het ze niet nageven, maar Amerikaanse politici hebben wel degelijk een gevoel voor humor. Dat neemt weliswaar niet weg dat de meeste gesprekken in Power District over politiek gaan en werkelijk iedereen wil weten of en wanneer België uit elkaar zal vallen. Washington is wellicht de enige stad ter wereld waar Bart De Wever meer over de tongen rolt dan Duvel of Blonde Leffe. De stad telt ook een pak opvallende musea, waaronder het International Spy Museum en het imposante Newseum, dat elke dag de voorpagina's van de belangrijkste kranten ter wereld in de etalage zet. Ook interessant : nog tot 1 augustus loopt in de National Archives een tentoonstelling van gevatte, grappige cartoons van Clifford Berryman, die het verkiezingsproces in de VS uit de doeken doet. Maar Washington heeft ook een bruisend, apolitiek nachtleven en een levendige, zeer verscheiden muziekscène. De laidback beats van Thievery Corporation en de funky ritmen van Fort Knox Five waaiden de voorbije tien jaar al over naar Europa, maar Amerika blijft natuurlijk ook een rockcontinent. Vanuit zijn woning in de buurt van Logan Circle, een stadsdeel dat aan een flinke opmars bezig is, runt Kalani Tifford Gypsy Eyes Records. "Er woont hier enorm veel talent", vertelt hij, wanneer we op een avond naar een optreden van de bevallige singer-songwriter Mikal Evans, een van de artiesten uit zijn stal, rijden. "Dat Washington DC relatief klein is en er minder afleiding is dan in pakweg New York, heeft daar zeker iets mee te maken. De sfeer is gemoedelijk én er is voldoende ruimte om te repeteren. In tegenstelling tot andere Amerikaanse steden wonen de meeste mensen hier in een huis, niet in een appartement van vijf bij zes meter." Wat ook opvalt in Washington, is hoe breed de straten zijn (zelfs naar Amerikaanse normen) en hoeveel groen er overal is. De appartementsgebouwen zijn bovendien relatief klein, omdat geen enkel bouwwerk in Washington hoger mag zijn dan het Capitol Hill. Zelfs het Witte Huis valt in werkelijkheid wat tegen. Het is een cliché, maar op tv ziet het er een pak groter uit. Kalani : "Serieus ? Nu ja, ik heb het al zo vaak gezien dat het mij eigenlijk niets meer doet. En om eerlijk te zijn, ben ik ook niet zozeer met politiek bezig. Het interesseert me wel, maar Washington DC is het enige district dat geen vertegenwoordigers heeft in Congres, dus moeten we hier zelden naar de stembus." Maar ook zonder politieke vertegenwoordiging stelt Washington het prima. Het is een bijzonder aangename plek om een week in rond te trekken. Sowieso heeft het iets om eens voor het Witte Huis te staan en van het ene monument naar het andere te hoppen, maar er zijn ook genoeg fijne winkelbuurten en parken om overdag in rond te dolen. En 's avonds is het al helemaal geen probleem om aan je trekken te komen. Mikal Evans is een van de paradepaardjes van Gypsy Eyes Records (denk aan een kruising tussen Alison Krauss en Emmylou Harris). Ze treedt geregeld op in Washington, "maar morgen moet ik voor een showcase naar New York." Of ze niet liever daar zou verhuizen ? "Iedereen die in Washington woont, speelt ooit wel eens met het idee om in New York te gaan wonen. Velen doen dat ook, maar ze keren bijna altijd weer terug omdat ze de ruimte en het groen missen." Tijdens de rassenrellen in 1968 werd vrijwel elk gebouw in U Street in brand gestoken en met de grond gelijkgemaakt. De enige plek waar niemand aan durfde te raken : Ben's Chili Bowl, waar vroeger onder anderen Duke Ellington, Miles Davis, Ella Fitzgerald, Cab Calloway, Nat King Cole en Martin Luther King over de vloer kwamen. Vandaag is het nog altijd de uitgelezen plek om op gelijk welk uur van de dag hamburgers en hotdogs te verschalken. Naar het aantal calorieën hebben we maar niet geïnformeerd. (rechterpagina) De scènes met Tom Cruise en Meryl Streep in 'Lions for Lambs' spelen zich af binnen de muren van Capitol Hill, een andere naam voor het Amerikaanse Congres (Senaat en Huis van Afgevaardigden). In de buurt loopt het uiteraard vol Amerikaans politici, "al gaan die ook geregeld terug naar hun staat om campagne te voeren", vertrouwt de secretaresse van een senator ons toe. "Als je in de VS verkiezingen wil winnen, zit je maar best niet te veel in Washington." Naar verluidt, is The Mansion on O Street het favoriete hotel van Bob Dylan en een klein leger andere legendarische rockers. De bijzonder vriendelijke eigenaar wil zelf geen namen geven, maar op de gitaren die aan de muur hangen, staan handtekeningen van onder meer The Rolling Stones en Radiohead. Ook leuk : het hotel kent tientallen geheime doorgangen, gasten kunnen in de keuken zelf een ei bakken en alles (bedden incluis) is er te koop. Het is bijna een cliché om als Belg in Washington een Belgisch restaurant binnen te stappen, maar we wandelden er toevallig voorbij en het terras van Belga Café was net iets te uitnodigend. Als dan ook blijkt dat de chef in enkele Belgische Michelin-restaurants heeft gewerkt en zowat elk stadsmagazine de keuken de hemel in prijst, vinden we al helemaal geen reden meer om te vertrekken. Het restaurant ligt tenslotte in Barracks Row, een bekoorlijke buurt waar ook de voedselmarkt Eastern Market ligt. Washington is ook een echte studentenstad. In de buurt van Georgetown University liggen bars waar het elke avond goed druk is. Doe het gewoon om ooit eens een bartender contest meegemaakt te hebben : elke deelnemer krijgt vijftien seconden de tijd om vijf drankjes klaar te maken. Voor Europeanen, die een verfijnde keuken gewoon zijn, is de Amerikaanse cuisine altijd weer even wennen. In de regel zijn de kernwoorden 'veel', 'romig', 'vettig' en 'sappig'. Nage is geen echte uitzondering, maar het eten is er niettemin lekker. Vooral de desserts zijn om van te smullen. Fort Knox Five zijn Jon Horvath en Rob Myers. Met hun elektronische funk toeren ze geregeld door Europa, maar op dit moment brengen ze het merendeel van hun tijd door in een geluidsdichte kelder in een rustige buitenwijk van Washington, waar ze aan hun tweede album werken. "Washington heeft een rijke muziekgeschiedenis : Duke Ellington, Roberta Flack, Marvin Gaye, Fugazi en sinds kort ook Thievery Corporation hebben deze stad muzikaal op de kaart gezet." Lang niet alles in Washington draait om politiek, maar je komt altijd wel iemand met een spandoek of opiniërend T-shirt tegen. De oorlog in Irak blijft het favoriete doelwit van de meeste dissidenten, zoals deze vrouw. Elke dag weer vat ze post voor het Witte Huis om onafgebroken antioorlogsslogans door haar megafoon te jagen. In een stad vol politici, lobbyisten en bureaucraten is koffie heilig, en zoals in elke Amerikaanse stad vind je overal wel een Starbucks. In België moeten we nog wachten tot 2009 voor er hier een filiaal opent. Het mag dan al bon ton zijn om op ketens neer te kijken, ze serveren er damn good coffee. Arlington National Cemetery is de grootste militaire begraafplaats van de VS. Het kerkhof telt 300.000 graven, ook van presidenten, astronauten, politici en verdienstelijke burgers. Van onder anderen John F en Robert Kennedy en Jackie Onassis. De kleine John-John, vereeuwigd als saluerende peuter naast de kist van zijn vader, zou hier 36 jaar later zelf begraven worden, na een vliegtuigcrash. Kalani Tifford runt Gypsy Eyes Records, een jong platenlabel dat opereert vanuit Washington. "Het is knokken om platen te verkopen, zeker vandaag. Gelukkig is iedereen in Washington bereid elkaar uit de nood te helpen. We organiseren samen geregeld feestjes en optredens, en als iemand een studio nodig heeft, kunnen we altijd in die van Thievery Corporation terecht." Met zoveel concurrentie zijn de trappen uit 'The Exorcist' schijnbaar slechts een petieterige toeristische trekpleister, er staat zelfs niet eens een bordje om aan te geven dat William Friedkin hier ooit een scène uit zijn horrorklassieker draaide. Maar cinefielen kunnen er na een bezoek aan de nabijgelegen winkelstraat Winsconsin Avenue altijd eens voorbijwandelen. In een stad waar behoorlijk wat architecturale hoogstandjes staan en de meeste bars en restaurants knap zijn ingericht, weet het interieur van Oya nog altijd prettig te verrassen. De keuken, waar Aziatische ingrediënten in de Franse pan worden gegooid, wordt van het restaurant gescheiden door een waterval en er hangt een gordijn dat meer dan twee ton weegt (gemaakt van metalen kettingen). Een van de hipste plekken in Washington is de Eighteenth Street Lounge. Het doet aan als een gigantisch groot appartement (met een gezellig terras) waar op verschillende avonden van de week iets te doen is. Vooral woensdagavond is het er feest, wanneer muzikanten van onder meer Thievery Corporation en Fort Knox Five er urenlang reggaeklassiekers spelen. Het is er dan flink aanschuiven aan de bar. Door Ben Van Alboom I Foto's Wouter Van Vaerenbergh