:: Info Guy Leclef : www.via-arte.be
...

:: Info Guy Leclef : www.via-arte.be Je zou zweren dat dit gebouw uit de jaren dertig stamt. De middentoren, geflankeerd door het ronde balkon, is een mooi voorbeeld van de art-decostijl die tussen de twee wereldoorlogen furore maakte. In en rond Antwerpen vind je daar veel voorbeelden van. "Toch is het gebouw bijna een generatie jonger", vertelt de bewoner Guy Leclef. "Het werd pas in de jaren vijftig opgetrokken, vermoedelijk door een architect die reeds voor de oorlog carrière maakte en deze stijl gewoon verderzette." Leclef kent de oorspronkelijke bouwmeester niet. Hij liet het pand wel helemaal verbouwen door architect Guy Wastiau. "Het was eigenlijk meer een uitbreiding dan een verbouwing. Het originele volume bleef grotendeels bewaard, maar links en rechts hebben we het pand vergroot om er een ruim en praktisch familiehuis van te maken." Ook de band met de tuin werd nauwer aangehaald. Het brede achterhuis - beneden een grote woonruimte - leeft mee met de groene omgeving. Architect Wastiau hield zich bij de verruiming aan een pakketbootstijl die perfect aansluit bij het oude voorhuis. De achtergevel bestaat uit een grote blanke balk met typische hoekramen in Bauhaus-stijl en drie ronde vensters. Helemaal rechts, bijna midden in de tuin ingeplant, staat de zitkamer, met een buitengevel in donkergrijze baksteen. Ook het houten terras met de hoge ijzeren afsluiting is een knipoog naar de pakketbootstijl van de jaren dertig. De tuinarchitectuur is strak opgevat. "We vroegen de tuinarchitecten Piet Gysel en Guy Stockmans om een onderhoudsvriendelijke tuin te ontwerpen met veel gras en niet te veel bloemen en planten." Aan de voorzijde van de woning, ter bekroning van de inkom, ontwierpen ze een kubistische compositie van hagen die past bij de gevelarchitectuur. De rest is vrij sober. Behalve natuurlijk het romantische tuinhuisje voor de kinderen dat onder de bomen staat : een ontwerp van de Waalse firma La Cabane. Dat is eigenlijk al een knipoog naar de inrichting van het interieur waar de pakketbootstijl nog amper domineert. "Binnen is het grondplan meer hedendaags met open ruimten die in elkaar vervloeien, maar de inrichting is een stuk landelijker van stijl. We vinden dat superstrakke minimalisme niet zo leefbaar," zegt Guy Leclef. Als interieurdecorateur en -schilder vindt hij het net een uitdaging dat de inrichting verrassend blijft. Overal staan meubels en objecten waar een verhaal aan vasthangt. In de inkomhal is dat een achttiende-eeuwse commode, in de eetkamer een oude spiegel. Guy Leclef heeft ook verschillende decoratietechnieken op de wanden toegepast, zoals Italiaanse stuc in de inkomhal en in de gangen. De vloeren van de keuken en van de inkom zijn met een trompe-l'oeilpatroon beschilderd. Guy Leclef heeft natuurlijk een rijke ervaring met deze verftechnieken, ooit werkte hij in Parijs als decorschilder voor theaters en tentoonstellingen. Na jarenlang alleen met verf actief te zijn geweest, richt hij tegenwoordig ook interieurs in. Soms ontwerpt hij enkele meubels, zoals de strakke salontafels. Het is zijn droom om ooit een volledige meubellijn uit te bouwen. Door al die activiteiten verandert het interieur geregeld van stijl en inrichting. "Dat is telkens een uitdaging", zegt Guy. "Als je in dit beroep zit, ligt het voor de hand dat je eens iets wil uitproberen. Bij een klant kan dat niet altijd. Hier wel." Maar er zijn ook grote delen die niet of weinig veranderen, zoals de muurkasten naast de haard en de bibliotheek. Het gaat hier om oude meubels die in de woning zijn geïntegreerd. Guy Leclef houdt ervan om oud en nieuw, strak en opulent met elkaar te combineren. Kijk bijvoorbeeld naar de landelijke eettafel en de stoelen in Hoffmann-stijl : ze zijn helemaal anders van stijl en toch passen ze bij elkaar. Het resultaat is een luchtig, zonnig, opgewekt en vooral ontspannen interieur. Kortom een huis met vakantiesfeer. Tekst Piet Swimberghe l Foto's Jan VerlindeDe soepele mix van stijlen geeft het interieur een luchtige, ontspannen, bijna vakantieachtige sfeer.