Zijn het de besneeuwde bergen die de stad bijna volledig omringen ? Of is het de statige barok- en art-nouveau-architectuur in het loodrechte dambordstratenplan ? Misschien het koele winterse december-licht ? In ieder geval heeft een eerste dag Turijn weinig verrassende creativiteit in zich. De stad heeft weinig gemeen met het zoete Italiaanse leven van de bruisende spumante, de Vespa en een vrolijk schallende " Ciao Bella !" in zonnige straatjes. Maar op een tweede en derde dag in de stad kijken we ook onder de winterse oppervlakte. We maken kennis met voorbijgangers, ontwerpers en kunstenaars, restaurants, musea en design- en modewinkels. En we merken dat ze toch wel trots zijn op hun stad en op de titel die ze dit jaar zal dragen : die van World Capital of Design. Of die erkenning terecht is, valt moeilijk in te schatten. Turijn is de eerste stad die met de eer gaat lopen.
...