Sinds Andrée Putman en Terence Conran hun hotels met mozaïek hebben overladen, en Alessandro Mendini de metro van Napels ermee heeft bekleed, lijkt mozaïek weer echt in. Dat de Nederlandse designer Marcel Wanders nu ook met de vermaarde Venetiaanse mozaïekfirma Bisazza samenwerkt, is dus niet verwonderlijk. Nederlanders hebben trouwens iets met tegels. Het decoratieve effect van een volledig beklede wand schrikt hen niet af. En dat is precies wa...

Sinds Andrée Putman en Terence Conran hun hotels met mozaïek hebben overladen, en Alessandro Mendini de metro van Napels ermee heeft bekleed, lijkt mozaïek weer echt in. Dat de Nederlandse designer Marcel Wanders nu ook met de vermaarde Venetiaanse mozaïekfirma Bisazza samenwerkt, is dus niet verwonderlijk. Nederlanders hebben trouwens iets met tegels. Het decoratieve effect van een volledig beklede wand schrikt hen niet af. En dat is precies wat de nieuwe trend voorstelt : het gaat niet om kleine velden met mozaïek maar om een totaaleffect : van vloer over wand tot plafond, binnen én buiten (denk maar aan zwembaden). Dat dat totaaleffect indruk maakt, weten de ontwerpers van Bisazza. Het bedrijf mag als de trendsetter van deze techniek worden beschouwd en pakt regelmatig uit met spektakel. Zo werd op de meubelbeurs van Milaan een fifties car in een flashy mozaïekjasje getoond en voor Designmai in Berlijn kreeg de Mini een trendy kleedje. Het in 1956 door ingenieur Renato Bisazza gestichte bedrijf schonk nieuw leven aan de eeuwenoude Venetiaanse techniek van het glasmozaïek. Precies door moderne designers bij de productie te betrekken, werd mozaïek ook in het Italië van de jaren vijftig een trend. Dankzij de vele technische verbeteringen van de laatste jaren (onder andere nieuwe lijmsoorten) en het gemakkelijker ontwerpen met de digitale grafiek, lijken de steentjes ideaal om strakke en monumentale ruimtes aan te kleden. Het mozaïek breekt door in alle onderdelen van de architectuur, van zwembad, over badkamer en terrassen tot in de traphal. Zelfs voor geveldecoraties wordt het weer aangewend. Het gaat net als bij de Romeinen destijds om 'droommozaïeken', met monumentale tekeningen en figuren, bijvoorbeeld in de vorm van uitvergroot behangpapier. Wat ook weer past bij de terugkeer van ornament en motieven in het interieur. Na een lange periode van koele soberheid ziet het hedendaagse interieur er weer een stuk drukker en kleurrijker uit, maar zonder het vol te stouwen met meubilair. Hoe hip mozaïek wel is, wordt alleen al bewezen door de ligging van de Bisazza-showroom in Milaan : in de via Senato, net naast de hoofdkwartieren van Prada, Fendi en Gucci. Maar de trend beperkt zich natuurlijk niet tot Bisazza. Ook de piepkleine tegeltjes van Winckelmans of de Marokkaanse zelliges worden als mozaïek aangewend over vloeren en wanden in meterslange vellen. Zelfs het duurdere marmer- mozaïek is terug. Een exquis product dat zelfs zonder voeg kan worden gebruikt, waardoor de wand een natuurstenen huid krijgt. De voorkeur gaat naar kleine formaten en rechthoekige stenen die de strenge geometrie van een klassieke mozaïekwand doorbreken. n Tekst Piet Swimberghe