Roze ? Ik ? Nooit, nooit, nooit zou ik een kamer roze verven ! Over mijn dood lijk. Maar nu heb ik een nieuw appartement en één muur van de slaapkamer krijgt wel degelijk een laagje raspberry pink. Zonder dat er doden zijn gevallen. Hoe dat zo gekomen is, weet ik niet, maar begin deze zomer kreeg mijn roze weerzin een eerste barstje. Toen zag ik in een woonwinkel enkele zachtroze kopjes staan : meteen kocht ik er twee voor mij en twee om cadeau te doen. Die impulsaankoop was het bewijs : mijn smaak was veranderd. Ter plekke.
...

Roze ? Ik ? Nooit, nooit, nooit zou ik een kamer roze verven ! Over mijn dood lijk. Maar nu heb ik een nieuw appartement en één muur van de slaapkamer krijgt wel degelijk een laagje raspberry pink. Zonder dat er doden zijn gevallen. Hoe dat zo gekomen is, weet ik niet, maar begin deze zomer kreeg mijn roze weerzin een eerste barstje. Toen zag ik in een woonwinkel enkele zachtroze kopjes staan : meteen kocht ik er twee voor mij en twee om cadeau te doen. Die impulsaankoop was het bewijs : mijn smaak was veranderd. Ter plekke. Ik kan natuurlijk altijd l'air du temps de schuld geven, want het is mijn job om populaire smaken uit die lucht te halen. En die roze kopjes kregen enkele weken geleden nog de British Design Awards van het decotijdschrift Elle Decoration. Akkoord, een kopje is nog geen trend, en bovendien veranderen trends in de interieurwereld normaal gezien langzaam. Logisch, je koopt niet om de zes maanden een sofa. Je bedenkt die zelfs niet in die tijd. Het is niet uitzonderlijk dat het team van de Britse architect Norman Foster er twee jaar over doet om een nieuwe tafel te creëren. (zie p. 110). Toch werden we dit jaar verrast op de meubelbeurzen. Want terwijl de voorbije jaren de showmeubelen, de glitterkleuren en de glamourstoffen zich opstapelden, werd er dit jaar op minder trommels geroffeld. De trendbreuk was opvallend. (zie meubelrapport p. 40). Uiteraard heeft dat alles te maken met de economische situatie. Tijdloos, stil, discreet en letterlijk klein waren plots sexy beschrijvingen voor meubelen. Ook onze Belgische Designer van het Jaar 2009 Sylvain Willenz, wiens overzichtsexpo net geopend is, ziet in zijn prille carrière zijn meubelen volwassener worden. (p. 32). Maar wat zijn dan intelligent ontworpen meubelen ? Ze zouden op zijn minst de grote wereldproblemen van deze tijd niet mogen verergeren. Op zijn minst. Tijdloos, klein, discreet en stil is een goede start voor de vormgeving, maar meubelmerken kunnen nog verder gaan dan wat ze nu doen. Ze kunnen zelfs luidruchtige meubelen blijven maken. Alleen anders luid. Ik bestel alvast het boek van de Britse auteur Emily Pilloton : Design Revolution : 100 Products that Empower People (zie p. 26). Zij daagt designers uit om minder stuff te bedenken en meer impactmakende producten. Een niet onterechte roep. Ook in de meubelwereld, want gadgets en wegwerpmeubelen bestaan. Maar er zijn gelukkig ook andere voorbeelden. "Welke stoel wordt de Bertoia van 2059 ?" vroegen we aan twee meubelexperts (zie p. 70). Dat het antwoord niet evident is, kunt u wel raden. Tijdloosheid is een omzichtig te gebruiken term, want het woord houdt een zekere toekomstvoorspelling in. Die toekomst kan iets brengen dat te verwachten staat omdat wetenschappers of andere experts het ons aankondigen. Maar ze kan ook onvoorziene wendingen inhouden. Grote verrassingen misschien. Of piepkleine verrassingen, zoals een roze slaapkamer. leen.creve@knack.be Leen Creve, redacteur Wonen