Deirdre Morael (25) is de eerste Belgische vrouw die voor de Camel Trophy werd geselecteerd. Op 1 april vertrok de ervaren reizigster en communicatiespecialiste naar Borneo voor het ultieme avontuur.
...

Deirdre Morael (25) is de eerste Belgische vrouw die voor de Camel Trophy werd geselecteerd. Op 1 april vertrok de ervaren reizigster en communicatiespecialiste naar Borneo voor het ultieme avontuur. PIERRE DARGE FOTO : LIEVE BLANCQUAERTEigenlijk ben ik hier toevallig ingerold. Toen ik een paar maanden geleden een reispartner zocht voor een project van vele maanden in Nieuw-Zeeland, stapte ik naar Adventure Affair. Daar kreeg ik van Serge Bruynkens, de Camel Trophy-kandidaat van vorig jaar, een deelnemingsformulier voor dat avontuur in de hand gestopt. Eerst dacht ik dat vrouwen toch niet in aanmerking kwamen. Maar ik vulde het formulier toch in en werd uitgenodigd om met 59 anderen aan de eerste selectie deel te nemen. Nu ben ik wel sportief en niet gauw bang, maar aan de uiteindelijke selectie dacht ik niet, omdat ik technisch niet erg onderlegd ben. Bovendien had ik een loopbaanonderbreking gepland om in die periode naar Nieuw-Zeeland te gaan. Ik keek dus meer uit naar een dagje in de natuur, was benieuwd naar het contact met de andere kandidaten. Daardoor was ik ontspannen, terwijl anderen zich over alles opwonden, schreeuwden of agressief werden als iets niet lukte. Die relaxte aanpak heeft me allicht geholpen om naar de halve finale met vier door te stoten. Pas toen ben ik erin gaan geloven. Met medekandidaat Wim De Vocht ben ik een dag opgetrokken om me te bekwamen in automechaniek, want bij de eerste proef kon ik zelfs geen remleiding vinden. Maar eens ik de logica achter het functioneren van een auto ontdekte, begon het me zelfs aan te spreken. Ik werkte wat aan mijn vorm, maar zonder overdrijven en kwam met vele vraagtekens naar de ultieme test in Sevilla. Daar viel het hele gezelschap erg mee, ook al wisten we dat twee van de vier Belgen moesten afvallen. Medekandidaat Inge en ik gingen ervan uit dat er maar één vrouw naar Borneo zou gaan, en daar hebben we heel rustig en volwassen naartoe geleefd. Na de bekendmaking van de uitslag zijn we allemaal samen de discotheek ingedoken. De aantrekkingskracht van de Camel Trophy zit in het internationale contact. Na mijn humaniora trok ik drie maand door de Verenigde Staten en beloofde mezelf dat ik na mijn studies een grote reis zou maken. Acht jaar geleden studeerde ik Russisch omdat het Oostblok in beweging kwam, maar dat bleek wat te hoog gegrepen. Daarna ging ik communicatiewetenschappen studeren omdat die opleiding zo breed was. Toen de Generale Bank voor een beperkte periode stagiairs zocht, bood ik me aan, werd gekozen en werkte acht maanden, om geld te sparen voor de reis die ik mezelf had beloofd. Daarna stapte ik met een vriend op de Transsiberische voor een tocht van 3 maanden, die er 19 zouden worden. In Peking werkte ik in schijven van twee maanden in reisbureaus. De tussenliggende maanden gebruikte ik om China, Mongolië, Tibet en Nepal te bezoeken. Toen ik daarvan terugkeerde, was ik een ander mens, rustiger en met het besef dat onze aanpak van de problemen maar één van de vele mogelijkheden is. Ik bekijk de dingen nu wat meer vanop afstand, met andere ogen ook. Na de reis ging ik aan de slag in het communicatiekantoor van mijn vader iets wat ik daarvoor zelfs als vakantiejob had afgewezen, omdat ik dacht dat het voor de dochter van de baas nooit prettig is. Maar er was haast bij en ik had het juiste profiel. Het werk heeft veel met organiseren te maken en bevalt me erg, maar toch sprak ik weer met mezelf af om één jaar te werken en dan opnieuw te reizen. Ik dacht aan Nieuw-Zeeland omdat het land door ervaren trekkers telkens weer de hemel wordt ingeprezen. Die reis wordt nu eventjes uitgesteld, tot na de Trophy. Nee, ik voel me geen promotor van sigaretten, het avontuur wordt overigens door de Trade Mark Diversification opgezet, de afdeling die vrijetijdskleding, horloges en laarzen ontwerpt en commercialiseert. Mij zal je in ieder geval niet met een sigaret zien, en ik ben al evenmin een competitiebeest. Ik kijk vooral uit naar de internationale sfeer, de samenwerking, het leven in het konvooi, de natuur. En intussen ben ik nog steeds op zoek naar die reisgezel voor Nieuw-Zeeland, al weet ik nog niet of die trip drie maand, dan wel drie jaar zal duren.