Antoine Vandewoude (28) is van kinds af aan gepassioneerd door het ontwerpen en het maken van mooie meubels. Het begon met een tafel die hij samen met zijn vader maakte toen zus Marie trouwde.
...

Antoine Vandewoude (28) is van kinds af aan gepassioneerd door het ontwerpen en het maken van mooie meubels. Het begon met een tafel die hij samen met zijn vader maakte toen zus Marie trouwde.NINETTE MURK FOTO : LIEVE BLANCQUAERTIk heb altijd graag getekend en geknutseld. Ik was twaalf toen mijn zus Marie (de andere Tijdgenoot in dit nummer) ging trouwen. Het meubel dat zij bij Habitat op het oog had, viel wat duur uit en volgens mijn vader konden wij zo'n tafel zelf veel goedkoper maken. En dat lukte. Ik denk dat die handvaardigheid een beetje in de familie zit. Toen mijn vader die bakker is een ijsroommachine nodig had, maakte hij die liever zelf dan er een kant-en-klaar te gaan kopen. Toen ik begon aan mijn opleiding reklametekenen, kocht ik geen tekendoos maar knutselde er zelf een in elkaar. Die eerste tafel was uiteraard geen eigen ontwerp, maar toch had ik meteen de smaak te pakken, zowel van het ontwerpen als van het handwerk dat erbij komt kijken. Ik doe het allebei even graag. De combinatie maakt het zo boeiend en het een kan volgens mij niet zonder het ander. Als je alleen ontwerpt en tekent, verlies je de band met de realiteit. Maar een vakman die alleen andermans plannen uitvoert, is op de duur ook verkeerd bezig. Het zou in elk geval niets voor mij zijn. Doordat ik het materiaal waarmee ik werk door en door ken, weet ik wat kan en wat niet kan. Als ik een ontwerp op papier zet, weet ik dat ik het ook kan realiseren. Ik heb een tijdlang decorbouw gedaan bij de Vlaamse Opera en tussen twee producties door hield ik mij bezig met restauratiewerk. Door het uit elkaar halen en weer ineenzetten van oude kasten leerde ik de constructie goed kennen en dat kwam me prima van pas toen ik zelf meubelen begon te ontwerpen. Ik werk het liefst met hout en met materialen die ik met behulp daarvan kan creëren. Zo gebruik ik in sommige meubels gietijzer, maar die worden gegoten in houten moules die ik zelf maak. Ik hou niet zo van metaal, dat is mij te koud. Ik weet er ook niet genoeg van af en ik steek al voldoende energie in het leren beheersen van hout. Als ik metaal gebruik, laat ik die onderdelen door iemand anders maken. In het begin wist ik niet veel af van hout. Daarom ben ik mijn licht gaan opsteken bij een houtvereniging, die af en toe zitting houdt boven café Den Engel in Antwerpen. De mensen die daar bijeenkomen, zijn in diverse onderwijsinstellingen bezig met houtbewerking en weten uiteraaard alles af van de diverse soorten. Er is een hele wand propvol met kleine staaltjes. Ik heb er op korte tijd enorm veel geleerd. Mijn eerste eigen ontwerp was een ladenkast. Daarna volgden onder meer tafels met een marmeren blad op zelfgegoten poten van aluminium, krukjes van esdoorn, stoelen gemaakt uit een combinatie van hout en gietijzer, rolluikkasten en een serie paspoppen voor Dries Van Noten met kroonluchters in plaats van hoofden. Het ontwerpen daarvan gaf echt een kick, al moet ik erbij zeggen dat ik me bij het 36ste exemplaar toch een beetje minder euforisch begon te voelen (lacht). Verder maak ik keukens op maat voor particulieren en ben ik ook bezig met een bed op wieltjes. Aan een klein krukje werk ik gemakkelijk anderhalve dag en dat verklaart ook de prijs (12.000 fr.), want het is allemaal handwerk. Voor zo'n krukje gebruik ik esdoorn, omdat het hout erg buigzaam is en de poten van dat krukje onderaan krullen. Met mijn bedrijfje Toinerie werk ik zowel in opdracht van anderen als met eigen ontwerpen en ik vind het allebei leuk. In eigen ontwerpen kan ik me helemaal uitleven, maar ook het werken voor anderen geeft veel bevrediging, vooral als ik iets kan maken wat helemaal bij de stijl van de opdrachtgever past. Te veel mensen laten zich beïnvloeden door vrienden of door wat ze zien in woontijdschriften. Of ze halen spullen in huis die op zich wel mooi zijn, maar die niet bijeen passen. Ik werk graag met mensen die een uitgesproken eigen stijl hebben. Dat bedoel ik ook als ik het over smaak heb en dan hoef ik die dingen echt niet zelf in huis te hebben.