De voorliefde van de echte amateur van mechanische horloges voor complicaties ('functies' in het gewone leven) is er dit jaar niet minder op geworden. De meest geliefde complicatie blijft de chronograaf, die vooral door mannen wordt geapprecieerd, alsof ze altijd een object binnen handbereik willen hebben om hun sportprestaties te meten. Maar ook vrouwen met persoonlijkheid en ambitie grijpen steeds vaker naar een mechanisch horloge, net zoals ze naar krachtiger auto's zoeken.
...

De voorliefde van de echte amateur van mechanische horloges voor complicaties ('functies' in het gewone leven) is er dit jaar niet minder op geworden. De meest geliefde complicatie blijft de chronograaf, die vooral door mannen wordt geapprecieerd, alsof ze altijd een object binnen handbereik willen hebben om hun sportprestaties te meten. Maar ook vrouwen met persoonlijkheid en ambitie grijpen steeds vaker naar een mechanisch horloge, net zoals ze naar krachtiger auto's zoeken. De meest gezochte chronografen zijn die van merken die het hart van hun horloges in huis maken, en daarom was er in Genève heel wat aandacht voor de IWC Da Vinci Chronograph, de eerste van een nieuwe reeks. Het huis realiseerde een uurwerk in het uurwerk en slaagde er daardoor in de leesbaarheid te vergroten, traditioneel het zwakke punt van chronografen met hun kleine wijzerplaten van dertig minuten. Maar er waren eveneens mooie en ingenieuze exemplaren te zien bij Panerai, dat een monopoussoir-chronograaf met eigen gangwerk op de markt brengt. Ook Jaeger-LeCoultre met de Duomètre Chronograph en Parmigiani met de Kalpagraph vingen veel aandacht. Al gaat onze persoonlijke voorkeur uit naar de Chrono Monopoussoir Émail Noir Absolu van Jaquet Droz, een pareltje van eenvoud, verfijning en klasse. Eenvoudiger en minder duur is de Montblanc TimeWalker Chrono Automatic, in een stijl die zowel modern als vintage oogt. Helemaal betaalbaar én best aantrekkelijk is dan weer de Tissot Quadrato, al zullen de echte kenners de neus ophalen voor het kwarts-mechanisme. Ook het gebruik van nieuwe materialen en technieken staat centraal. Een oude droom is het op punt stellen van een horloge dat helemaal geen onderhoud behoeft, door het gebruik van zowel olie als vet (die verouderen en hun kwaliteiten verliezen) overbodig te maken. Die droom is nu werkelijkheid geworden bij Jaeger-LeCoultre, dat er al in 2002 in slaagde onderhoudsvrije kogellagers in keramiek te ontwerpen. Maar met de Master Compressor Extreme LAB is het ideaal helemaal bereikt dankzij nieuwe legeringen. Verwacht wordt dat de technologie binnenkort ook op betaalbare reeksen wordt toegepast. Een ander hoogstandje werd door het huis A. Lange & Söhne gerealiseerd, dat met de Lange 31 een polsuurwerk op punt stelde met een gangreserve van liefst 31 dagen. Dat was mogelijk door twee spiralen van elk 185 centimeter boven elkaar te monteren. De kracht die daarin ligt opgeslagen, is voldoende om een stuk chocolade van 100 gram meer dan drie meter hoog te tillen. Maar de echte krachttoer rust in het beheersen van de dosering waarmee die energie een maand lang afloopt. Audemars Piguet creëerde een sensatie in Genève met de Royal Oak Offshore Alinghi Team, waarbij de zoektocht naar gewichtsbesparing centraal stond. Dat leidde naar een nieuw concept waarin de kast van gesmeed koolstof een belangrijke rol speelt. De chronograaf weegt uiteindelijk niet meer dan 100 gram. Veel van die innoverende materialen komen uit de automobiel- of luchtvaartindustrie en de micro-elektronica. Het zoeken naar nieuwe legeringen ging bij Zenith zo ver dat ze hun nieuwste materiaal heel bescheiden Zenithium gingen noemen, een legering van titaan, aluminium en nobium die drie keer zo sterk is als staal en zeer aanwezig is in de Defyreeks. Richard Mille, die niet vies is van extreme oplossingen, ontwierp zelfs een horloge met koolstofonderdelen dat geïnspireerd was op de remmen uit de formule 1. De RM 009-Felipe Massa werd slechts op 25 exemplaren geproduceerd. Andere fabrikanten springen bij wijze van spreken kwistig om met silicium, keramiek, palladium of titanium. Het staat heel chic om die peperdure exotische materialen te combineren met roze goud én meer alledaagse materialen als... rubber. Zelf hebben we een boontje voor de Ebel 1911 BTR Chronograph met zijn kast in titanium, wijzerplaat in koolstofvezel en armband in technofiber. Zowel sober als innoverend en esthetisch verantwoord. Polshorloges voor vrouwen maken een hele evolutie mee. Niet alleen hebben we de afgelopen jaren talrijke couturemerken als Gucci, Calvin Klein, Armani of Dior hun intrede zien doen in het segment, ook de belangstelling voor mechanische uurwerken met complicaties is toegenomen. Eerlijkheidshalve moeten we daaraan toevoegen dat de rol van juweliers niet te onderschatten blijft en de decoratie met diamanten een grote rol is blijven spelen. De thema's worden wel gevarieerder en origineler. Zo brengt Van Cleef & Arpels de zogenaamde complicationspoétiques, waarbij de originaliteit in het design ligt. Zoals in de Féeriereeks, waarin een fee met haar vleugels en toverstokje uren of minuten aangeeft. Of de sobere en toch verrassende en ultradunne Limelight Party van Piaget, met zijn 78 ingelegde diamanten. Cartier brengt met de collectie Cartier Libre eigenzinnige wijzerplaten en vormen, op fraaie wijze bezet met diamanten. De vraag naar meer technische horloges krijgt bij Girard-Perregaux een antwoord met de grote (41 mm) ww.tc-Lady, een horloge met dubbele tijdsaanduiding, terwijl Patek Philippe met de Calatrava Travel Time met eenzelfde functie uitpakt. Dat vrouwen het mechanische sérieux van merken als IWC weten te waarderen, blijkt bij de lancering van de Portugaise Chrono-Automatic, een zeer klassiek horloge met een discrete ring van briljanten. Of bij het verschijnen van de TAG Heuer Monaco Lady in geborsteld staal en ingelegd met 26 Top Wesseltondiamanten, gecombineerd met een wijzerplaat in wit parelmoer waarop nog eens dertien diamanten schitteren. Chic, een tikkeltje mannelijk en toch discreet, ondanks de witte alligatorarmband (die ook in het zwart leverbaar is). Of zullen dames met centen uiteindelijk vallen voor de Millenary van Audemars Piguet, waarvan één versie bezet is met 112 briljanten ? Door Pierre Darge