Alive. Style is een beetje mijn baby. Het modeprogramma loopt al vier jaar op JIM-tv en is stilaan een vaste waarde. Ik zou het niet uit handen kunnen geven en ik heb er ook graag het laatste woord over. De montage doe ik altijd met mijn vaste monteur, want mijn programma moet eruitzien zoals ik het wil.
...

Alive. Style is een beetje mijn baby. Het modeprogramma loopt al vier jaar op JIM-tv en is stilaan een vaste waarde. Ik zou het niet uit handen kunnen geven en ik heb er ook graag het laatste woord over. De montage doe ik altijd met mijn vaste monteur, want mijn programma moet eruitzien zoals ik het wil. Voor ziek zijn heb ik geen tijd. Elke week Alive. Style in elkaar boksen, daar zit serieuze tijdsdruk achter. We werken met een kleine ploeg en er wordt volledig gerekend op mijn inzet. Als ik maandag en dinsdag ziek ben, is er gewoon geen programma. Ik stort me helemaal op mijn job. Soms zit ik zo in mijn werk verzonken dat ik vrienden op straat voorbijloop zonder ze te horen of te zien. Dat komt ongelooflijk arrogant over, en achteraf krijg ik dan te horen : "Kiriloff, je was weer druk bezig zeker ?" Een drukke job hebben én je engageren voor je relatie, het is een lastige combinatie. Voor je het weet, wordt je liefdesleven een agendapuntje. Voor mij is een relatie niet evident. Je moet al eerst met jezelf kunnen opschieten en dan neem je er nog iemand bij. Ik ben afhankelijk van de technologie. Onlangs kwam ik tot dat pijnlijke besef toen mijn palmtop kapot was. Doordat mijn agenda daarop staat, ben ik een aantal afspraken compleet vergeten, onder andere het trouwfeest van een vriendin. Als ik op vakantie ben, blijft de laptop resoluut thuis. Het liefst blaas ik uit op een strand met een goed boek en een glaasje rosé. Zolang de zee maar in de buurt is, want ik ben een echte waterrat. Ik lijd aan beroepsmisvorming. Zelfs in mijn vrije tijd zit ik in modetijdschriften te bladeren of op internet naar nieuwe merken te zoeken. Als iemand passeert, zie ik ook altijd onmiddellijk welke kleren die draagt. Maar kritiek geven op iemands stijl, doe ik niet. Als je je goed voelt in je kleding, dan straal je dat ook af. Naargelang de mood van de dag verandert mijn outfit. Ik kan 's ochtends in jeans en sneakers rondhuppelen, er 's middags heel flashy uitzien en 's avonds klassiek uitgedost zijn. Ik koop veel in H&M, C&A of tweedehands. Mijn kleerkasten puilen uit, maar eigenlijk geef ik niet graag veel geld uit aan kleren, omdat ik ze na een paar keer dragen toch beu ben. Aan schoenen en accessoires spendeer ik wel een fortuin. Mijn jassen en tassen zitten vol papiertjes. Ik krijg het niet over mijn hart die op straat te gooien, uit respect voor de natuur. Als ik vroeger ging snowboarden, hield ik zelfs mijn sigarettenpeuken bij, omdat het een berg vijftig jaar kost om één filter af te breken. Ik weet het, iedereen dumpt en het zijn maar een paar peukjes minder, maar iemand moet toch met iets beginnen. Ik zweef niet omdat ik met mijn smoeltje op tv kom. De vuilnisman die mijn zakken ophaalt, verdient minstens evenveel respect. Kinderen boeien me mateloos. Ik wil er later zelf een stuk of drie. Thuis was ik de oudste van drie, en dat was geweldig. Diep van binnen voel ik me nog een bengel en daarom droom ik ervan om ooit een kinderprogramma te maken. Familie is heel belangrijk voor mij. Met broerlief ga ik wel eens varen, en mijn mama bel ik dagelijks. Gewoon om hallo te zeggen en te horen hoe het gaat. Een heel simpel gebaar, maar ik zou het niet willen missen. Ik ben blij dat zij dicht in de buurt woont. Ik probeer alles uit het leven te halen wat erin zit. Daarom leef ik elke dag op het maximum. Wat ik later met mijn leven wil doen, weet ik niet. Van de toekomst verwacht ik niet veel, want daar word je alleen maar teleurgesteld van. Thijs Demeulemeester