R enny Ramakers is opgeleid als kunsthistorica. Na jaren van analyse besloot ze om zelf geschiedenis te schrij- ven. Samen met Gijs Bak- ker startte ze het designbedrijf Droog. Zeventien jaar later werken er vijftien mensen, die produceren vernieuwend design en zijn medebepalend voor de trends. Je kunt geen internationaal designboek opslaan zonder gewezen te worden op de rol van Droog in de afgelopen decennia.
...

R enny Ramakers is opgeleid als kunsthistorica. Na jaren van analyse besloot ze om zelf geschiedenis te schrij- ven. Samen met Gijs Bak- ker startte ze het designbedrijf Droog. Zeventien jaar later werken er vijftien mensen, die produceren vernieuwend design en zijn medebepalend voor de trends. Je kunt geen internationaal designboek opslaan zonder gewezen te worden op de rol van Droog in de afgelopen decennia. "Het was uiteraard geen rationele beslissing om 'geschiedenis te maken'", vertelt Renny. "Gijs en ik zagen echter heel sterk een tegendraadse, interessante ontwikkeling ontstaan bij Nederlandse designers. De vormgeving begin jaren negentig stond geheel in het teken van het modernistische functionalisme en de bijbehorende minimale, strakke stijl. De ladekast van Tejo Remy ( een twintigtal, schijnbaar lukraak bijeengezochte laden, samengehouden met een leren riem) was op dat moment een schok. Een letterlijke breuk in de kunsthistorische traditie. Ik vond het belangrijk om die breuk te stimuleren en design een nieuwe betekenis te kunnen geven. Terwijl ik me jaren had beziggehouden met het analyseren van design, maakte ik in 1993 de bocht en ging design stimuleren. Dat doen we vandaag nog altijd." Vaak wordt Droog in één adem uitgesproken met het aan belang winnende designart. Is Droog dan kunst geworden ? "Droog heeft het vrije ontwerp gestimuleerd, waardoor het heel erg ging aanleunen bij de vrije kunsten. Vanuit dat oogpunt liggen we zeker mee aan de basis van de gehypete designart. In tegenstelling tot die stukken, die vaak uitsluitend ontwikkeld worden voor het wereldje van verzamelaars, brengen wij producten die voor iedereen bedacht zijn. Soms kunnen we niet anders dan objecten in gelimiteerde edities op de markt te brengen, omdat het niet mogelijk is om ze in serie te produceren. En dat die dingen dan ook vaak heel duur zijn, is een onoverkomelijk gevolg. We hebben uiteraard ook best betaalbare spullen in de collectie." Sinds 1993, toen Renny Ramakers en Gijs Bakker het bedrijf opstartten, staat Droog voor een nieuwe manier van denken binnen design. Niet langer klinkt het Bauhaus-adagium, Form Follows Function, of de strijd tussen kunst en het alledaagse. Droog staat voor vrijheid in vorm en concept. Op dit moment is het bedrijf niet alleen actief in het op de markt brengen van producten en het maken van tentoonstellingen, maar ook in het stimuleren van nieuwe processen. Zowel in ideeën als in het toepassen van nieuwe materialen. "We hebben Droog opgestart om met meubelen en objecten naar buiten te kunnen komen die een soort rechttoe rechtaan houding hebben. We wilden doelbewust geen stijl promoten, maar eerder een denkproces en het resultaat daarvan. Vandaag boeit het mij heel erg hoe designers met processen bezig zijn en minder met producten. We brengen daardoor andere dingen, maar niet minder interessant. Integendeel." Net zoals Droog een verzameling objecten is, is ook het huis waar Renny en haar man Leon wonen een verzameling van dingen. Een witte doos bijna, waarin op een eclectische manier allerhande spullen bij elkaar staan, wars van stijlen, wars van historische perioden. "Ons huis werd ontworpen door de Belgische architect Johan Decoker. Hij bedacht eerder al onze woning in Den Haag. Nadat we toen één avond hadden samen gezeten, wist hij precies de plek te ontwerpen waar wij wilden in wonen. Ik vond het toen ongelooflijk hoe hij als het ware onze gedachten en gevoelens had kunnen lezen. Wanneer we naar Amsterdam verhuisden, was het dan ook logisch om opnieuw met Johan te werken. Waar ik niet van hou, is een architect die een duidelijke signatuur laat. Een huis moet in de eerste plaats functioneel zijn en ruim aanvoelen. Daarnaast was het onze wens dat alle spullen die we al hadden, ook hier tot hun recht zouden komen. Het was geenszins de bedoeling om een nieuw interieur samen te stellen." Johan Decoker hertekende een deel van de voormalige school tot een open kubus met ongewone doorzichten en verrassende volumes : een keuken die deels verscholen zit achter een boekenkast, een bad dat bovenop de keuken staat, een slaapkamer die naadloos overloopt in badkamer... "Hij gaat heel ingenieus met ruimte om. Zo wilde ik graag mijn douche aan mijn bed, maar heb ik ook graag een bad om me in te ontspannen. Hoewel het misschien niet logisch lijkt om het bad niet in de badkamer te plaatsten, werkt het fantastisch. Het bad dat zich op een plateau boven de keuken bevindt, heeft zicht door drie ramen. Vanuit mijn bad zie ik de sterrenhemel, ontspannender kan toch niet ? De architect heeft ook heel praktische ruimten voorzien, zoals een kamer waar de was gedaan wordt en waar de strijkplank altijd open kan blijven staan. Bovendien lijkt het een huis zonder kasten, maar toch is er zeer veel bergruimte." "Comfortabel wonen is voor mij in de eerste plaats een goede functionaliteit en in de tweede een verzamelplek voor mijn favoriete dingen : meubelen, mooie objecten, kunst en boeken." DOOR JUNE BROWN - FOTO'S FIEN MULLER (OWI)"DE LADEKAST VAN TEJO REMY WAS EEN SCHOK, EEN BREUK IN DE TRADITIE. WE WILDEN DIE VERNIEUWING STEUNEN." "DROOG HEEFT HET VRIJ ONTWERPGESTIMULEERD, WAARDOOR HET NAUW GING AANLEUNEN BIJ DE VRIJE KUNSTEN."