?Toen ik haar leerde kennen, werden wij spoedig de beste maatjes, en wilde ik dolgraag haar minnaar worden. Zij had alles wat ik niet had : ze was warm, spontaan en open. We kregen een relatie, gingen samenwonen. Na verloop van tijd vond ik haar warmte opdringerig. Het feit dat ze zoveel mensen kende, beschouwde ik niet langer als spontaan en open maar als oppervlakkig. Kortom : het liep mis tussen ons. Samenleven met haar was een veel te grote opgave. Mijn allerlaatste ambitie is nu wel haar minnaar te zijn. En haar vriend ? Nee, dank u. Daarvoor ken ik haar te goed. Verliefdheid kan evolueren naar vriendschap, dat weet ik uit eigen ervaring. In dit geval evolueerde het nergens naar. Naar wrevel, misschien."
...

?Toen ik haar leerde kennen, werden wij spoedig de beste maatjes, en wilde ik dolgraag haar minnaar worden. Zij had alles wat ik niet had : ze was warm, spontaan en open. We kregen een relatie, gingen samenwonen. Na verloop van tijd vond ik haar warmte opdringerig. Het feit dat ze zoveel mensen kende, beschouwde ik niet langer als spontaan en open maar als oppervlakkig. Kortom : het liep mis tussen ons. Samenleven met haar was een veel te grote opgave. Mijn allerlaatste ambitie is nu wel haar minnaar te zijn. En haar vriend ? Nee, dank u. Daarvoor ken ik haar te goed. Verliefdheid kan evolueren naar vriendschap, dat weet ik uit eigen ervaring. In dit geval evolueerde het nergens naar. Naar wrevel, misschien."Vera (39) ?In het begin, zo'n 16 jaar geleden, was er wel een seksuele spanning tussen ons : toespelingen, complimentjes en dergelijke, maar het kwam er nooit van. Aanvankelijk hadden we allebei iemand. Daarna kwamen er allerlei andere verliefdheden tussen, waarover dan gepraat werd. Praten, daar waren we goed in. Jaren duurde dat, en ik vond het wel goed zo. Geen machtsspelletjes, geen complicaties. Lekker rustig. Ik vroeg hem soms raad over mannen. Dingen die je wel wil weten, maar niet van je vader of je broer. ?Kan ik hem mee uitvragen, of zijn mannen daar bang voor ?" Ik sloot niet uit dat we ooit nog met elkaar naar bed zouden gaan. Misschien als we allebei lang alleen waren en behoefte hadden aan seks. Als een soort vriendendienst. Dat is intussen onvoorstelbaar geworden. Tegen de tijd dat we wel allebei alleen en soms eenzaam waren, waren we te intiem met elkaar om minnaars te worden. Seks was voor ons een gepasseerd station. Maar een vriend die je als een seksloos wezen behandelt, is niet leuk. Alsof je onaantrekkelijk zou zijn, of onbegeerlijk. Niet dat ik per se met hem naar bed wou, maar hij moest het wel willen. Het zit soms raar in elkaar. Ik heb het gevoel dat wij meer en meer uit elkaar groeien. Mijn kritiek op hem neemt toe. Aan een relatie met hem moet ik niet denken. Daarvoor is hij veel te egocentrisch. Hij houdt weinig rekening met anderen, en daar kan ik niet tegen. Ik ben wel een paar keer samen met hem op vakantie geweest, maar dan met anderen erbij, als afleiding. Onlangs zei hij : ?Als we allebei alleen zijn op ons 65ste, gaan we toch samenwonen ?" Om zijn sokken te wassen of om zijn potje te koken, zeker. Nu gaan we zelfs niet meer samen uit, omdat hij zelfs dan de hele tijd achter vrouwen aanzit en naar hun billen gluurt."Uschi (24) ?We zaten samen in de klas toen we 8 waren, maar in die tijd waren we nog niet echt vriendjes. Dat kwam pas toen we allebei naar dezelfde middelbare school gingen, en plots werd het ook heel intens. Elke ochtend samen naar school, samen tijdens de speeltijd en op de middag, 's avonds samen naar huis. En dan belden we elkaar ook nog iedere dag op, minstens een uur. Nu vraag ik me af wat we elkaar nog te vertellen hadden, maar Steve was mijn beste vriend, en dat is hij altijd gebleven. Hij ging studeren in een andere stad en was er ook op kot, maar op vrijdag wachtte hij aan de poort van mijn school en kletsten we weer het hele weekend door. Hij woont nu samen, en ik verhuis deze zomer naar het zuiden van Frankrijk waar Patrick woont, met wie ik volgend jaar trouw. Maar mijn vriendschap met Steve blijft, ook al zullen we elkaar veel minder zien. Steve is voor mij de broer die ik nooit had. Iets seksueels is er tussen ons nooit geweest. Eén keer, we waren 17, hebben we elkaar gekust om te kijken hoe dat was. Wekenlang daarna spraken we niet meer tegen elkaar, zo erg waren we in de war."Mina (33) ?Ik heb al een jaar of tien enkele zeer goede vrienden, en er is geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt met een van hen naar bed te gaan. Omdat de omstandigheden er niet naar zijn, omdat hij getrouwd is bijvoorbeeld. Of omdat ik hem lichamelijk absoluut niet aantrekkelijk vind, hoewel ik dol ben op hem. In beide gevallen is seks definitief uitgesloten. Ik voel altijd meteen of ik me fysiek tot iemand aangetrokken voel, en met hen wist ik van in het prilste begin dat het verlangen naar seks er niet was en er nooit zal zijn. Het kan één detail zijn de geur van zijn huid of zijn adem, de manier waarop hij bepaalde letters uitspreekt waardoor ik weet dat het tussen ons nooit zal uitgroeien tot liefde. En dan begin ik ook niet aan seks, of de hele vriendschap staat op de helling. Hoe mijn vrienden dat ervaren, weet ik niet. Ik vermijd elk gesprek over dat onderwerp, om het niet moeilijk te maken. Ik denk dat verstandige mannen voorzichtig een afwachtende houding aannemen, maar eerlijk gezegd geloof ik dat de vrouw bepaalt of er seks van komt of niet."